W nieskończoności utopieni

W nieskończoności utopieni

nie chcę stawiać pytań
i tak nikt nie odpowie
tylko przez sen wiadomość zaszyfrowana
fragment wiersza lub piosenkia z informacją
kto ją przyslał Bóg czy podświadomość
czuwa i pomaga
tajemniczy świat kosmos nieskończony
kamienne planety i gwiazdy płonące
wszystko doskonałe
odmierzone ręką geniusza
prawa natury idealne
i my niedoskonali w doskonałym świecie
trapieni myślami szukamy chcemy wiedzieć
nasze mózgi nie z tego wymiaru
nawet nieskończoności nie możemy pojąć
bez początku i bez końca
a my z urodzeniem i śmiercią
udręczeni tajemnicą
oczekując wyjaśnienia
my prochy marne
a może ten kto nas kocha
wyjaśni i utuli
wskaże drogę
w czeluściach wszechświata

autor: Iwona Miżyńska van Eck – 28.04.2019

PODYSKUTUJ: