normalnie-nie normalna

...reklamanianki...

…witam ponownie, moje Kochane. Z góry przepraszam, że nie będę pojawiać się regularnie, ale na pewno częściej niż do tej pory. Liczę na Wasze zrozumienie, a w zamian będę zasypywać Was tematami nurtującymi moją duszę i farbowany łeb. Tematami, jak ten poniżej, który nurtuje mnie od dłuższego czasu, najczęściej wtedy, gdy oglądam ciekawy program lub film, aby dać odetchnąć mojej głowinie, od dnia codziennego i jego problemów. Frapujący mnie problem to reklamy, nadawane między jedną sceną a drugą, a bywa że między jedną kwestią, a drugą aktora. Przez taką przerwę, straciłam nie jeden wątek w fabule filmu, dzięki temu, że trwa ona ni mniej, ni więcej ok 15 min, w zależności od pory dnia. Tzn im póżniejsza pora, tym dłuższe reklamy, co jest zależne, jak mniemam od oglądalności, non stop sondowanej, przez bliżej mi nie znanych osobników, na nieświadomych swojej misji telewidzach. Jakiś czas temu, miałam okazję trafić na początek miłej, łatwej i przyjemnej komedyji, której nie miałam okazji obejrzeć w całości, przez swoje niezaangażowanie we wgląd w program tv, przez co załapywałam się na jej drugą polowę lub końcową scenę. Wprowadzało mnie to w niewielką frustrację bo co, jak co ale filmy to jest to, co lubię przeprowadzać od początku do końca. Szczęśliwa więc niemożebnie, że nie będę musiała już kombinować, czemu główny bohater zachowuje się, przez cały film tak a nie inaczej, znaczy ciut jak niepełnosprytny, ułożyłam się wygodnie na kanapie, przy pysznej kawie i pustej popielniczce (pustej do czasu) i zaczęłam chłonąć scena po scenie, układając sobie wszystko, równiutko na półeczkach w mózgownicy, klatka po klatce, co by później złożyć to, w końcu w jedną, wesołą całość. Niestety, już po kilku scenach, ułożonych na w/w półkach pojawiło się jakieś poczwarstwo, nie pasujące do całości, a mianowicie sławetna PRZERWA NA REKLAMĘ, którą wiele osób wykorzystuje, na róznorakie czynności, związane np. z dbałością o swoją osobę albo, co bardziej wciąga, o dom. Tak więc, odczuwając już efekty wypicia któregoś tam kubka kawy, danego dnia, czyli parcie na pęcherz, skorzystałam z okazji i potruchtałam do toalety, co by nie robić sobie zaległości w fabule. Gdy wyszłam, lżejsza o co najmniej litr płynów, stwierdziłam że akcja reklamy ”tato czy ty umiesz gotować po chińsku”, dopiero się rozkręca, więc stwierdziłam że na spokojnie zdążę zrobić sobie jakieś małe am, bo jak wiadomo oglądając cokolwiek na małym, czy dużym ekranie, spalamy bardzo dużo energii i trzeba nadrobić te straty. W momencie, gdy już na dobre rozkręciłam się w kuchni, przy ogarnianiu niewielkiego bałaganu, jaki udało mi się zrobić, usłyszałam z tzw. salónu (jaki salon, taka pisownia) ”kochanie oglądasz ten film, czy mogę przełączyć na coś innego?” Myślałam, że mnie jasny szlag trafi, w tym momencie! Znów straciłam część fabuły i znów będę czuła niedosyt, oglądając dalszy ciąg! Cholera żesz i inne takie! Od tej chwili, nie odstąpiłam tzw scalacza rodziny, na krok. Scalacza, czyli telewizora, który jak nic na świecie potrafi zebrać całą rodzinę, w jednym pomieszczeniu i to w tym samym czasie. Siedziałam więc na przeciw ekranu, chłonąc wsystko, tak fabułę jak i przerwy reklamowe i rozdzielając w farbowanej, ziarna od plew. A było co rozdzielać, oj było! Np. ”zdrową kupkę” pięknego podhalańczyka, od pocałunku między głównymi bohaterami, swoją drogą bardzo apetyczne w trakcie spożywania posiłku i szczerze mówiąc, nadal nie pamiętam nazwy reklamowanego w ten sposób produktu, który jak mniemam, jest przepysznym papu, dla czworonożnych ulubieńców. Zastanowił mnie, też krótki animowany filmik, przechodzący w fabułę, w którym rycerz w pięknej zbroi, walczy środkiem czystościowym, z tłustym i wielowarstwowym brudem. Bardzo dzielnie walczy, nawiasem mówiąc, a na koniec bajki wspaniały i waleczny rycerz zostaje… królową. Znaczy happy end, a baba znów ląduje wśród garów! Teraz już wiem, gdzie skończyły wszystkie Kopciuszki, Śnieżki i Śpiące Królewny! Ciągnąc dalej, temat za włosy, przypomniała mi się reklama, którą zasłyszałam w radiu, gdzie na wielu programach, ilość przerw nie ustępuje ich ilości w telewizii, w której jakieś kobiety reklamując środek na zszargane nerwy, skrzekliwie i bardzo głośno, informują nas, że dany lek powinno się sobie zaaplikować, po przestudiowaniu ulotki albo konsultacji z lekarzem, czy specjalistą w danej dziedzinie. Bardzo sugestywna reklama, bo już nie raz siłą powstrzymywałam się, co by nie walnąć odbiornikiem o podłogę, po wysluchaniu głosów rodem z bajki o Babie Jadze, a dokładniej dwóch babach. Nie przeczę, że zdarzają się perełki, ale tak nie liczne, że szkoda czasu na trwanie przed scalaczem, co by na nie trafić. Pozdrawiam serdecznie i życzę jak najmniej przerw, tak w tv, jak w innych sferach Waszego życia…