Czy twoje dziecko miewa napady histerii?

123rf.com

Rodzice dzielą się na dwa rodzaje: tych, których dzieci mają czasem napady histerii i tych, którzy się do tego nie przyznają. Tak patrz na ten problem. Prawie każde dziecko około drugiego-trzeciego roku życia próbuje oddziaływać na otocznie za pomocą histerii. To naturalne. Problemem nie jest histeria u dziecka, tylko to, jak na nią zareagujesz.

To normalne

Jeśli twoje dziecko krzyczy, gryzie, tupie, wyje, szarpie siebie lub ciebie za włosy lub rzuca przedmiotami, nie jest zaburzone.Oczywiście trzeba mieć mocne nerwy, żeby spokojnie patrzeć na tak dramatyczne zachowanie, ale…niestety, trzeba. Największym problemem histerycznych zachowań u dziecka jest to, że jego mama też wpada w histerię i nagle jej jedynym celem jest „żeby to już minęło, żeby nikt nie zobaczył”, jakby histeria twojego dziecka była świadectwem złego wychowania. Kiedy dziecko ma napad histerii,pomyśl, co się rzeczywiście dzieje. Dzieci dostają napadów histerii nie ze strachu czy rozpaczy, ale z błahych (oczywiście nie dla nich) powodów. Dlatego musisz reagować dojrzale. Jeśli czujesz się niepewnie w roli mamy, będziesz miała problemy z racjonalną reakcją na histerie swojego dziecka.

Wyróżnik:

Podobnie jak w wielu innych kwestiach pedagogicznych, zachowanie dziecka jest mało ważne. Najważniejsza jest reakcja na to zachowanie:

Histeria to tylko jedno z wielu narzędzi, za pomocą których dziecko reguluje swoje kontakty z otoczeniem. Nie ma znaczenia, kiedy to robi i dlaczego. Liczy się tylko to, żeby przekonało się, że jest to absolutnie nieskuteczne narzędzie porozumienia, a używanie go nie zda się absolutnie na nic i nigdy nie przyniesie oczekiwanych rezultatów.

Co robić?

Dziecko to najbardziej zmotywowany organizm świata. Kiedy czegoś chce, walczy o to z pełną determinacją. Nie ma pojęcia, że może sobie zrobić krzywdę – że bijąc, kopiąc, gryząc zadaje komuś ból. Dlatego nie warto denerwować się: „No, tego już za wiele”. Najbardziej kuszącą reakcją na histerię dziecka jest rozładowanie napięcia w rodzicu i danie klapsa. Niestety, choć bicie rozładowuje napięcie rodzica szybko i skutecznie, uczy jednocześnie dzieci złej rzeczy: że w życiu używamy przemocy i wygrywa ten, kto jest większy i silniejszy. Dlatego właśnie reagowanie agresją fizyczną jest takie złe. Wdrukowuje twojemu dziecku toksyczny model kontaktów z ludźmi.