Cierpliwosci? Mi bark?

Liege dzien 107

Pozbieralam sie i pojechalam do Maastricht. Lepiej sie tam czuje niz w Liege.

Czuje sie jak na slabo naladowanych bateriach ktore trzeba co kilka godzin doladowywac.

Zawsze mi sie wydawalo, ze jestem samowystrczanlym zrodlem energii – przestalo to byc od jakiegos czasu prawda.

Za jakis czas powrotu a prawdziwa przyczyna tegoz wlasnie zawirowania wciaz sie przyczynia…..

Liege dzien 106

Piekny dzien cieply z muyka na ulicy, z chlopakiem proszacym mnie o 1 euro na jedzenie, a ja mu na to, ze kupie mu co chce. Wzial 1 euro i to co sobie wybral do jedzenia. Zla jestem, co mna kieruje? Nie wiem w tym prypadku chyba chcialam sobie z kims pogadac ale on potrafil powiedzie po angielsku tylko, ze chce forsy.

Za to muzyka bezinteresowna i piekna. Jak ktos chce posluchac nagralam male video dostepne na moim facebooku.

Liege dzien 98.

Chyba juz wymarudzilam co mialam do wymarudzenia. Chyba powoli przyzwyczajam sie do biurkowej pracy i wpatrywania sie w dwa ekrany komputerowe, okno i paznokcie – moje paznokcie. Powolutku szykuje sie do odwrotu. Nie bede sie zasiedlala w Belgii, mocna jasna deklaracja. Mimo, ze niebo wyprodukowalo niesamowita tecze jak widac na zalaconym obrazku. Nie pamietam kiedy ostatnio tak bardzo zachwycalam sie tecza do tego zdjecie zamieszczone przez Anke i koncert Edyty Barosiewicz w Trojce zamieszalo mi to wszystko w jestestwie.

Kolejny weekend w ktorym moim jedynym towarzystwem bedzie prawdopodobnie deszcz, radio i zwierciadlany blog. PieknyA w Manchesterze, pracuje i szykuje sie do sezonu slubnego, jakby nie bylo ciezki kawalek chleba. A dotego wpadl mi w jakas dziwna, smutna apatie boje sie zeby go depresja nie dopadla. Z ta hyra nie ma zartow w dodatku jego rodzina niestety ma predyspozycje do stanow depresyjnych…

Lepiej przejze oferty pracy, zeby moc sobie chleb kupic na dobry powrotu poczatek, a gdyby  ktos slyszal o jakiejs robocie to prosze o cynk. Koniecznie praca NIE biurkowa, chetnie skopie komus ogrodek i pograbie jak trzeba…

Liege dzien 91,

No i jak ja stoje? Nie pamietam kiedy to zauwazylam, ale napewno od czasu kiedy jestem tutaj. Lapie sie na tym, ze: kolana ugiete, miednica i brzuch wypchniete do przodu, klatka persiowa skulona do srodka, ramiona i kark napiete, lekko uniesione. Patrzylam na siebie ze wszystkich stron w lustrze, stojac tak przez dluza chwile. Kto ja jestem? To postawa kogos…. no kogo? Nie taka siebie pamietam…