Pożegnanie Emilii: 6-14 maja 2016

Dom meblowy Emilia, ok. 1970, fot. Archiwum Biura Projektów Budownictwa Ogólnego Budopol S.A

O północy w sobotę 14 maja – w kulminacyjnym momencie tegorocznej Nocy Muzeów – dobiega końca czteroletni okres działalności Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w dawnym pawilonie meblowym Emilia.

Dom meblowy Emilia, ok. 1970, fot. Archiwum Biura Projektów Budownictwa Ogólnego Budopol S.A
Dom meblowy Emilia, ok. 1970, fot. Archiwum Biura Projektów Budownictwa Ogólnego Budopol S.A.

reklama

Dom meblowy Emilia, dotychczasowa przestrzeń wystawiennicza Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, ul. Emilii Plater 51

Przyszłość budynku, w ostatnich latach na nowo odkrytego i polubionego przez warszawiaków, pozostaje niepewna. Prywatny właściciel planuje jego zburzenie, stołeczny konserwator zabytków apeluje o przeniesienie możliwych do ocalenia elementów pawilonu i odtworzenie go w sąsiedztwie Pałacu Kultury i Nauki, zaś konserwator wojewódzki zapowiada wpisanie Emilii do rejestru zabytków, by zapewnić jej pełną ochronę. Który scenariusz się spełni, pokażą najbliższe miesiące, jednak niezależnie od tego Muzeum żegna się z Emilią i do tego pożegnania zaprasza wszystkich sympatyków jej gościnnej architektury, sprzyjającej wzajemnemu spotkaniu sztuki i publiczności. Na program wydarzeń składać się będą koncerty, performansy, a także konferencja poświęcona architekturze modernistycznej i premiera albumu o pawilonie.

Zamknięcie ostatnich trzech wystaw nastąpi wieczorem w niedzielę 1 maja, zaś pracownicy Muzeum i uczestnicy Nocy Muzeów wspólnie opuszczą budynek o godzinie 23:55 w sobotę 14 maja. Wydarzenia pożegnalne rozpoczną się w piątek 6 maja, organizowanym wspólnie z gazetą „Co Jest Grane 24” wieczorem koncertowym, w ramach którego ze specjalnym projektem muzycznym poświęconym Emilii wystąpi muzyk, poeta i artysta sztuk wizualnych Wojciech Bąkowski, zagra trio elektropopowe Kamp! i Soniamiki.

Już dzień później, w sobotę 7 maja o godzinie 12.00 rozpocznie się expo zéro – kilkugodzinna choreograficzna wystawa przygotowana przez Borisa Charmatza, jednego z najważniejszych współczesnych choreografów, dyrektora Muzeum Tańca w Rennes we Francji. Jest to wystawa bez dzieł sztuki, ale z udziałem zaproszonych artystów, tancerzy, filozofów, teoretyków sztuki i kuratorów. Nie przedstawia obiektów materialnych, a inscenizowane rozmowy, krótkie pokazy taneczne, gesty, słowa mówione i ruch, rozpisane na cały pusty budynek Emilii. Projekt expo zéro zdaje się doskonale nawiązywać do sytuacji Muzeum opuszczającego swą siedzibę, opróżnioną z dzieł sztuki i mebli, w której zostali już tylko ludzie i dziejące się między nimi zdarzenia. Wcześniej expo zéro prezentowane było m.in. w Tate Modern w Londynie (maj 2015) i na festiwalu Performa 11 w Nowym Jorku (listopad 2011). Po wydarzeniu, odbędzie się spotkanie z Borisem Charmatzem.

W dniach 11-13 maja Ari Benjamin Meyers, kompozytor i dyrygent, i Sissel Tolaas, chemiczka i badaczka zapachu, spotkają się na jeden dzień i na jedną noc w pawilonie Emilia, aby zaangażować publiczność w grę opartą wyłącznie na zapachu i dźwięku. Odwołując się do zmysłów najmniej dotąd w Muzeum używanych, artyści uruchomią ukryte i podświadome pokłady pamięci „Emilii”. Po uprzednim zapoznaniu się z przeszłością pawilonu z pomocą medium, Meyers i Tolaas przekażą węchowe i słuchowe wspomnienia pustego budynku z powrotem publiczności, po czym w dialogu z nią reaktywują jej własne zapachy i wspomnienia.