taneczna_dusza

wiersz bez odczytu

łkam własną rzeczywistość
tkam życia oczywistość
tylko serca drgnienie
ot co-poruszenie

niedźwiedzi sen

Ostatnio dużo się we mnie dzieje, obok mnie mniej. Myślałam, że odkryłam to co chcę robić w życiu, a im więcej tego robię tym bardziej się od tego oddalam..Dlaczego?

Coraz więcej myślę, jestem w sobie i ze sobą…i zasypiam zasysając się w sobie. Za wszelką cenę chcę znaleźć odpowiedź dlaczego choć chcę tańczyć to im bliżej tańca jestem tym czuję się w nim słabsza….
Milczę dużo, śpię dużo…Szukam energii słonecznego lata. Nie mogę się jakoś pogodzić z jesienią i zimą. Każdej jesieni i zimy to samo. Sen, znużenie. Mój P. powiedział, że może powinnam zapadać w zimowy sen jak niedźwiedzie. Może ma rację…

Wakacjowanie

I po urlopie… Wymarzony, wytęskoniony ten prawdziwy z mężem…1200 km w jedną stronę autem….Dotarliśmy na miejsce i przywitało mnie piękno gór, krystalicznie przejrzysta woda w odcieniach turkusu przez zieleń i błękit…Ale coś w ciele i umyśle się działo…Coś spokoju nie dawało, mięśnie puścić nie chciały stresu co skumulował się. Co zaskakujące dla mnie dopiero teraz kiedy jestem w domu, z moim kochanym mężem czuję relaks którego nie czułam tam w tych pięknych okolicznościach przyrody…Dlaczego? Zadajemy sobie oboje to pytanie. Bo urlop za krótki, bo za daleko, bo za męcząca podróż, bo mąż włączył stan wypoczynkowy a ja nie umiałam włączyć w ciele przycisku: wypoczywaj!
Fascynujące, że tak niewiele potrzeba aby wypocząć. Dzisiaj po prostu pobyliśmy razem, słuchaliśmy siebie uważnie, jedliśmy skupiając się na smaku, a pod wieczór pojechaliśmy na wspaniałą wycieczkę rowerą po okolicy…I okazało się, że to jest TO:)

I znów proste rozwiązania okazują się najskuteczniejsze…Świadomość życia, uważność i spokój ducha…bo można pojechać tak blisko a nauczyć się więcej aniżeli tam daleko gdzie nas nie ma…

weeken(do)

Całą zimę zdrowa….aż tu choroba zwaliła się wtedy kiedy dostałam tyle propozycji spędzenia wolnego czasu:
2 warsztaty taneczne, spektakl teatru tańca, wycieczka za miasto…Najpierw był bunt i stukanie nóżką, bo cóż zrobić
z nadmiarem energii kiedy ciało chore, a Ty byś tańczył, smakował, podróżował?
Poddać się chorobie? No dobrze stało się i już ktoś powie…Jednak jest wyjście chyba najlepsze…Wizualizacja:)
Z jej pomocą mogę przenieść się w te miejsca w których być chciałam, wyobrażać sobie to czego pragnę
i przeżywać….Uspokoić umysł, a potem ciało…

Och Ty moje ciało
tak wiele byś chciało
to co dla innych dużo
dla ciebie wciąż mało…