Żona doskonała

Materiały prasowe

Zgodnie z upodobaniem Ozona do mieszania gatunków mamy tu i farsę, i zwariowaną komedię, i melodramat, i satyrę społeczną, i musical. Krótko mówiąc, jest to śmieszna historia o tym, jak bibelot stał się człowiekiem.
Suzanne Pujol, tytułowa żona doskonała, z pogodą ducha znosi wybryki męża despoty (Luchini w atakach wściekłości wyraźnie inspiruje się de Funèsem). Ma czas na wzorowe prowadzenie domu, poranny jogging i pisanie wierszy (Deneuve w fartuszku i papilotach to osobny powód do radości). I oto, kiedy pan Pujol staje się zakładnikiem zbuntowanych robotników jego fabryki parasolek, Suzanne musi wkroczyć do akcji. Jej zdolności organizacyjne i umiejętność słuchania ludzi przyczyniają się do zlikwidowania napięć i zreformowania całej fabryki. Wielka dama francuskiego kina jest prześmieszna w ujawnianiu też innych talentów swojej postaci, jak np. strojenie zalotnych minek do przygodnych kierowców ciężarówek. Ozon powinien robić więcej komedii!

reklama

Potiche, Francja 2010, reż. François Ozon, wyk. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Fabrice Luchini, Judith Godrèche, Jérémie Renier, dystr. Gutek Film

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu ZWIERCIADŁO

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »