1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Styl Życia

Biebrzański Park Narodowy – ścieżka „Czerwone Bagno” ponownie otwarta

Drewniana stara ścieżka „Czerwone Bagno” (Fot. materiały ze strony Biebrzańskiego Parku Narodowego)
Turyści mogą wrócić do jednego z najbardziej atrakcyjnych punktów parku i jednego z najstarszych obszarów chronionych w Polsce. W ostatnim sezonie Biebrzański Park Narodowy zamknął ścieżkę „Czerwone Bagno” dla zwiedzających ze względu na zły stan techniczny i konieczność modernizacji.

Kładka była tak zniszczona, że w zeszłym roku władze BbPN zmuszone były zdecydować się na rozbiórkę. Na szczęście możliwe jest już korzystanie z tej wyjątkowej części parku. Ścieżka, ponownie otwarta, jest sercem rezerwatu Czerwone Bagno i Biebrzańskiego Parku Narodowego. Ma ponad 700 metrów długości i wyposażona jest w dwie platformy z ławeczkami. Łączy się ponadto z 7-kilometrowym niebieskim szlakiem.

Spacerując nową kładką, dojdziemy do granic Czerwonego Bagna (obszar Ochrony Ścisłej „Czerwone Bagno” nie jest udostępniany turystycznie). Czerwone od pokładów żelaza występujących na torfowiskach, a także od związków kwasowych, które są wydalane przez rośliny torfowe – stąd m. in. jego nazwa. To najdzikszy i najstarszy obszar parku, praktycznie bezludny.

Dzika przyroda, bagienna roślinność związana z torfowiskiem wysokim, ptaki drapieżne – możemy to wszystko podziwiać i cieszyć się bliskością natury. Z drugiej strony władze parku dbają o to, aby turyści nie przeszkadzali zwierzętom i nie zakłócali im spokoju w obszarach objętych ścisłą ochroną. Dlatego ścieżki drewniane (lub kompozytowe – jak ma to miejsce w przypadku nowej kładki), budowane na bagnach i terenach podmokłych, a także wieże widokowe są charakterystyczne dla Biebrzańskiego Parku Narodowego.

Teren BbPN obejmuje niemal całą dolinę Biebrzy, od jej źródeł aż do ujścia do Narwi. Ochronę tych terenów zapoczątkowano już w latach międzywojennych, kiedy to utworzono m.in. rezerwat Czerwone Bagno (1921 r.). Do dziś jest to unikalny obszar na skalę światową, gdzie zachował się prawie pierwotny obszar bagienny.

Biebrzański Park Narodowy jest ostoją dla wielu gatunków ptaków zagrożonych wyginięciem: cietrzewia (skrajnie zagrożony gatunek), orlika grubodziobego (gnieżdżący się w Polsce tylko nad Biebrzą), uszatki błotnej, wodniczki (dla niej dolina Biebrzy jest najważniejszą ostoją w Unii Europejskiej).

Żurawie zwyczajne w Biebrzańskim Parku Narodowym (Fot. iStock)

Za chwilę zacznie się sezon lęgowy dzikich ptaków. Nad Biebrzą pojawiły się już pierwsze bociany i dzikie gęsi. Wiosna to pełnia turystycznego sezonu – najlepszy czas, żeby wykorzystać walory przyrodnicze tego regionu i obserwować ptaki (na łąkach, rozlewiskach) oraz inne dzikie zwierzęta. Na terenie Parku żyją łosie, wilki, lisy, wydry, tchórze, bobry, a także rysie. W ciągu 26 lat istnienia parku zanotowano blisko 3400 gatunków zwierząt bezkręgowych, z czego wiele jest pod ochroną (na Czerwonych Bagnach spotkać można np. żmiję zygzakowatą).

Warto nadmienić tu o jeszcze jednej otwartej atrakcji – przeprawie promowej przez Biebrzę. 15 marca ponownie udostępniono dla turystów pływający most na ścieżce edukacyjnej „Szuszalewo – Nowy Lipsk”. Powstał on w ramach projektu LIFE „Ochrona siedlisk mokradłowych Górnej Biebrzy”. Jest to jedyna tego typu przeprawa w Biebrzańskim Parku Narodowym do przemieszczania się z jednego brzegu rzeki na drugi (aby z niej skorzystać i przeciągnąć łańcuch, dobrze zaopatrzyć się w robocze rękawiczki!)

Ponadto na turystów czekają odnowione trasy spacerowo-rowerowe i tarasy widokowe, a także pola namiotowe z miejscami biwakowymi i odnowione sanitariaty.

Share on Facebook Send on Messenger Share by email

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze