Filmoterapia: Afonia i pszczoły

Filmoterapia
mat.prasowe

Czy człowiek zawsze jest skazany na porażkę w walce z pierwotnymi instynktami? Film komentuje psycholog Izabela Wożyńska-Więch z Centrum-Ja.

Rzeczywistość, w której funkcjonuje główna bohaterka filmu „Afonia i pszczoły”, wydaje się wtłoczona w sztywne ramy przewidywalności – Afonia i Rafał spędzają czas na rutynowych czynnościach i zajęciach na łonie natury. Jest to ich sposób radzenia sobie ze smutkiem, bezradnością, samotnością – emocjonalnym odrętwieniem, jakie wniósł do ich związku paraliż mężczyzny.

– Świat Afonii jest naznaczony chorobą jej męża – zdezorganizowany jego niepełnosprawnością, pozbawiony smaku przeżywania wyrazistych emocji, pełen frustracji, z którymi bohaterka radzi sobie poprzez sublimację, jaką są jej dwie pasje zauważa Izabela Wożyńska-Więch, psycholog z Poradni Centrum-Ja. – Trudno widzieć je tylko jako pasje, bo one są „zamiast” – stanowią erzac tego, czego w jej życiu brakuje. Pomimo cudownych, urokliwych okolic, żyją w bardzo niebezpiecznych i nieprzewidywalnych czasach.

Ten trzeciPewnego dnia do tego świata wkracza rosyjski zapaśnik – Ruski. To spotkanie powoduje zderzenie światów i odsłania złożoną osobowość bohaterki. – Dla Afonii przybysz jest niezwykle pociągający, ponieważ wnosi energię, silne emocje, seksualne spełnienie – zauważa Izabela Wożyńska-Więch. – Jest brakującą częścią życia potrzebującej namiętności i miłości kobiety.

Afonia odżywa, zakochuje się w żołnierzu. W czasie tej emocjonalnej zawieruchy wybucha jej sfrustrowana seksualność, a także skumulowana agresja wobec męża, którego skazuje na bycie świadkiem zdrady. Widzimy, jak kobieta z opanowanej, pozornie żyjącej w zgodzie z naturą, staje się impulsywna i porywcza. Romans, który nawiązuje się między Afonią i Ruskim, wydaje się dziać bez szczególnych starań bohaterów, jakby bezwolnie ulegali pierwotnym instynktom, pozwalali się im porwać.

– Relacja Afonii i przyjezdnego zapaśnika wyrasta na ich popędliwości, opiera się na seksualnym pożądaniu. Para nie stawia sobie żadnych granic, ślepo brnie za instynktem, bez względu na innych i na okoliczności – komentuje Izabela Wożyńska-Więch. – Afonia lokuje intensywne uczucia w nieznanym i bardzo niepewnym obiekcie, jakim jest Rosjanin, co w efekcie zdezintegruje ją psychicznie. On z kolei, wcześnie osierocony, nigdy z nikim nie związany, radzący sobie dzięki swojej tężyźnie i agresji, przy Afonii odkrywa na chwilę swoją delikatną i wrażliwą część – jest pomocny i czuły. Z góry jednak wie, że nie wytrzyma w żadnym związku.