Zjawisko synchroniczności – na czym polega?

Spełnia się sen, sprawdza wróżba, materializuje myśl. Zdarzenia te dziwią nas, czasem trochę się ich boimy, wypieramy je lub się nimi ekscytujemy. Dlatego, że ich nie rozumiemy. A kryje się za nimi zjawisko synchroniczności – odkrycie jungowskiej psychologii oraz fizyki kwantowej.
Pojęcie synchroniczności sformułował Carl Gustav Jung, twórca psychologii głębi, we współpracy ze znanym szwajcarskim fizykiem, laureatem nagrody Nobla, Wolfgangiem Pauli. Jung przeczuwał zjawisko synchroniczności, obserwując zależności pomiędzy przeżyciami pacjentów a tym, co im się przydarza. Tak jak podczas pracy z pewną klientką, która od jakiegoś czasu przeżywała impas w terapii. Tego dnia oboje pracowali nad snem kobiety, w którym pojawił się skarabeusz. W tym momencie przez okno wpadł żuk z gatunku skarabeuszy. Była to właśnie synchroniczność, czyli współwystępowanie zdarzeń psychicznych i faktów zewnętrznych, które dla danej osoby mają to samo znaczenie. Zdarzenia psychiczne to między innymi: przeczucia, sny, wrażenia.

reklama

Jung zauważył, że terapia kobiety, której śnił się skarabeusz, napotykała na przeszkodę w postaci jej nadmiernego racjonalizmu. Potrzebna była zmiana punktu widzenia, polegająca na otwarciu się na zjawiska irracjonalne. Skarabeusz jest staroegipskim symbolem odrodzenia, zaistnienia w nowy sposób. Podążając za znaczeniem symbolu, można było odkryć kierunek rozwoju potrzebny kobiecie w tamtym momencie. Oczywiście, co się kryje za znaczeniem motywów snów czy zdarzeń, wiemy tylko my sami. Jesteśmy w tym najlepszymi ekspertami, terapeuta może nas tylko prowadzić. Synchroniczności, które się nam przydarzają, a które my często traktujemy jako zjawiska dziwne, niewytłumaczalne, pokazują co potrzebujemy uruchomić, wydobyć z obszarów nieświadomych. Takie spojrzenie sprawia, że zjawiska te tracą wymiar magiczny.

Czasem myślimy o kimś i tego kogoś spotykamy albo ta osoba niespodziewanie do nas dzwoni. Rozważamy w sobie jakiś problem i nagle ktoś zaczyna dokładnie o tym mówić. To zjawiska synchroniczne, nie synchroniczność. Nazwy są podobne, lecz znaczą co innego. Zjawisko synchroniczne to po prostu równoległe pojawianie się zdarzeń w rzeczywistości. Natomiast osoba doświadczająca synchroniczności musi wiązać znaczeniem to, co przeżywa w psychice i co obserwuje w świecie zewnętrznym. Występowanie tego indywidualnego znaczenia jest powodem, dla którego psychologia zajmuje się tego typu zdarzeniami. Uważamy, że jest to jeden ze sposobów, w jaki przebijają się do nas informacje niezbędne dla naszego rozwoju. Przykład? Pewnej kobiecie, która pojechała do Londynu, wydawało się, że ciągle spotyka Hindusów. Gdy