1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kuchnia
  4. >
  5. Grillowanie doskonałe – 3 porady, dzięki którym zjesz znakomite posiłki w swoim ogrodzie

Grillowanie doskonałe – 3 porady, dzięki którym zjesz znakomite posiłki w swoim ogrodzie

Fot. materiał partnera
Fot. materiał partnera
Kto z nas nie tęsknił za ciepłymi wieczorami, kto nie patrzył tęsknym wzrokiem w kierunku przepisów na aromatyczne marynaty? Słoneczne miesiące w końcu zawitały do naszego kraju, a w raz z nimi rozpoczął się sezon na rodzinne pichcenie w plenerze. Z ogromną radością wystawić możemy sprzęt do grillowania, planując tym samym najbardziej aromatyczne i najznakomitsze dania na bazie chrupkich warzyw i soczystych mięs.

Jak przygotować się na ten sezon i które gadżety pomogą Ci przyrządzić najlepsze przyjęcie w plenerze?

Porada 1: Akcesoria na grilla

Podstawowy zestaw wprawionego mistrza grilla, to oczywiście: grill gazowy lub grill węglowy turystyczny oraz… akcesoria, dzięki którym nie straszna mu będzie wysoka temperatura, tłuszcz i piekący w oczy dym.

Tak oto na liście najbardziej przydatnych dodatków są sztućce, których dłuższa rączka pozwala obracać warzywa - z dala od gorącego dymu i żaru. Wykonane z żaroodpornych materiałów łyżki, szczypce lub widelce, nie tylko dbają o bezpieczeństwo kucharza, ale także nie nagrzewają się i są niezwykle łatwe w czyszczeniu. Towarzyszem długich sztućców jest opiekacz do ryb, który zadowoli każdego miłośnika aromatycznego pstrąga lub rozpływającego się w ustach łososia. Złożony z dwóch części koszyczek jest także idealnym gadżetem dla fanów szaszłyków lub steków, które wymagają starannego i częstego przewracania na rozżarzonym ruszcie. Trzecim, absolutnym must-have każdego fana grillowania, jest gęsta szczotka z twardym włosiem, które wnika w najbardziej wąskie i trudno dostępne miejsca. Ten niepozorny gadżet pozwala w szybki i bezpieczny sposób usunąć zabrudzenia, nie uszkadzając delikatnych części. Niektóre modele wyposażone są dodatkowo w skrobaczkę, która pozwala usuwać przypalone resztki mięsa lub warzyw.

Porada 2: Jedzenie doskonałe

Aromatyczne, marynowane mięso na grilla, kiełbasa z chrupiąca skórką, dobrze przyprawiona kaszanka lub szaszłyki z indykiem (https://zakupyw24h.pl/189-mieso). Grillowanie w plenerze to doskonała okazja do testowania nowych przepisów i kosztowania ulubionych potraw. Na ich czele są oczywiście dania mięsne, ale także warzywa skropione oliwą, ziemniaki pieczone w folii, surówki, sałatki i sosy, które urozmaicają najprostsze przystawki.

Szykując więc doskonałe jedzenie na grilla, wybierz produkty od zaufanych dostawców i sklepów, które gwarantują Ci najwyższą jakość. Dobrej jakości mięso i chrupiące warzywa to podstawa udanej imprezy w plenerze, dlatego zaopatrz się w towary wyłącznie w miejscach rekomendowanych, stawiających na jakość i poprawne przechowywanie żywności.

W ramach inspiracji przygotowaliśmy dla Ciebie listę produktów, które warto wypróbować na najbliższym garden party:

  • Młode ziemniaki, pokrojone w cząstki lub upieczone w folii, np. z domieszką soli, czosnku i tymianku,
  • Szparagi, przyprawione solą, pieprzem i sosem sojowym. Podawać je można saute lub z wędzoną, aromatyczną, włoską szynką,
  • Faszerowane pieczarki, uzupełnione mieszanką serów,
  • Kawałki sera - zarówno twardego i długo dojrzewającego, jak i owczego,
  • Kiełbaski pokrojone ostrym nożem i uzupełnione mozzarellą,
  • Szaszłyki z indyka i ulubionych warzyw - np. cebuli, papryki i cukinii,
  • Grillowane kromki chleba, które następnie podaje się z masłem czosnkowym lub pikantną salsą pomidorową.

Składniki na te pyszne potrawy oraz sporo innych inspiracji, na warzywne i mięsne przystawki, znajdziesz w Zakupyw24h.pl.

Porada 3: Aranżacja stołu

Diabeł tkwi w szczegółach. Dlatego, jeśli organizujesz grilla z przyjaciółmi lub rodziną, nie zapomnij o kolorowym obrusie, wygodnych poduszkach i pledach rozstawionych na krzesłach. Wykorzystaj też papierowe talerzyki i patery, na których wystawisz słodkie przekąski. Oprócz wysokich szklanek na lemoniadę, kieliszków i kubków na gorącą herbatę, niezbędny będzie dzbanek z wodą z lodem, a także niewielkie miseczki na koreczki. Obowiązkowym elementem stołu są również serwetki i niewielkie woreczki na patyki po szaszłykach lub folię po pieczonych ziemniaczkach.

  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
  1. Kuchnia

3 proste przepisy na przekąski na piknik

Wybierajmy potrawy lekkie, szybkie w przygotowaniu i dodające energii - najlepsze będą produkty sezonowe i kolorowe, które wpiszą się w atmosferę pikniku.(Fot. iStock)
Wybierajmy potrawy lekkie, szybkie w przygotowaniu i dodające energii - najlepsze będą produkty sezonowe i kolorowe, które wpiszą się w atmosferę pikniku.(Fot. iStock)
Kraciasty koc, wiklinowy kosz i słoneczna aura to zaledwie połowa sukcesu. Kluczowym składnikiem udanego pikniku są oczywiście łakocie i przekąski, które łatwo przetransportujemy w malowniczą okolicę łąk, pól, rzek, lasów.

Żeby piknik był udany, warto wcześniej zaplanować menu. Wybierajmy potrawy lekkie, szybkie w przygotowaniu i dodające energii - najlepsze będą produkty sezonowe i kolorowe, które wpiszą się w atmosferę pikniku. Oto sprawdzone przepisy na trzy proste przekąski.

Tosty z pastą rzodkiewkową

(Fot. iStock)(Fot. iStock)

Składniki:

  • pęk rzodkiewek,
  • pęk kopru,
  • pęk szczypiorku,
  • 100 g sera twarogowego,
  • 4 łyżki dressingu jogurtowego,
  • pieprz i sól do smaku,
  • 1 gruszka,
  • chleb tostowy.

Rzodkiewki oczyść i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach. Koperek i szczypiorek drobno posiekaj. Ser twarogowy wymieszaj z dressingiem jogurtowym, rzodkiewkami, szczypiorkiem i koperkiem. Dopraw solą i pieprzem. Tosty posmaruj rzodkiewkową pastą. Pokrój pozostałe rzodkiewki w cienkie plastry i ułóż na kanapkach.

Piknikowa sałatka z pomarańczą i burakami

(Fot. iStock)(Fot. iStock)

Składniki:

  • 4-6 łyżek dressingu,
  • 1 czerwony burak,
  • 2 średnie pomarańcze,
  • 1 świeży ogórek,
  • 100 g roszponki lub rukoli,
  • garść orzechów włoskich,
  • 100 g koziego sera.

Buraka obierz ze skórki i pokrój w cienkie plastry. Pomarańcze obierz, usuń białą skórkę i pokrój owoce na segmenty. Kozi ser pokrój w drobne kostki. W plastikowym pudełku ułóż liście roszponki lub rukoli, dodaj buraki, owoce i kozi ser. Sałatkę skrop dressingiem i posyp orzechami włoskimi.

Deserki amaretti

(Fot. iStock)(Fot. iStock)

Składniki na 10 porcji:

  • 400 g gorącej wody,
  • 70 – 80 g galaretki cytrynowej, w proszku,
  • 70 – 80 g galaretki truskawkowej, w proszku,
  • 200 g truskawek,
  • 200 g ciastek amaretti,
  • 30 g miękkiego masła,
  • 400 g sera ricotta podzielonego na kawałki,
  • 200 g jogurtu naturalnego.

