Czy „szlaban na komputer” to dobra metoda wychowawcza?

123rf.com

Decyzja o szlabanie zazwyczaj zapada w przypływie gniewu i złości. Czy w dobie komputerów i Internetu, z których współczesne dzieci korzystają również jako pomoc w nauce, to właściwa metoda wychowawcza?
Badanie „Generacja Z od A do Z” zrealizowane na zlecenie platformy edukacyjnej Squla.pl w sierpniu 2015 przez Gemius Polska wykazało, że wspólne odrabianie pracy domowej to najczęściej wymieniana aktywność wykonywana przez rodziców i ich dzieci (74%). Udział rodzica w domowej nauce dziecka cieszy, jednak większość rodziców zapomina, że ulubioną aktywnością dziecka po szkole są gry komputerowe. Tymczasem wspólne spędzanie czasu z dzieckiem na graniu, tak krytykowanym przez rodziców, deklaruje zaledwie 29% z nich. Czy połączenie domowej nauki i gry jest możliwe?

Gry placem zabaw

Zabawa jest naturalną formą dziecięcego poznawania świata. Rozrywka pobudza wyobraźnię, motywuje do dalszego poznawania, tym samym dziecko szybciej zapamiętuje i utrwala wiedzę.

reklama

Maciej Szamotulski, dyrektor zarządzający Squla.pl. tłumaczy, że „możliwość pokonywania kolejnych etapów i podnoszenie poprzeczki, to czynnik, który powoduje, że dzieci tak chętnie sięgają po rozrywkę w postaci gier. Nadal większość rodziców tę formę rozrywki traktuje jako zagrożenie, ograniczając dzieciom czas spędzany przed ekranem komputera. Jak pokazuje nasze badanie, pomimo negatywnego stosunku rodziców do gier komputerowych, nie towarzyszą dziecku we wspólnej grze”.

Badanie „Generacja Z od A do Z” wykazało, że w istocie rodzic śledzi działania dziecka w sieci – 90% rodziców wskazało taką odpowiedź. Jednak sama kontrola nad aktywnością dziecka nie buduje więzi rodzicielskiej. Tworzą ją zazwyczaj czynności wykonywane wspólnie. „Obserwujemy pewną zmianę pokoleniową – Internet powoli wypiera telewizję. W trakcie jednej godziny poświęconej na rozrywkę, częściej wybierany przez dziecko jest Internet (36%), niż telewizja (27%). Oglądanie telewizji to druga, po wspólnej nauce, najczęściej wskazywana przez rodziców czynność wykonywana z dzieckiem (71%). Korzystanie z Internetu i wspólne granie w gry pozostaje natomiast daleko w tyle”, dodaje Maciej Szamotulski.

Zrozumienie i odpowiadanie na zapotrzebowania dziecka gwarantuje sukces wychowawczy. Dzieci uwielbiają skupiać na sobie uwagę rodzica, chwaląc się wynikami w szkole lub nowo poznanymi umiejętnościami. Świat gier pochłania je tak bardzo, że kolejne etapy przeżywają z jeszcze większą ekscytacją. Stosowanie kary na gry, jako czynnika motywującego do odrabiania prac domowych, może poskutkować efektem przeciwnym niż zamierzony. Dla dziecka nauka zacznie kojarzyć się z przykrym obowiązkiem, wykonywanym szybko i niedokładnie, tylko po to, by móc znowu powrócić do gry.