1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kultura

Balet „Dracula” i koncert muzyki Wojciecha Kilara w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej

(Fot. materiały prasowe)
Po wielkim sukcesie z West Australian Ballet w Perth spektakularna produkcja Krzysztofa Pastora z muzyką Wojciecha Kilara wreszcie na deskach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w wykonaniu Polskiego Baletu Narodowego.

Postać wampira, bladego arystokraty w czarnej pelerynie obdarzonego demoniczną seksualnością, pojawiła się po raz pierwszy w opowiadaniu „Wampir” Johna Williama Polidoriego (1819), wielkiego wielbiciela lorda George’a Byrona, romantycznego artysty i podróżnika. Taki właśnie portret wzorowany na Byronie wszedł w XX wieku do popkultury za sprawą licznych filmowych adaptacji. Wampir z powieści Irlandczyka Brama Stokera, tytułowy hrabia Dracula, luźno tylko związany z historyczną postacią średniowiecznego hospodara wołoskiego Włada III Palownika, miał nieco inną powierzchowność i nosił długi biały wąs. Najbardziej przerażającą postać wampira, mężczyzny przypominającego nietoperza, o nagiej czaszce, z ostrymi zębami i krogulczymi palcami, stworzył już w 1922 roku niemiecki reżyser Friedrich Murnau, twórca „Nosferatu” – symfonii grozy, którego śladem ponad pół wieku później podążył Werner Herzog, reżyserując film „Nosferatu wampir” (1979).

Krzysztof Pastor z librecistą Pawłem Chynowskim powrócili do pierwowzoru pięknego arystokraty znanego z oscarowej ekranizacji z 1992 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli i muzyką Wojciecha Kilar; smukłego bruneta z długimi włosami, prześladowanego przez groźne fatum, które zdjąć z niego może tylko miłość. „W Draculi starałem się znaleźć sposób na odejście od typowego kontekstu gotyckiego. Chciałem zrobić coś romantycznego. […] Właśnie dlatego wybrałem muzykę Wojciecha Kilara” (Krzysztof Pastor).

„Dracula” w choreografii Pastora to wzruszający kostiumowy spektakl o miłości, której nie pokona nawet śmierć. Tytułowy hrabia idzie na wojnę i walczy na niej dzielnie. Gdy jego żona Elizabeta dostaje fałszywą wiadomość o jego śmierci, zabija się. Dumny biskup odmawia pochówku, a wtedy zrozpaczony Dracula zabija go, dostaje się w szpony zła i zamienia się starca. Po latach wyjeżdża do Londynu. Tam odbywa się wspaniała scena balu z muzyką z filmu Trędowata. Dracula spotyka tam dziewczynę o imieniu Mina, niepokojąco podobną do jego zmarłej ukochanej żony. Właśnie ona pomoże nieszczęśnikowi uwolnić się od zła, a on, by ją chronić, złoży ofiarę z własnego życia.

„Draculę” Krzysztofa Pastora nominowano do prestiżowych Helpmann Awards w kategorii „Najlepszy balet” i trzykrotnie nagrodzono w konkursie Performing Arts WA Awards – za „najlepsze nowe dzieło taneczne” oraz za kostiumy i aranżację muzyczną. Kolejne realizacje odbyły się w we wrześniu 2021 roku w Rydze oraz w listopadzie 2021 roku w australijskim Brisbane. W polskiej wersji przedstawienia zobaczymy czołowych solistów i niemal cały zespół Polskiego Baletu Narodowego.

„Dracula”

  • premiera polska: 28 kwietnia 2022 roku, godz. 19.00
  • kolejne spektakle: 29 i 30 kwietnia oraz 19, 20, 21, 22 maja 2022 roku

Polski Balet Narodowy i Orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
Krzysztof Pastor – choreografia i reżyseria
Patrick Fournillier – dyrygent
Phil R. Daniels i Charles Cusick Smith – scenografia i kostiumy
Jon Buswell – światła
Simonetta Lysy i Cedric Ygnace – asystenci choreografa

Przed polską premierą jako preludium do baletu „Dracula” orkiestra TW-ON pod batutą Patricka Fournilllier zaprezentuje publiczności szerokie spektrum muzyki Wojciecha Kilara. Artysta był przede wszystkim kompozytorem muzyki klasycznej i pianistą, autorem ponad 50 utworów, wśród których znalazło się pięć symfonii, poematy symfoniczne, koncerty instrumentalne oraz dzieła chóralne i kameralne. Skomponował także muzykę do ponad 170 filmów, w tym wielkich produkcji hollywoodzkich. Jedną z nich był „Dracula” Francisa Forda Coppoli.

Ponieważ na warstwę muzyczną baletu Dracula w choreografii Krzysztofa Pastora składają się głównie utwory napisane przez Wojciecha Kilara na potrzeby filmu, widzowie będą mieli okazję spojrzeć również na czysto klasyczne oblicze twórczości kompozytora: poemat symfoniczny „Kościelec 1909” skomponowany w 1976 roku na cześć Mieczysława Karłowicza, zmarłego tragicznie pod lawiną na górze Kościelec 8 lutego 1909 roku; „I Koncert fortepianowy” z 1997 roku z Januszem Olejniczakiem jako solistą; „V Symfonię Adwentową” napisaną w 2007 roku. Każde z tych trzech wielkich dzieł pochodzi z innego okresu twórczości kompozytora. Każde reprezentuje także inne ważne źródło inspiracji, z którego czerpał artysta. W „Kościelcu” odnajdujemy jego głęboką fascynację Podhalem oraz tradycjami muzycznymi regionu; „Koncert fortepianowy” to synteza własnych umiejętności fortepianowych Kilara i jego wiedzy na temat instrumentu, zaś „Symfonia Adwentowa” na chór i orkiestrę daje wgląd w głęboką religijność artysty i jego oddanie muzyce sakralnej.

Wojciech Kilar – koncert symfoniczny

  • 24 kwietnia 2022 roku, godz. 18.00

Chór i Orkiestra oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
Patrick Fournillier – dyrygent
Janusz Olejniczak – fortepian

Program:
1. Poemat symfoniczny „Kościelec 1909”
2. Koncert fortepianowy
3. „V Symfonia Adwentowa” na chór i orkiestrę

Share on Facebook Send on Messenger Share by email

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze