Drukowaną ścieżką...

  • BLOG Awatar

    Codzienne epifanie.

    Powinnyśmy napisać elegię na każdy dzień, który umyka z naszego życia nie zauważony i nie doceniony.

    Powinnyśmy skomponować pieśń dziękczynienia na cześć tych wszystkich dni, które nam zostały.

    Czasami jesteśmy świadome tego poety, który w nas mieszka i zapisuje każdą cenną chwilę naszego życia. Częściej jednak idziemy przez życie jak we mgle lub w amoku – dopóki nie przebudzi nas jakieś niespodziewane zagrożenie wobec czegoś, co jest nam drogie i dotąd było brane za oczywistość. Te jasne chwile nazywam nazywam codziennymi epifaniami, ponieważ budzą one w nas głęboką świadomość tego, jak wiele posiadamy, jak wielu rzeczy uniknęłyśmy i za jak wiele rzeczy powinnyśmy być wdzięczne. Dzięki mistycznej alchemii łaski i dziękczynienia to, co mogłoby być elegią, zamienia się w uniesienie: wyzdrowienie nasze lub ukochanej osoby. Niesamowita ulga gdy znajdzie się nam dziecko nawet po kilku minutach bezpieczne i zdrowe.

    Codzienne epifanie zachęcają nas do tego, żebyśmy wszystko cenili.

    Dzisiaj wschodzi nowe słońce. Wszystko żyje. "Każdego dnia musisz stawiać na takie życie, które Cię uszczęśliwia- sugeruje aktorka Jane Seymour- abyś, gdy nadejdzie pojutrze była zadowolona."

    Wdzięczność jest bramą do częstego przeżywania sacrum w naszym życiu.  A czym jest dla Ciebie?

    Zapraszam 6 czerwca do Ksiegarni "z Bajki"  w Poznaniu na spotkanie Klubu Zwierciadła poświęcone wdzięczności. Warsztat i dyskusję porowadzi Renata Dziurdzikowska.

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-06-02 14:26:55 · Wyświetl

    2011-06-02 14:26:55
  • BLOG Awatar

    Codzienne epifanie.

    Powinnyśmy napisać elegię na każdy dzień, który umyka z naszego życia nie zauważony i nie doceniony.

    Powinnyśmy skomponować pieśń dziękczynienia na cześć tych wszystkich dni, które nam zostały.

    Czasami jesteśmy świadome tego poety, który w nas mieszka i zapisuje każdą cenną chwilę naszego życia. Częściej jednak idziemy przez życie jak we mgle lub w amoku – dopoki nie przebudzi nas jakieś niespodziewane zagrożenie wobec czegoś, co jest nam drogie i dotąd było brane za oczywistość. Te jasne chwile nazywam nazywam"codziennymi epifaniami, ponieważ budzą one w nas glęboką świadomość tego, jak wiele posiadamy, jak wielu rzeczy uniknęłyśmy i za jak wiele rzeczy powinnyśmy być wdzięczne. Dzięki mistycznej alchemii łaski i dziękczynienia to , co mogłoby być elegią, zamienia się w uniesienie: wyzdrowienie nasze lub ukochanej osoby.Niesamowita ulga gdy znajdzie się nam dziecko nawet po kilku minutach bezpieczne i zdrowe.

    Codzienne epifanie zachęcają nas do tego, żebyśmy wszystko cenili.

    Dzisiaj wschodzi nowe słonce. Wszystko żyje. "Każdego dnia musisz stawiać na takie życie, które Cię uszczęśliwia- sugeruje aktorka Jane Seymour- abyś, gdy nadejdzie pojutrze byla zadowolona."

    Wdzięczność jest bramą do częstego przeżywania sacrum w naszym życiu. A czym jest dla Ciebie?

    Zapraszam 6 czerwca do Ksiegarni "z Bajki"  w Poznaniu na spotkanie Klubu Zwierciadła poświęcone wdzięczności. Warsztat i dyskusję porowadzi Renata Dziurdzikowska.

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-06-02 14:14:29 · Wyświetl

    2011-06-02 14:14:29
  • BLOG Awatar

    Czytam, żeby….

    "Czytamy książki, aby odkryć kim jesteśmy. To, co inni ludzie, prawdziwi czy fikcyjni robią, myślą i czują, jest istotnym przewodnikiem w naszym rozumieniu tego, kim sami jesteśmy i kim możemy sie stać."

    Ursula K. Leguin

     

    Ileż dobrodziejstwa w moje życie wnoszą książki…

    Dają pociechę, otuchę, humor, upragnione towarzystwo.

    Samo wertowanie książki jest sztuką medytacyjną.

    Od czasu do czasu gdy błądzę po "drukowanych ścieżkach", obejmuje mnie światło, smuga promienia.

    Muśnięcie skrzydeł anioła prowadzi mnie dokładnie do książki, której potrzebowałam, choć nie byłam tego świadoma.

    "Żywa książka promieniuje, jak wszystko co żyje."

    "Sztuka nie jest przedstawianiem lecz promieniowaniem" napisał  Sandor Marai w "Niebo i Ziemia".

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-15 22:10:13 · Wyświetl

    2011-05-15 22:10:13
  • BLOG Awatar

    Czytam, żeby….

    Ileż dobrodziejstwa w moje życie wnoszą książki…

    Dają pociechę, otuchę, humor, upragnione towarzystwo.

    Samo wertowanie książki jest sztuką medytacyjną.

    Od czasu do czasu gdy błądzę po "drukowanych ścieżkach", obejmuje mnie światło, smuga promienia.

    Muśnięcie skrzydeł anioła prowadzi mnie dokładnie do książki, której potrzebowałam, choć nie byłam tego świadoma.

    "Żywa książka promieniuje, jak wszystko co żyje."

    "Sztuka nie jest przedstawianiem lecz promieniowaniem" napisał  Sandor Marai w "Niebo i Ziemia".

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-15 22:07:44 · Wyświetl

    2011-05-15 22:07:44
  • BLOG Awatar

    Biegnąca z wilkami

    "Baśnie są lekarstwem….

    Posiadają taką moc. Nie wymagają od nas niczego, żadnej pracy ani działania-mamy tylko słuchać. Baśnie zawierają także środki na odnowę albo nawrócenie wszelkich straconych dusz." – pisze Dr Clarissa Pinkola Estes.

    Simon de Beauvoir ujęła to w inny sposób: "Kobietami się nie rodzimy, ale się nimi stajemy."

    Na to potrzeba czasu.

    Potrzeba czasu na zastanowienie, czasu na refleksję, czasu na podejmowanie twórczych wyborów, czasu na wydobywanie się kokonu, czasu na wysprzątanie naszych szaf i czasu na zdjęcie psychicznych pajęczyn, abyśmy mogły doskrobać się do swojej istoty.

    Niektóre z nas pozostają uśpione przez całe lata . Nieświadome swojego wewnętrznego piękna . Omamione przez własne, ogłupiające niezadowolenie. Udręczone wątpliwościami, dobrotliwym lekceważeniem. Dla tych z Was, które mają ochotę wzrastać Księgarnia "z Bajki" oferuje warsztayty z baśniami zebranymi prez antropolożkę kultury C.P. Estes.

    Kolejne spotkanie już w niedziele 8 maja. Można dołączyć do Kręgu Kobiet.

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-06 13:33:55 · Wyświetl

    2011-05-06 13:33:55
  • BLOG Awatar

    Jeszcze o cudach.

    Tam, gdzie jest wielka miłość, zawsze są też i cuda.

    Potrzeba wielkiej miłości i odwagi aby wydobyć zakopane marzenia. Czy to nie Ty kiedyś miałaś zamiar podpalić świat?

    16 paźdzernika1978 roku Wanda Rutkiewicz sięgnęła najwyższego szczytu Ziemi.

    Tego samego dnia kardynałowie zebrani w Kaplicy Sykstyńskiej wskazali na Polaka z Krakowa.

    Oni od zawsze podążali za swoimi pragnieniami. Z miłością robili to co uważali za słuszne. A miłość nie zna lęku.Ten kto kocha biegnie, fruwa, raduje się. Nie czuje pod stopami ziemi. Nie zna ograniczeń.

    Marzenia tak jak "praca" wymagają "bycia".

    Zatem bądź z tymi, których kochasz, bądź dobra dla siebie. Wycisz sie i przywołaj marzenia, które dawno temu zakopałaś. Żar nadal płonie.

    "Marzenia zawsze wybiegają naprzód "- wyznaje Anais Nin. "Złapać je i przez chwilę z nimi żyć w jedności, to prawdziwy cud."

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-05 22:13:14 · Wyświetl

    2011-05-05 22:13:14
  • BLOG Awatar

    Jeszcze o cudach.

    Tam, gdzie jest wielka miłość, zawsze są też i cuda.

    Potrzeba wielkiej miłości i odwagi aby wydobyć zakopane marzenia. Czy to nie Ty kiedyś miałaś zamiar podpalić świat?

    16paźdzernika Wanda Rutkiewicz sięgnęła najwyższego szczytu Ziemi.

    Tego samego dnia kardynałowie zebrani w Kaplicy Sykstyńskiej wskazali na Polaka z Krakowa.

    Oni od zawsze podążali za swoimi pragnieniami. Z miłością robili to co uważali za słuszne. A miłość nie zna lęku.Ten kto kocha biegnie, fruwa, raduje się. Nie czuje pod stopami ziemi. Nie zna ograniczeń.

    Marzenia tak jak "praca" wymagają "bycia".

    Zatem bądź z tymi, których kochasz, bądź dobra dla siebie. Wycisz sie i przywołaj marzenia, które dawno temu zakopałaś. Żar nadal płonie.

    "Marzenia zawsze wybiegają naprzód "- wyznaje Anais Nin. "Złapać je i przez chwilę z nimi żyć w jedności, to prawdziwy cud."

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-05 22:10:20 · Wyświetl

    2011-05-05 22:10:20
  • BLOG Awatar

    Cuda w naszym życiu!

    Cud nie jest momentem grzmotu.

    Cud najczęściej jest zupełnie cichy.

    Patrz, wyczuj cud tam, gdzie akurat jest. A zwykle jest w poblizu, w zasiegu Twojej ręki. Tak blisko, że przez całe życie nie przyszło Ci do głowy aby go zauważyć. Nazwać cudem.

    Najważniejsze, aby nie oślepnąć w rzeczywistości, w powszedniości.

    Abyś umiał zauważyć to, co widziałeś już tyle razy!

    Ta zdolność umiera w ludziach bardzo szybko, podobnie jak słabnie zdolność pewnych zmysłów, na przyklad węchu. Patrz i wyczuj cud gdzie akurat jest !

    Czy do Twoich nozdrzy nie dochodzą aromaty bzów, konwali, czeremchy?

    Otwórz oczy na kwitnące jabłonie i grusze!

    Zobacz co zbudowało z klocków Twoje dziecko!

    Jak żona dziś pięknie pokorowala usta, nakryła do stołu…

    Zobacz to i przyjdź w poniedziałek 9 maja do Księgarni "z Bajki" na os. Przyjaźni.

    Przyjdź opowiedzieć o  cudach w swoim domu, w swoim życiu …

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-05-05 21:43:16 · Wyświetl

    2011-05-05 21:43:16
  • BLOG Awatar

    Mądrość milczenia

    Świat ludzi zapomniał o radości milczenia. Pokoju samotności.

    Milczenie jest nie tyle dyscyplinowaniem języka, ile dyscyplinowaniem ucha.

    Zachowujemy milczenienie żeby przestać mówić, ale żeby zacząć słyszeć, żeby coś zauważyć, coś poczuć.

    Ludzie mogą skontaktować się z samym sobą najlepiej w milczeniu.

    Nic nie jest tak cenne jak milczenie.

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-04-18 10:38:14 · Wyświetl

    2011-04-18 10:38:14
    • Awatar
      Anka · 1 rok temu

      Proponuję byśmy w ogóle przestali mówić a politycy OBOWIĄZKOWO raz chociaż w tygodniu, i już może być łatwiej.Popieram pomysł!

  • BLOG Awatar

    Spacer – to zupełna samotność.

    W pokoju otaczają Cię książki i przedmioty, które przypominają Ci o zadaniach i obowiązkach. O pracy, o Twojej życiowej misji. Kto spaceruje, uwalnia się od swojej pracy. Jest sam ze światem. Duszę i ciało powierza wieczystym żywiołom. Człowiek, który powoli zlewa się z krajobrazem, staje się częścią lasu, pola.

    Stopniowo, rytmicznie powierza siebie wieczystej rzeczywistości, nieskończonej przestrzeni świata.

    Chodząc po ziemi możesz spacerować pod gwiazdami.

    To wspaniała rzecz.

    Użytkownik krystyna_z_bajki dodał nowy wpis na blogu:   2011-04-10 18:42:12 · Wyświetl

    2011-04-10 18:42:12
    • Awatar
      Dorota i Bogdan Biały · 1 rok, 1 miesiąc temu

      D.B. Długiej i dobrej ścieżki. Ścieżki serca, która daje odwagę i moc by nią kroczyć.Przyjemności i szczęścia też! Witam i serdecznie pozdrawiam!!!! A tak z ciekawości- jaka jest Pani ulubiona bajka ? Ja też lubię bajki…

Zaloguj