Nastroje

błądzenie

tak ciemno tu w parku uczuć
błądzę i błądzę
popychana wiatrem fałszywych przeczuć.
znikąd rady
światła gasną gdy się zbliżam do ciebie
a ty raz się pojawiasz raz znikasz
otumaniony oparami świata i własnych natręctw

twe lęki wiążą ręce
krępują głowę pełną myśli o dawnym i nowym
obciążony zbyteczną wiedzą
jak mantrę powtarzasz wiadomości z dziennika
i liczby które oderwane nic nie znaczą
jak chcesz zbudować życie na wątłych podstawach
gliniane nogi i kolebiąca się głowa nie pozwolą ci na pelny oddech
zaśnij i obudź się
już bez mroku w głowie
z sercem które wie i chce

autor: Iwona Miżyńska van Eck -30.08.2018

—————————

nie zabijaj

czarno się zrobiło dookoła
ponury kruk zakrakał strasznie
serce mnie zabolało
przecież nie chciałam cię zranić
ale stało się

wiatr zły jakiś pociągnął mnie za włosy
pewnie za karę
oślepiona blaskiem księżyca
zachwiałam się w posadach myśli
i drgnęło coś
jakby chęć porozumienia
przecież nie warto się kłócić
nie wolno zabijać śnieżnych baranków na niebie
i miłości w sercu

autor: Iwona Miżyńska van Eck – 30.08.2018

PODYSKUTUJ: