Różnice międzykulturowe w miejscu pracy

fot.123rf

To, skąd pochodzimy i w jakiej kulturze wyrośliśmy, wpływa na to, czy w pracy okazujemy emocje, ale też czy wolimy działać w pojedynkę, czy raczej w zespole. Jak się zrozumieć i szanować międzykulturowe różnice – z psycholog Joanną Heidtman rozmawia Renata Mazurowska.
Powiedzenie „co kraj, to obyczaj” można odnieść także do kultury organizacyjnej w przedsiębiorstwach?

reklama

Co firma, to jej specyfika, tak. Google będzie się pod tym względem istotnie różnił od Mercedesa, a Samsung od firmy Apple. W każdej będzie panował szczególny dla niej klimat pracy i relacji, obyczaje, nawet firmowe rytuały. Oczywiście pewne różnice wynikają z odrębnych kultur narodowych, ale w jednej firmie, która wytworzyła swoją specyficzną wyrazistą kulturę organizacyjną, zetkniesz się jako jej pracownik z tym samym, czy będziesz pracował w jej filii w Warszawie, w Nowym Jorku, czy w Moskwie.

Porozmawiajmy o różnicach kulturowych – jak wpływają na kulturę organizacji?

Kultura, w której się wychowujemy, w której wyrastamy, jest „kolektywnym zaprogramowaniem umysłu”,  odróżnia członków jednej społeczności od drugiej. Nie musimy być oczywiście tego świadomi. Po prostu uznajemy, że tak jest słusznie czy właściwie. W jednej kulturze lepiej jest unikać kontaktu fizycznego, nawet takiego jak podanie ręki w oficjalnej rozmowie, a w innej kulturze oczekuje się uścisku, nawet z obcą osobą. Jednym i drugim to się wydaje normalne. Niemniej, ponieważ ich oczekiwania są różne, przy braku wiedzy dochodzi do nieporozumień, a nawet konfliktów. Dla osób spoza danego kręgu kulturowego inne zachowanie niż przyjęte wydaje się nienormalne. Chodzi o różnice znaczeń, przez każdą ze stron uważane za jedynie słuszne.

Dzisiaj, gdy pracujemy w międzynarodowych korporacjach, musimy współpracować z ludźmi z innych krajów, z innych kultur. Te różnice okazują się nie bez znaczenia i warto je znać.

W jakich obszarach najbardziej się różnimy?

Jest kilka wymiarów kultur narodowych, które bezpośrednio przekładają się na to, jak zachowujemy się w pracy. To m.in. stosunek do władzy, indywidualizm versus kolektywizm oraz stosunek do czasu. W wielu kulturach hierarchia w miejscu pracy jest ważna. Nie kwestionuje się zdania przełożonych, oczekuje się wytycznych i ocen od tych, którzy są „na górze”. W Polsce ulega to zmianie, z dużego dystansu władzy przechodzimy na mniejszy, zwłaszcza w firmach – nieco mniejsze jest przywiązanie do władzy, a większe oczekiwanie, że będziemy się traktowali po partnersku. Różnić może nas wiedza, sprawy merytoryczne, a nie tylko hierarchia.

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu SENS

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »