Joanna

Materiały prasowe

Kameralny, wyciszony film, którego cały dramatyzm niesie na sobie wspaniała rola Urszuli Grabowskiej.
Sytuacja, w jakiej znalazła sie Joanna, jest sytuacją tragiczną – nie ma z niej dobrego wyjścia. Żeby ocalić przechowywaną u siebie żydowską dziewczynkę, bohaterka musi przyjmować zaloty hitlerowskiego oficera, przez co staje pod pręgierzem oskarżeń. Klaustrofobiczne zamknięcie zaciemnionego mieszkania wzmaga atmosferę osaczenia, coraz szczelniej spowijajacą bohaterkę. Odpowiedzialność, jaką wzięła na siebie za życie siedmioletniej Rózy, przytłacza ciężarem osamotnienia, przybija niepewność co do losów walczącego gdzieś męża. Grabowska uwiarygodnia swoją grą nawet pewne mielizny scenariusza (np. reakcja matki Joanny na wydany na nią wyrok). Rosnące w jej bohaterce przywiazanie do zdanej na jej łaske dziewczynki pozbawione jest zbędnej ckliwosci, stanowcze trwanie w decyzji ratowania życia nieznajomemu dziecku nie ma w sobie nic z monolitu. Jej bohaterstwo skażone jest lękiem, niepewnoscią, wreszcie rozpaczą. Może tak własnie wyglada prawdziwe oblicze cichego bohaterstwa? Jakże często niedocenianego, a czasami, jak w przypadku Joanny, wystawionego na niesprawiedliwy osąd współczesnych.

reklama


Polska 2010, Reż. Feliks Falk, wyk. Urszula Grabowska, Sara Knothe, Kinga Preis, Iza Kuna, Stanisława Celińska, Dystr. ITI Cinema

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu ZWIERCIADŁO

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »