Alfabet pozytywnych emocji – P jak POKORA

123rf.com

P jak POKORA – cnota moralna, która w ogólnym rozumieniu polega na uznaniu własnej ograniczoności, niewywyższaniu się ponad innych i unikaniu chwalenia się swoimi
dokonaniami. Brzmi dobrze, ale posłuchajcie…

„Jeśli złapiesz się na tym, że jesteś skromna, pokorna, uniżona, skończ z tym nonsensem natychmiast. Zacznij z powrotem wierzyć, że jesteś świetną laską. Koniec kropka. Sprawa zamknięta. Jeśli innym nie podoba się twoja pewność siebie, to ich problem. Dlaczego? Bo zawsze chodzi przede wszystkim o Ciebie. Dlatego.” Oto cytat z książki Sherry Argov autorki bestsellerowych poradników dla kobiet.

reklama

No właśnie… Gdy słyszymy słowo pokora, to nie zawsze mamy dobre skojarzenia, bo wiążemy to ze słowem upokorzenie. A to nie to samo. Pokora to jest prawda, która wyzwala. Jak mówi znany holenderski psychiatra, Gerard van den Aardweg: „Pokora jest warunkiem uzyskania dojrzałości duchowej oraz psychicznej”

Joanna Godecka
Joanna Godecka, lifecoach

A oto fragment wypowiedzi Wojciecha Eichelbergera, wybitnego psychoterapeuty: „Chcieliśmy zrehabilitować to słowo i cnotę charakteru, która za nim stoi. Jest bowiem opacznie rozumiana jako przeżywanie życia na klęczkach i uległość wobec malowanych autorytetów, powszechnych przekonań, mód. Obrzydzono ludziom pokorę, czyniąc z niej narzędzie wymuszania posłuszeństwa wobec władzy, dogmatów obyczaju, ideologii czy religii. Tymczasem najwięksi nauczyciele ludzkości: Budda, Mojżesz, Chrystus, Mahomet, reprezentowali tę prawdziwą pokorę, pokorę wobec świadectwa zmysłów, serca, ducha i rozumu, która dla ich współczesnych czyniła z nich groźnych buntowników i reformatorów niecofających się przed żadnymi pytaniami czy zmianami”.

Co na ten temat Wikipedia? „Pokora jest bardziej stanem ducha, postawą życiową wyrażającą nasze przekonanie na temat otaczającego nas świata i istot go zamieszkujących. Może stanowić punkt odniesienia do naszych działań lub przemyśleń a w rozumieniu psychologicznym dawać oparcie. Jestem pokorny, a zatem uznaję, że wszyscy ludzie są równi. I podlegają tym samym prawom”.

Na koniec Agata Christie: „Może człowiek staje się szaleńcem, kiedy próbuje odgrywać rolę Boga. Pokora pozwala zachować i rozum i człowieczeństwo”.

Czy masz w sobie pokorę, rozumianą we właściwy sposób?

Odpowiedz na następujące pytania:

  • czy czujesz, że jesteś częścią „większej całości”, że Twoje myśli, słowa i działania mają wpływ na innych?
  • czy potrafisz odnieść się siebie samego i swoich poglądów ze zdrowym dystansem?
  • czy cieszysz się, kiedy uczysz się nowych rzeczy?
  • czy pozwalasz sobie na komfort zmiany poglądów, gdy padną przekonujące argumenty?
  • czy, gdy popełnisz błąd, doceniasz lekcję, jaką Ci to dało?

Czytaj blog Joanny Godeckiej.