Złote Taśmy – nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich – przyznane!

5 stycznia 2012 roku Samodzielne Koło Piśmiennictwa Filmowego Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznało nagrody dla filmów wprowadzonych na ekrany polskich kin w roku 2011.
„Złote Taśmy” to nagroda, którą krytycy filmowi Stowarzyszenia Filmowców Polskich zrzeszeni w Międzynarodowej Federacji Prasy Filmowej FIPRESCI, przyznają nieprzerwanie od 1985 roku.
Tym razem krytycy filmowi postanowili przyznać Złotą Taśmę filmowi „Erratum” w reżyserii Marka Lechkiego. Złotą Taśmę dla filmu zagranicznego otrzymało „Rozstanie” reż. Asghar Farhadi.
Wśród obrazów wyróżnionych znalazły się zaś „O północy w Paryżu” Woody Allena oraz „Melancholia” Larsa von Triera. Gala wręczenia statuetek odbędzie się w późniejszym terminie.

Historia nagród przyznawanych przez polskich krytyków filmowych sięga 1956 roku. Początkowo nosiły one nazwę Syrenki Warszawskiej i przyznawane były w kategoriach najlepszego filmu polskiego, polskiego – krótkometrażowego i zagranicznego. Nagroda krytyków, zrzeszonych ówcześnie w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich, w krótkim czasie zyskała duży prestiż, a to ze względu na niezależność od politycznej koniunktury.

Po wprowadzeniu stanu wojennego i delegalizacji Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, środowisko krytyków zostało podzielone. Utworzono Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL, które przejęło prawo do przyznawania Syrenki Warszawskiej. Część krytyków przystąpiła do Stowarzyszenia Filmowców Polskich, ustanawiając w 1985 r., jako Samodzielne Koło Piśmiennictwa, swoją coroczną nagrodę za najlepszy obraz Polskich ekranów, w kategoriach filmu polskiego i zagranicznego.

Wśród laureatów nagrody znajdują się twórcy i dzieła, których wartość artystyczną i podziw kolejnych pokoleń widzów potwierdził czas. Wśród nagrodzonych filmów zagranicznych znajdują się filmy m.in. Bergmana, Felliniego, Antonioniego, Viscontiego, Bunuela, Bressona, Tarkowskiego, Menzla, Formana, Goretty, Weira. Z filmów polskich: Wajdy, Munka, Hasa, Kutza, Różewicza, Skolimowskiego, Zanussiego czy Kieślowskiego.