miło by było komuś ......

komentarze dnia-transfer P.Zaremby,publicysty

Debata nad emeryturami mundurowymi przybrała niezwykle gwałtowny obrót (…).Obecny system emerytalnej niesprawiedliwości obciąża nas wszystkich. Podkreślam, ta uwaga dotyczy mundurówek.

Po przemówieniu premiera na trybunę wyszedł Jarosław Kaczyński. Mówił ostrym językiem zarzucając Tuskowi „nieobyczajność”. Ale z ław poselskich, zdaje się że Ruchu Palikota, padły okrzyki: zadzwoń do Lecha (lider PiS prostował właśnie cytat włożony w usta jego bratu). Na to Kaczyński porównał tych, co używają takiego języka do Adolfa Hitlera. Mówiąc do Tuska: To pańscy koledzy tak krzyczą i pan odpowiada za to niesłychane grubiaństwo. Zbyt emocjonalne? Za gwałtowne? Może, ale adekwatne do podłości, jaka go przed chwilą spotkała. A potem nastąpił dalszy ciąg.

Janusz Palikot odebrał uwagę o Hitlerze do siebie i swojej partii (potem twierdził, że krzyczał kto inny, skąd w takim razie wzięcie słów o „kolegach Tuska” do siebie?). Pojawił się na trybunie żądając ukarania „niebywałego chamstwa Jarosława Kaczyńskiego”. Użył także sformułowania „podłość”, ale przede wszystkim zarzucił mu, że „ był gotów wysłać swojego brata na śmierć do Smoleńska”. Tę dziwaczną formułkę winiarz z Biłgoraja powtarzał już wcześniej.

W momencie, w którym to piszę, trwają obrady konwentu seniorów – PiS zażądał aby marszałek Kopacz wykluczyła Palikota z obrad. Wszystko jest częścią większej całości. Po uchwaleniu ustawy o przesunięciu wieku emerytalnego związkowcy z „Solidarności” zablokowali dostęp do parlamentu i nie chcą wypuścić posłów z sejmowego terenu. Można opisywać każdy incydent na zasadzie: biją się. Kiedy dwóch ludzi szarpie się na ulicy, mamy taki odruch. A jednak w każdym przypadku warto się dowiedzieć, kto zaczął, a kto skończył. W tym przypadku Palikot występuje w roli prowokatora.

Lata całe pełnił taką funkcję z ramienia Platformy. Trudno się dziwić, że Kaczyński ma w tej sprawie złe skojarzenia. A uwaga o „wysłaniu na śmierć brata” to przejaw absurdalnego okrucieństwa, które nie ma sobie równych. Okrucieństwa, bo ciężkie epitety dotyczące tematów politycznych to jedno, uderzanie w uczucia rodzinne to coś całkiem innego i bezprzykładnego. Takie metody nie pojawiają się w polityce żadnego innego kraju.

Nie przeszkodzi to z pewnością mainstreamowym mediom uwielbiającym i kokietującym Palikota opisać całej historii na zasadzie „biją się”. A nawet obwinić Kaczyńskiego i prawicową opozycję za „atmosferę”. Ta atmosfera jest rzeczywiście ciężka i nieprzyjemna, tu różne strony różnych konfliktów ponoszą swoją cząstkę winy. Ale podkreślę: metoda Palikota to coś wyjątkowego i niebywale podłego.

Ale czemu się dziwić, skoro te media też ponoszą cząstkę odpowiedzialności, na tym polegał właśnie „przemysł pogardy” Hołubiły Palikota, wybaczały mu wcześniejsze podobne „wyskoki”, które w istocie nie były wyskokami, a zaplanowaną na zimno metodą. Nigdy nie zapomnę dziennikarki „Gazety Wyborczej” Donaty Subbotko, która nieomal ze śmiechem pytała Palikota czy nie nawiedza go we śnie duch Lecha Kaczyńskiego. I pobłażliwie strofowała go za dowcip na temat Przemysława Gosiewskiego, którego miał widzieć (już po jego śmierci) na peronie we Włoszczowej. Dowcip ten spodobał się z kolei Janinie Paradowskiej.

To są także, piszę to z całą odpowiedzialnością za słowo, wspólnicy tego, co stało się dzisiaj. Emocji jest w polskiej polityce za wiele. Ale to nie są akurat emocje. To scenariusz. Podły scenariusz.

Tusk ponosi za niego współodpowiedzialność także w tym sensie, że Palikota hodował, tolerował i używał. Także dziś ta awantura przykrywa złe wrażenie wywołane obiema ustawami emerytalnymi.

Nie wiem, czy Palikot robi to na własną rękę czy w porozumieniu z rządem. Ale to nieprzyjemny spektakl.

PIOTR  ZAREMBA Publicysta, pisarz, komentator. Pracował w ”Życiu Warszawy”, ”Życiu”, ”Nowym Państwie”, ”Newsweeku”, ”Dzienniku”, a także ”Polsce The Times”. Obecnie jest współpracownikiem ”Rzeczpospolitej”. Ostatnio wydał powieść Romans licealny, a w księgarniach można obecnie dostać jego biografię Jarosława Kaczyńskiego pt. O jednym takim… Chcesz/możesz wesprzeć nasz portal? Zajrzyj: http://sklep.wpolityce.pl/

ponadto

W urzędach pracy zarejestrowanych było 2,16 mln bezrobotnych – aż o 47 tysięcy więcej niż w poprzednim miesiącu. Tak wysokiego bezrobocia nie było u nas od wiosny 2007 r.!

W dodatku według danych GUS około 290 zakładów pracy ma zamiar w najbliższym czasie zwolnić prawie 22 tys. pracowników, w tym 7 tys. z sektora publicznego.

Więcej
http://www.se.pl/wydarzenia/kraj/bezrobocie-w-polsce-najwyzsze-od-5-lat_247721.html

refleksja

tzw polecanki z portalu niezależna.pl

Bronisław Komorowski 3 maja ubolewał, że słowa „hańba”, „zdrada” i „podłość” powszednieją w Polsce. Rzeczywiście trudno tego zjawiska nie zauważyć, jednak jestem pewien, że prezydent nie rozumie jego przyczyn. Określany tymi słowami skrajnie negatywny wizerunek rządzących to po prostu konsekwencja ich działań. Trudno postrzegać inaczej władzę, która mając do wyboru dobro Polaków i polski interes narodowy, wybiera uścisk z Putinem, a uchwałę PiS o zwrot polskiej własności, wraku tupolewa, nazywa… zdradą narodową. To właśnie prezydent Komorowski (zdziwiony teraz użyciem słowa „zdrada”) nagrodził milicjantów niszczących Tu-154M w Smoleńsku i szefa BOR-u, jednego z odpowiedzialnych za bezpieczeństwo prezydenta. A przy okazji polecamy Komorowskiemu uważną lekturę trwającej w „Gazecie Polskiej Codziennie” od paru miesięcy debaty o zdradzie.

dla \"dzisiaj\"

w dniu kiedy każdy przeciętny pisze o 3 Maju,co mu się wydaje,głosów naprawdę ważnych jest kilka

Dzień 3 maja 1791 roku był jednak wielkim zwycięstwem tych, którzy chcieli silnego polskiego państwa. Przypomnijmy, wprowadzono dziedziczną monarchię, utworzono nowoczesny rząd odpowiedzialny przed Parlamentem. To pierwsze takie rozwiązanie w Europie, pierwsze zapisane na papierze. Stworzono wiele instytucji, które pozwoliły państwu sprawnie działać, ale Konstytucja majowa miała także swoich przeciwników, w imię czego oni walczyli? Jak twierdzili: w imię demokracji, w imię demokracji została obalona Konstytucja, która jak mówiłem przed chwilą, była uwieńczeniem dzieła naprawy naszego państwa. Ci, którzy powoływali się na rzekomą demokrację i jej zagrożenie nie wahali się odwołać do obcych mocarstw. Rok i piętnaście dni po uchwaleniu Konstytucji na teren Rzeczypospolitej wkroczyły dwie armie rosyjskie, po dwumiesięcznej wojnie król zdecydował się na przystąpienie do konfederacji, która gromadziła tych, których nie można nazwać inaczej niż zdrajcami, ale powtarzam, oni twierdzili, że bronią starego modelu ustrojowego, czego bronili w rzeczywistości? Bronili swoich przywilejów. Byli to ludzie pozbawieni sumienia, a już całkowicie pozbawieni przywiązania do swojego kraju. Niestety zwyciężyli. Co nie zmienia faktu, że Konstytucja majowa jest olbrzymim dokonaniem naszej myśli, naszej pracy, naszego patriotyzmu.

fragment przemówienia śp.Lecha Kaczyńskiego