7 cudów Portugalii

fot.123rf

Każdy kraj ma takie miejsca, z których jest szczególne dumny. Portugalia posiada blisko osiemset zamków, pałaców, fortec, klasztorów i innych zabytków, które zasługują na uwagę. Siedem z nich dzierży zaszczytny tytuł najpiękniejszych „cudów Portugalii”.


Każdy kraj ma takie miejsca, z których jest szczególne dumny. Portugalia posiada blisko osiemset zamków, pałaców, fortec, klasztorów i innych zabytków, które zasługują na uwagę. Siedem z nich dzierży zaszczytny tytuł najpiękniejszych „cudów Portugalii”.

reklama

Przy takiej ilości interesujących i zachwycających zabytków, praktycznie w każdym regionie tego słonecznego i przyjaznego kraju, wybór zaledwie siedmiu cudów Portugalii (7 Maravilhas de Portugal) musiał być trudnym zadaniem. Tym cenniejsze są zatem miejsca, które uhonorowano tym zaszczytnym tytułem.

Zamek w Guimarães (Castelo de Guimarães)

Guimarães, położone ok. 57 kilometrów drogi od Porto, jest pierwszą stolicą Portugalii i „kolebką” tego kraju. Przypomina o tym dumny napis “Aqui nasceu Portugal” („Tutaj narodziła się Portugalia”), umieszczony na fragmencie murów obronnych na placu Largo do Toural. Nad miastem góruje imponujący, średniowieczny zamek wybudowany w X wieku na rozkaz hrabiny Mumadona Dias. Twierdza miała bronić klasztor oraz okolicznych mieszkańców przed atakami Wikingów z północy oraz Maurów przybywających z południa. Podobno w zamku urodził się Afonso Henriques, lennik władający hrabstwem Portucalense, późniejszy pierwszy król Portugalii, zwany Alfonsem I Zdobywcą. Tutaj rozgrywały się heroiczne bitwy w obronie nowopowstałego królestwa Portugalii. Na uwagę zasługuje również stare miasto, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Zamek w Óbidos (Castelo de Óbidos)

Pierwsze umocnienia w tym miejscu wybudowali jeszcze Rzymianie, jednak rozbudowę zamku Castelo de Óbidos przeprowadzili Maurowie oraz Portugalczycy, którzy wielokrotnie prowadzili tu między sobą walki. Od 1210 roku ten średniowieczny zamek stanowił tradycyjny prezent ślubny portugalskich królów dla ich żon, co przekładało się na obecność pary królewskiej w tym miejscu oraz rozkwit całego miasteczka. Obecnie w zamku znajduje się hotel historyczny Pousada Castelo Óbidos, z pokojami nazwanymi imionami królów i królowych, którzy tu niegdyś mieszkali. Na placu przed zamkiem odbywają się znane i lubiane imprezy, takie jak Międzynarodowy Festiwal Czekolady, czy średniowieczny jarmark Mercado Medieval.

Klasztor Alcobaça (Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça)

Cysterskie opactwo zostało ufundowane przez wspominanego wcześniej króla Dom Afonso Henriquesa w podzięce za zwycięstwo nad Maurami w bitwie pod Santarém. Klasztor szczyci się największym gotyckim kościołem w Portugalii, w którym znajdują się groby kilku członków rodziny królewskiej, w tym tragicznych kochanków: hiszpańskiej dwórki Inês de Castro i portugalskiego księcia Pedro I, późniejszego króla Portugalii. Ich białe, misternie rzeźbione grobowce, na życzenie Pedro I, ustawiono w przeciwnych skrzydłach kościoła, tak by przy zmartwychwstaniu mogli od razu spojrzeć sobie w oczy.

Klasztor w Batalha (Mosteiro de Santa Maria da Vitória)

W pobliżu miejscowości Batalha rozegrała się zwycięska, ważna dla niepodległości Portugalii bitwa pod Aljubarrota. Portugalski król João I pokonał przeważającą liczebnie armię króla Kastylii, który rościł sobie pretensje do tronu Portugalii. W podzięce za skuteczną pomoc Maryi Panny, król João I ufundował w Batalha klasztor na jej cześć – Mosteiro de Santa Maria da Vitória, czyli Klasztor Matki Boskiej Zwycięskiej. Budowa tego gotyckiego, misternie zdobionego klasztoru, z elementami typowego dla Portugalii stylu manuelińskiego, trwała prawie 200 lat. W środku znajdują się grobowce fundatora – króla João I, jego żony oraz dzieci, w tym Henryka Żeglarza, który zapoczątkował epokę portugalskich wypraw morskich i wielkich odkryć geograficznych.

Klasztor Hieronimitów w Lizbonie (Mosteiro dos Jerónimos)

Klasztor, ufundowany przez króla Manuela I, to doskonały przykład portugalskiego stylu manuelińskiego, którego charakteryzują finezyjne zdobienia o motywach orientalnych i morskich (m.in. liny okrętowe, koralowce). Wielkość klasztoru oraz bogactwo zdobień ukazują ówczesną potęgę Portugalii, która wzbogaciła się na zyskownym handlu produktami z Afryki i Orientu. Wnętrze kryje w sobie grobowce rodziny królewskiej oraz trzech ważnych postaci: podróżnika Vasco da Gamy, który odkrył nowy szlak morski do Indii, poety Luisa de Camões – autora poematu „Luzjada”, opisującego tę wyprawę, oraz grobowiec modernistycznego pisarza Fernando Pessoa. Z klasztorem wiąże się również kilka ciekawostek. Budowla przetrwała silne trzęsienie ziemi z 1755 r., które zniszczyło większość budynków stolicy. Tutaj powstał przepis na słynną, lizbońską babeczkę pastel de Belém, której oryginalną recepturę zna jedynie kilku pracowników pobliskiej cukierni Pastéis de Belém. Tutaj również podpisano Traktat Lizboński reformujący Unię Europejską.

Wieża Torre de Belém

Stojąca na nadbrzeżu, dawna wieża strażnicza Torre de Belém to jeden z ważnych symboli Lizbony. Niegdyś broniła portu i miasta przed piratami, a obecnie stanowi świetny punkt widokowy. Z tarasu na szczycie wieży rozciąga się piękny widok na dzielnicę Belém oraz Ocean Atlantycki. Patrząc w dal, można zastanowić się, co czuli żeglarze, wyruszając stąd przed wiekami w kierunku nieznanych lądów.

Pałac Narodowy Pena (Palácio Nacional da Pena)

Już z daleka widać na wzgórzu kolorowy pałac Palácio Nacional da Pena, będący doskonałym przykładem XIX-wiecznego romantyzmu w Portugalii. Jego obecny kształt zawdzięczamy królowi Ferdynandowi II Koburg, który przebudował zniszczony manueliński klasztor na rezydencję oraz dobudował drugie skrzydło. Od 1911 roku pałac funkcjonuje jako muzeum. Można tu zobaczyć w pełni wyposażone, królewskie apartamenty. Wokół Palácio Nacional da Pena rozciąga się niezwykle urokliwy Parque da Pena z egzotycznymi, pochodzącymi z czterech stron świata roślinami i drzewami, krętymi ścieżkami oraz interesującymi budyneczkami. Na uwagę zasługuje zwłaszcza drewniany domek Chalet da Condessa d’Edla, wybudowany przez Ferdynanda II dla swojej drugiej żony.

Źródło: visit Portugal