Food&wood. Blog Doroty i Bogdana Biały

Serwetkowy program szefa

Co i rusz ktoś narzeka, że mało czasu, że nagromadziło się tyle.., że święta tuz tuż a tu tyle niepozałatwianych spraw… Słysząc jęk.. budzi się we mnie współczucie i chęć udzielenia pomocy. Ale nie daj Boże -żadnej rady!! Zasadniczo pogarsza to sytuację, wiadomo – dawanie rady gdy ktoś chciał (choć nieświadomie) tylko pojęczeć, mija się z celem zasadniczo. Psuje relacje, bywa jeszcze gorzej.

Mój pierwszy szef był ekonomistą cybernetykiem, uczył ludzi przez wiele lat jak posługiwać się komputerem. Myślę że na ludziach znał się jeszcze lepiej niż na komputerach, choć w obu przypadkach stosował swoje  własne, rysowane mi najczęściej na serwetkach w restauracjach, schematy-programy rozwiązań. Połączone wektorami strzałkami, kłębiły się w mojej torebce, pieczołowicie rozprostowywane i układane w stosiki gdy zostawalam sama w polskim przedstawicielstwie jego firmy.

Była tam także serwetka pt.  ”człowiek jęczący” i tu cytuję: strzałka pt. ”narzeka”, od niej odchodzi strzałka pt. ”spójrz w oczy”, od niej odchodzą dwie strzałki. Pierwsza pt. ”czy chcesz sie wyżalić?”, druga pt. ”czy potrzebujesz pomocy?”. I dalej już adekwatnie do sytuacji.

Czasem brakuje mi tych serwetek..