Food&wood. Blog Doroty i Bogdana Biały
-
Odległe coraz bardziej światy...
Mam wrażenie że blog jest był i będzie dla nas przestrzenią dodatkową.Dodaną do naszego życia ponad rok temu, na samym początku elektronicznego Zwierciadła. I mimo starań i prób przełamania się pozostaje dla nas przestrzenią coraz bardziej obok naszego życia. Szkoła, praca, warszaty, Psychologia Procesu to przestrzenie w których jesteśmy zakorzenieni. Blog – to coś luksusowego, dodatkowy czas którego właściwie nie mamy. Stąd nasza coraz częstsza nieobecność tutaj. My i ten blog to coraz bardziej oddalające się planety w cyberwszechświecie. Co nie znaczy że ludzie którzy tu krążą są dla nas nieważni albo obcy. Ale blog to coś co musi żyć – im więcej wpisów tym bardziej żywy. Sposób w jaki tutaj funkcjonujemy nie przyczynia się do większej żywotności – mierzonej klikalnością- bloga. Dlatego będzie nas jeszcze mniej, ponieważ dotarliśmy do miejsca w którym oddalający się wszechświat jakby przyspieszył. jeśli nasze konto nie zostanie usunięte będziemy się pojawiać by pozdrowić- przesłać kartkę z pozdrowieniami albo z jakąś informacją z innego- równoległego świata. Serdeczności dla wszystkich czytelników, szcególne wyrazy wdzięczności za wspólną podróż dla Pani Danusi (dhof) dla Tyczki, Anki, Laloby, heurystycznej dziewczyny i wielu wielu innych wspaniałych blogowiczek i blogowiczów. Będziemy tu trochę wpadać, odświętnie i serdecznie
). Pozdrawiamy!!!Użytkownik Dorota i Bogdan Biały zaktualizował swój stan: 2012-01-22 14:37:40 · Wyświetl
Oj, wielka szkoda! Ja, choć się nie odzywałam, lubiłam „Was” czytać…
Dziękuję:)Niech korytarze powietrzne będą szerokie, jasne, bezpieczne i niech prowadzą do upragnionych celów.
No cóz,już przyzwyczajam się do odejść,wciąż ktoś odchodzi w innym ni z mój kierunku..trzymam kciuki,dobrze,że pamiętacie naszą TUTAJ PRACĘ OD POCZĄTKU.
Pamiętamy.. pamiętamy drzewko które podlewaliśmy, symbol rozwijającej się społeczności. Fajne czasy. Serdeczności
zeszłoroczna wiosna i minione życzliwe czasy śnią mi się po nocach, a to drzewo nadal rośnie w moich upartych wspomnieniach – pozdrawiam soczyście & serdecznie