Psychologia Styl Życia Seks Parenting Moda i uroda Zdrowie Przepisy Kultura Rozwój Księgarnia Sklep Cyfrowy

Wybaczanie sobie – ćwiczenia dla sfrustrowanej mamy

fot.123rf
12 stycznia 2016 in Parenting by Joanna Olekszyk
Jaka jest współczesna mama? Świadoma, empatyczna, dzielna. Niestety, często także zmęczona, zabiegana i niezadowolona z siebie. Dobra wiadomość jest taka, że sama może zrobić dużo, by pokonać stres i frustrację.

Ćwiczenie 1. Przeczytaj poniższe przykłady i zastanów się, za co obwiniasz się w każdym z nich (jeśli się obwiniasz):

1. Moje dziecko jest w gorszej sytuacji niż inne dzieci:

  1. a) materialnej (bo: ma mniej zabawek, mieszka w biedniejszej dzielnicy, nie ma swojego pokoju, nie wyjeżdża na dość atrakcyjne wakacje, nie uprawia ciekawych sportów, nie chodzi do prywatnych szkół, nie ma bogatych rodziców itp.)

Czuję się winna:

  1. b) społecznej (bo: jest wychowywane przez jednego rodzica, oboje rodzice pracują, dziadkowie są daleko, mieszka w innym mieście niż reszta rodziny, jego rodzina jest inna niż rówieśników, ma gorszy status społeczny, rodzice są reprezentantami mniejszości etnicznych, religijnych itp.)

Czuję się winna:

2. Nie robię dla dziecka tego, co „powinnam”:

  • Nie spędzam dość czasu z dzieckiem.
  • Nie poszłam z dzieckiem do lekarza czy specjalisty od razu, jak coś się działo, tylko czekałam.
  • Nie jestem wystarczająco cierpliwa i spokojna.
  • Zdarzają się sytuacje, kiedy krzyczę na dziecko, szarpię je, popycham, grożę mu czy ubliżam.

Czuję się winna:

3. Dziecko cierpi fizycznie lub emocjonalnie:

Nie ma dnia czy tygodnia bez dziecięcego płaczu, frustracji, strachu; bez siniaka czy zadrapanego kolana. Cierpimy razem z dziećmi. Ból dziecka odbija się głośnym echem w sercu rodzica. Różnie się to manifestuje. Czasem złością na tych, którzy mniej lub bardziej przyczynili się do cierpienia dziecka. Czasem niepokojem i paniką, które bezradnie kierujemy w stronę dziecka. A czasem złością i poczuciem winy. Obwiniamy się, bo uważamy, że powinniśmy zapobiec cierpieniu dziecka nawet wtedy, gdy nie mamy na to żadnego wpływu.

Czuję się winna:

4. Dziecko źle się zachowuje:

  1. 4. a) Kiedy dziecko zrobi coś „złego” innym, zrani kogoś czy zachowa się nieodpowiednio, często obwiniamy się, że nie dopilnowaliśmy go, nie nauczyliśmy itp.

Czuję się winna:

  1. 4. b) To dotyczy również sytuacji, kiedy dziecko nie słucha i nie robi tego, o co prosimy. Rodzic obwinia się, myśląc: „Nie mam autorytetu u dziecka, dziecko mnie nie szanuje, nie jestem dobrym rodzicem”.

Czuję się winna:

Pamiętaj, poczucie winy nie pomaga ani tobie, ani dziecku. To naturalne, że pragniesz dla swojego dziecka wszystkiego, co najlepsze. Warto jednak wybaczać sobie błędy i akceptować niedoskonałość. 

Strony: 1 2 3


Jak utrzymać wakacyjny nastrój przez całe lato?

Okres urlopowy zaczął się na dobre, choć niestety, rzadko spędzamy całe wakacje na wyjeździe. Przez większą część lata chodzimy do pracy próbując poczuć wakacyjny klimat ...

Recepta na lęk? „Pokochaj swoje serce”

„Życie jest zaskakująco proste, gdy przestajemy je komplikować.” mówi Dagmara Skalska w swojej najnowszej książce „Pokochaj swoje serce” i przedstawia sposób na pokonanie lęku.
zamknij [x]

POLECANE KSIĄŻKI