1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Styl Życia
  4. >
  5. Bukowe lasy w Bieszczadach na liście UNESCO

Bukowe lasy w Bieszczadach na liście UNESCO

Buczyny objęte ochroną UNESCO na terenie Polski położone są na północnych zboczach Połoniny Wetlińskiej i Smereka, w Paśmie Granicznym i w Dolinie Górnej Solinki, w dolinach potoków Terebowiec i Wołosatka (na zdj. Połonina Wetlińska, fot. iStock)
Buczyny o charakterze pierwotnym Bieszczadzkiego Parku Narodowego to kolejny obszar przyrodniczy na terenie Polski wpisany na listę UNESCO. Na liście znajduje się już Białowieski Park Narodowy.

Od 28 lipca 2021 roku do listy Obiektów Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO dołączyły bieszczadzkie buki. Stały się one częścią seryjnego wpisu o nazwie „Starożytne i pierwotne lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy”. W skład europejskich lasów bukowych wchodzą łącznie 94 obszary w 18 krajach (to największy seryjny wpis w historii UNESCO). Na listę UNESCO już wcześniej zostały wpisane dobrze zachowane lasy bukowe z Włoch, Hiszpanii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Niemiec, Austrii, Albanii, Ukrainy, Rumunii, Słowacji i Słowenii. W tym roku rozszerzono listę o obszary z sześciu państw: Polski, Czech, Francji, Szwajcarii, Macedonii Północnej oraz Bośni i Hercegowiny.

Polskie lasy bukowe o charakterze pierwotnym, objęte ochroną UNESCO, stanowią 11 proc. Bieszczadzkiego Parku Narodowego (obszar o łącznej powierzchni 3472 ha). Wpisanie ich na światową listę z pewnością podniesie walory turystyczne regionu, tym bardziej, że na chronionym obszarze wytyczone są od dawna cztery szlaki turystyczne. Turyści będą więc mogli przechodzić wyznaczonymi trasami przez obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Włączenie na listę UNESCO nie zmieni jednak statusu ochronnego tych drzewostanów – od wielu lat są one ściśle chronione (niektóre od 1958 roku). Strefę buforową o charakterze ochronnym stanowić będą pozostałe lasy Bieszczadzkiego Parku Narodowego objęte ochroną ścisłą. Jak czytamy na stronie Bieszczadzkiego Parku Narodowego:

Buk pospolity to gatunek silnie konkurencyjny. Jest przystosowany do różnych warunków klimatycznych, geograficznych i glebowych i może rosnąć prawie wszędzie. (fot. iStock)

Wpis obejmuje fragmenty lasów, położone w najbardziej niedostępnych zakątkach Parku, których naturalność została najwyżej oceniona w efekcie wieloaspektowej waloryzacji. Zwykle są to drzewostany przekraczające 140 lat, przy czym najstarszy zbadany buk na tym terenie liczy ponad 360 lat. (…)

Buczyny z listy światowego dziedzictwa UNESCO różnią się pod względem warunków klimatycznych i glebowych oraz mają wiele swoistych elementów flory, czy fauny. (fot. iStock)

Według kryteriów UNESCO obiekty z listy światowego dziedzictwa muszą reprezentować „wyjątkową powszechną wartość” i spełniać przynajmniej jeden z sześciu warunków kulturowych lub czterech warunków przyrodniczych. W przypadku „Pierwotnych lasów bukowych Karpat i innych regionów Europy” wpisu dokonano w oparciu o kryterium dziewiąte tzn. najlepiej zachowane, naturalne europejskie buczyny uznano za szczególny przykład toczących się procesów ekologicznych i biologicznych, istotnych dla ewolucji i rozwoju lądowych, słodkowodnych, przybrzeżnych i morskich ekosystemów lub społeczności roślin i zwierząt. We wniosku nominacyjnym przygotowanym przez wszystkie państwa strony, wskazano na szczególną historię ekspansji buka, która zaczęła się 12 000 lat temu, pod koniec ostatniego zlodowacenia.

Źródło: Bieszczadzki Park Narodowy

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze