Spokój w szafie

Zrób kiedys eksperyment. Kiedy kolezanka znowu Ci powie, ze masz cos lepszego, wiekszego i bardziej, to powiedz po prostu – ”A wiesz? Masz racje.”

Wiesz AU, a ja mam odwrotny problem. Mam rozliczne, różniste wady, ale chyba nie jestem zawistnikiem. Pielęgnuję to w sobie, bo uważam,że to wielki dar.Potrafię serdecznie ucieszyć się z czyjegoś fartu, sukcesu i bardzo często spotykam się z totalnym brakiem wiary,że jest to szczere, bezinteresowne, po prostu. I co ty na to?

jpodpisuję się pod Jagną – takie stwierdzenie naszego ”przeciwnika” zbija z tropu Dlaczego ta nieszczęsna materialność tak często staje sie przeszkodą nie do przebrnięcia w bliskich relacjach interpersonalnych? Co? – gdzie? – za ile? Jakby to rzeczy definiowały jakimi jesteśmy ludźmi.

Jagno, bardzo mi się spodobała Twoja podpowiedź. Poćwiczę i spróbuję zaeksperymentować. Dhofie Mądry Sercem, bardzo rozumiem odwrotność z kolei nie wiary w bezinteresowną szczerość, radość, że komuś wyszło, się powiodło.. To też swoistego rodzaju tragedyjka ludzkości..

Cóż to za znajomi? Zapłakać się można. Chociaż swoją drogą, takim ludziom trzeba współczuć, bo jakże oni mają być zadowoleni, jak nie chce im się nawet ucha nadstawić, na to, co im los miłego wyszepcze. Trzymam kciuki i życzę wytrwałości.

Hej, bliskie są mi doświadczenia, które opisujesz. Podobnie jak Starbucks myślę o tym jak o barierze, murze, który uniemożliwia prawdziwy kontakt, wymianę. Zmęczyło mnie obcowanie z takimi ludźmi, a jeśli już na takich trafiam, nie podsycam ich umartwiania, nie przekonuję, że jest inaczej, po prostu ignoruję w nich tę cechę, robię swoje. Zdarza się wówczas, że i oni zapominają o tym i da się pogadać. Pozdrawiam Ciebie serdecznie!

Droga Artystko, skoro tak bardzo narzekasz na swoich ”przyjaciół” to po co ich w ogóle zapraszasz. Ba, nawet prosisz ich by zostali jeden dzień dłużej. Czy pomyślałaś jaka będzie ich reakcja gdy to przeczytają? Naprawdę myślisz, że przemawiała przez nich zazdrość? Chyba słabo ich znasz. Chociaż nie, jeśli stanowią dla Ciebie taką tragedie to w ogóle ich nie znasz!

Usuń
Po pierwsze Znajomych, nie Przyjaciół, a to chyba znacząca różnica? Podjęłam kolejną próbę spotkania, bo Ich lubię. Nikogo tutaj nie obrażam, nie wyśmiewam, przeżywam swoje emocje do których mam prawo.

nawet znajomość nie polega na tym, żeby kogoś obsmarowywać za plecami.

Obsmarowywać? No skoro takimi kategoriami, to niechaj przypomną swoje ”nieobsmarowywanie” nas.. Niestety świat mały i ich obsmarowywanie nie na blogu, ale gdzie indziej wyszło. Będziemy ważyć teraz obsmarowywania? Drzazgę w moim oku widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz?

…Nie ważne, zawsze gadamy o innych i dobrze że mamy do kogo. Trzymając wszystko w sobie, doprowadzić się mozna do wariactwa. Artystkourocza obsmarowuj dalej, z chęcią poczytam cmok…

Łatwiej jest chyba życ ,w coś wierząc.. Tak myślę.Więc dobrze ,ze się ku temu skłaniasz! Ściskam Cie mocno ,jak zawsze b. ciepło!B.

AU droga ,pozdrawiam i ściskam!B.

droga AU: JAK WYŻEJ:)!