Sala samobójców

Materiały prasowe

W debiucie Komasy, co rzadkie w polskim kinie, obyczajowość młodych ludzi pokazana jest bez protekcjonalności, ich problemy potraktowane
z należytą powagą, dialogi maturzystów nie trącą wreszcie sztucznością. Świat wirtualnych spotkań młodzieży świetnie zrealizowany komputerowo stanowi sugestywne dopełnienie szkolno-domowej rzeczywistości.

Twórcy filmu zdają sobie sprawę, że to, co dzieje się z najmłodszym, wkraczającym powoli w dorosłość pokoleniem, zawiera informacje o przyszłości i nadchodzących wraz z nią zagrożeniach. Główny bohater Dominik przeżywa typowe dla swojego wieku niepokoje egzystencjalne połączone z zachwianiem tożsamości seksualnej. Wielu rówieśników mogłoby uznać, że jest uprzywilejowany. Tyle że właśnie te przywileje (własny kierowca, prywatna szkoła, obsługująca go pomoc domowa, ciuchy, komórki, gadżety na skinięcie ręki) stają się źródłem opresji. Rzeczywistość, oferując mu wszelkie dobra materialne, odbiera poczucie bliskości z innymi ludźmi, prowadzi do alienacji. Odpowiedź na ból samotności chłopak znajduje w sieci…

reklama

Polska 2010, reż. Jan Komasa, wyk. Jakub Gierszał, Roma Gąsiorowska, Agata Kulesza, Krzysztof Pieczyński, dystr. ITI Cinema

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu ZWIERCIADŁO

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »