Wystawa „Awangarda jutra?” w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie

fot. materiały prasowe

Od 16 grudnia 2011 roku w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w
Warszawie będzie można oglądać wystawę „Awangarda jutra?”,
prezentującą najciekawsze realizacje polskich architektów młodego
pokolenia. Wystawa jest wspólnym projektem Teatru Wielkiego – Opery
Narodowej i Centrum Architektury i Wzornictwa w Łodzi.

W Teatrze Wielkim- Operze Narodowej widzowie będą mieli okazję zapoznać się z
dokonaniami najmłodszego pokolenia architektów w niecodziennej przestrzeni. Na
otoczenie ekspozycji wybrano bogate, eklektyczne, pełne historycznych cytatów
wnętrza Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, której przestrzeń, jak mówią twórcy
pomysłu, ma stać się symbolicznym pomostem pomiędzy znakomitą tradycją a
nowatorskimi wizjami nowoczesnego projektowania.

reklama

W ramach „Awangardy jutra?” zaprezentowane zostaną projekty architektów,
którzy w perspektywie najbliższych lat będą wyznaczać nowe trendy i odgrywać
znaczącą rolę w kreowaniu obrazu polskiej architektury. Charakterystyczna dla
ekspozycji będzie prezentacja szerokiego spektrum projektów. Od Polskiego
Pawilonu na EXPO w Szanghaju (WWAA), czy projektu Miami Pier Museum of Latin
American Immigrants (Maciej Jakub Zawadzki) do konceptualnego Ermitażu – domu
i pracowni dla Edgara Kereta (Centrala), czy małej formy lamp Minimal surface
porcelain (Michał Piasecki).

Postawiony znak zapytania w tytule wystawy nie jest przypadkowy. Pytając o
tytułową „Awangardę jutra?”, chcemy dowiedzieć się jak wygląda proces twórczy
młodych reprezentantów polskiego rynku architektonicznego. Celem wystawy
„Awangarda jutra?” jest pokazanie nowych zjawisk w polskim projektowaniu i
podjęcie próby nakreślenia dla niego perspektywy na nadchodzące lata.
Zastanawia nas, czy lokalna tożsamość może wpłynąć w znaczący sposób na
poszukiwanie formy. Wystawa ma stać się pochwałą procesu, aktu twórczego,
jakim jest projektowanie. Chcemy przybliżyć szerszej publiczności zdarzenia, które
prowadzą do osiągnięcia konsensusu w postaci dobrej architektury.