Zwykłe zmęczenie, nadwaga, czy jednak objawy choroby Hashimoto?

fot.123rf

W ciągu ostatnich kilku lat dietetycy notują coraz więcej przypadków zachorowań na Hashimoto. Pacjenci, nie wiedząc nic o tej chorobie, uważają objawy za mało znaczące, tymczasem potrafi ona bardzo skomplikować życie i zburzyć prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
Choroba rozwija się praktycznie bezobjawowo, by potem dać o sobie znać ze wzmożoną siłą. Najczęściej dotyka kobiet, choć nie tylko one są zagrożone, bo chorują na nią także mężczyźni, a nawet dzieci. Złe samopoczucie to tylko jeden z lekkich objawów. Kiedy dochodzi do zmian wyglądu poprzez nadwagę czy wystąpienie wola, wtedy leczenie może okazać się zbyt skomplikowane, by jej efekty mogły być w dużym stopniu wyeliminowane. Jeżeli dojdzie już do pojawienia się wola tarczycowego, to w skrajnych przypadkach może on utrudniać przełykanie. Nieleczona choroba jest przyczyną insulinooporności, cukrzycy, neurologicznych zmian w mózgu, miażdżycy, zawałów, osteoporozy, a nawet depresji. Kobiety niejednokrotnie mają poważne problemy z zajściem w ciążę. Kiedy zatem należy zareagować na czas?

Grupa ryzyka

Nazwa „choroba Hashimoto” pochodzi od nazwiska japońskiego chirurga dr. Hakaru Hashimoto, który w 1912 roku opisał cztery przypadki tej choroby. Hashimoto, czyli przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy, jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym. W normalnych warunkach układ immunologiczny chroni organizm przed zakażeniami. W tym przypadku, w wyniku nieprawidłowego pobudzenia układu immunologicznego, dochodzi do powstawania przeciwciał przeciwko własnej tarczycy. Trudno stwierdzić wprost, że Hashimoto jest chorobą dziedziczną, ale jeżeli wcześniej któreś z rodziców lub dziadków chorowało na choroby immunologiczne, to prawdopodobieństwo jej dziedziczenia wynosi aż 50%.

Na Hashimoto narażone są zwłaszcza panie po 50 roku życia i przede wszystkim to właśnie one powinny zwrócić uwagę na zachodzące zmiany w organizmie. Choroba występuje również u młodszych kobiet. Jest wiele czynników, które mogą sprzyjać powstaniu choroby. Są to zaburzenia hormonalne, dojrzewanie, ciąża, poronienie, odstawienie leków antykoncepcyjnych czy menopauza. Negatywnym czynnikiem jest również nadmierny stres, który potrafi rozregulować funkcjonowanie organizmu. Obciążeniem dla jest również zbyt duża dawka jodu w lekach (np. interferon, płyn lugola), jak również zbyt częste zakażenia wirusami i bakteriami np. typu opryszczka, świnka, mononukleoza.