Pani Magdo, jestem ”ZA”. Niech zyja Rude… Koty!

Piekne zdanie o Tybecie i wiezniach politycznych. Szczegolnie w kontekscie ostatnich protestow (samospalen). Nie zapominajmy… tak, jak nas kiedys zapomniano…

”Volk der Dichter und Denker / Narod Poetow i Myslicieli”–tak powiedzial Wolfgang Menzel (1828) we wstepie do zarysu rozprawy o niemieckiej literaturze… ” Volk der Mörder und Henker / Narod mordercow i katow” — mowiono po wojnie… a dzis? Po prostu Europejczycy… przyzwyczajmy sie, pogodzmy sie z tym faktem. Przyjedzmy. Zobaczmy. Polubmy.

Problem buletty odfajkowany? naturalnie, ze nie: ad. mieta, musi byc tzw. ”marokanska” — ma zupelnie inny aromat i ostrosc, ktorej zwykla nie posiada. Gdzie mozna kupic: w dobrych supermarketach i naturalnie ”u Turka”… kiedy bedzie o kielbasce curry – ? det is Berlin!

Istotnie berlinczycy nie obnosza sie ze swym bogactwem — i nigdy tak nie robili. To, co mieli najlepszego, ukrywaly wille nad Wannsee, kamienice-palace na Ku-Dammie, czy w dzielnicy Roseneck… Do restauracji jednak chodza —takze z gwiazdka Michelina, jak Vau czy Hartmanns. 4. daniowe menu mozna dostac (bez napojow alkoholowych) juz za ca. 60 euro – a la cart – naturalnie odpowiednio wiecej. ”Berliner Bulette” nie podbudowalo jeszcze ego zadnego berlinczyka — raczej currywurszt z platkami zlota i kieliszek szampana (ale to raczej dla turystow). I cos jeszcze: podejrzewam, ze Autorka chciala wyciac nam – zyjacym w Berlinie – kuranta… Ha, ha… cos takiego, jak ”Berlinier bulette” tak na prawde nie istnieje… Kazda gospodyni, kazda typowo berlinska knajpa, ma swoj przepis… z kapichna przecieru pomidorowego, ogorka kiszonego (tak!) — takze grzybami. Jaki by cel jednak Autorce nie przyswiecal…. felieton udany. Smacznego!

Slynna restauracja nie oznacza czystej restauracji. A ”slynna” z jakiego powodu? Ze Kowalski tam jada? Restauracje w Niemczech (szczegolnie te ”gwiazdkowe”) nie moga sobie pozwolic na brud. Kary drakonskie i utrata gosci to zbyt wielkie wielkie ryzyko. Opisany przez pania przypadek zle swiadczy o szefie kuchni — po prostu burak, ktoremu cus sie udalo. jak slepej kurze ziarno. I tyle.

A moze po prostu zapytac dzieci emigrantow: ”Z dzisiejszej perspektywy, perspektywy doroslej osoby, jak oceniaja decyzje rodzicow sprzed 30., 40 lat i jak widza sie i kim sie czuja ? Moje dziecko mowilo juz po niemal 10. latach: ”Nie jestem Niemcem, nie jestem Polakiem — jestem Europejczykiem” Bo wygodniej? ..bo latwiej..? – byc moze. Dzis pracuje dla francuskiej firmy w niemieckim miescie i marzy o wspolnych wakacjach w Polsce. Z rujnowaniem dzieciecych swiatow jak pisze pan Jakub, bylbym ostrozny… szok przesadzenia jest tym krotszy im dziecko jest mlodsze, im latwiej mu zaadoptowac sie do nowego otoczenia, im bardziej jego rodzice byli otwarci na wszystko, co nowe.. By nie zylo w getcie polskim, by nie sluchalo na okraglo polskiej telewizji, by nauczylo sie byc otwartym na inne siwaty, inne zwyczaje, inne kuchnie…

ponizej wypadl podpis pod zdjeciem. od lewej: G. Carioti oraz Maciej Gebel

a moze dziewczyny przyjechaly w innym, niz bawarski, celu? …ciuchy? …koncert? …Hamburger Bahnhof?

zdjecie zrobione prawdopodobnie w wieczor pierwszego koncertu, a wiec 5 stycznia 1982 roku.

Panie Jakubie… a moze to bylo tak, ze Autorka nie pila alkoholu i latwiej bylo odwiezc goscia do metra niz placic niepotrzebnie za taksowke? I nie o podzial rol tutaj zapewne chodzi, ile o oszczedne zycie…