Galaretkę cytrynową rozpuścić w misce z 150 g wody, dokładnie wymieszać, odstawić do lekkiego ostudzenia na ok. 15 min. W drugiej miseczce wlać pozostałe 250 g wody, dodać galaretkę truskawkową, dokładnie wymieszać aż do rozpuszczenia się galaretki, odstawić do ostudzenia na ok. 35 min. Ciastka amaretti pokruszyć, dodać masło. Przesypać do innego naczynia, odstawić. 50-70 g rozdrobnionych ciasteczek amaretti, rozpuszczoną galaretkę cytrynową, ser ricotta i jogurt, wymieszać. W tym czasie pozostałe ciasteczka amaretti rozłożyć równomiernie do 10 słoiczków i docisnąć łyżką, tworząc spód serniczków, następnie równomiernie rozlać do nich masę z ricotty i galaretki cytrynowej. Słoiczki odstawić do zamrażalnika na 15-20 min. Po tym czasie na powierzchni każdego deserku pokrojone truskawki i zalać je przygotowaną wcześniej galaretką truskawkową. Słoiczki zamknąć i odstawić do lodówki na 2-3 godz. Deserki amaretti podawać na zimno

  1. Kuchnia

Zdrowe desery Moniki Mrozowskiej

Tarta z mango (fot. iStock, z książki
Tarta z mango (fot. iStock, z książki "Zdrowa kuchnia rodzinna")
Wykonanie smacznych ciast i słodkości nie musi być skomplikowane. Może też przynieść wiele radości, szczególnie, gdy gotujemy czy pieczemy z bliskimi. W swojej książce „Zdrowa kuchnia rodzinna” Monika Mrozowska dzieli się swoimi pomysłami na domowe obiady, przekąski i desery.

Poniżej pięć deserowych przepisów (większość na 6-8 porcji). Smacznego!

Tarta z mango

  • 150 g mąki orkiszowej
  • 100 g masła
  • 100 g mleka kokosowego
  • 25 g zmielonego cukru trzcinowego
  • 1 dojrzałe mango
  • Do przybrania: borówki i białe porzeczki (ew. inne dostępne owoce)

Z mąki, masła i cukru zagniatamy ciasto. Wstawiamy do lodówki na ok. 30 minut, następnie wałkujemy na cienki placek, którym wykładamy okrągłą formę do pieczenia. Nierówne ranty przycinamy małym nożykiem i wstawiamy ciasto do piekarnika. Pieczemy w temperaturze 180°C góra/dół ok. 20 minut. Mango miksujemy z mlekiem kokosowym na jedwabisty, gęsty mus. Na wystudzony spód wylewamy mus i ozdabiamy borówkami i porzeczkami.

Muffiny marchewkowe z borówkami

Fot. iStock, z książki 'Zdrowa kuchnia rodzinna'Fot. iStock, z książki "Zdrowa kuchnia rodzinna"

  • ¾ szklanki drobno startej marchewki
  • 150 g mąki jasnej orkiszowej
  • 50 g miodu wielokwiatowego
  • 3 łyżki cukru trzcinowego
  • 100 g borówek amerykańskich
  • 70 g masła
  • 1 łyżka octu
  • 1 łyżeczka cynamonu
  • 1 płaska łyżeczka sody oczyszczonej
  • szczypta soli

Masło rozpuszczamy w garnuszku. Mąkę przesiewamy do miski, następnie dodajemy miód, cukier, startą marchewkę, sodę, cynamon, sól oraz rozpuszczone masło. Na koniec dodajemy ocet i wszystko bardzo dokładnie ze sobą mieszamy. Dorzucamy borówki i mieszamy raz jeszcze. Foremki do muffinów smarujemy masłem. Do połowy wysokości każdej z nich nalewamy ciasto. Pieczemy w temperaturze 180°C góra/dół przez około 25 minut, aż muffiny się przyrumienią. Po upieczeniu delikatnie wyjmujemy je z foremek i odstawiamy do wystygnięcia.

„Ciasto” czekoladowe bez pieczenia

Fot. iStock, z książki 'Zdrowa kuchnia rodzinna'Fot. iStock, z książki "Zdrowa kuchnia rodzinna"

  • 8 świeżych (ew. mrożonych) śliwek węgierek
  • 200 g suszonych śliwek
  • 150 g zblanszowanych migdałów
  • 100 g suszonych moreli
  • 100 g gorzkiej czekolady
  • 2 duże łyżki masła klarowanego

Węgierki kroimy na pół i usuwamy z nich pestki. Suszone śliwki, morele i migdały drobno kroimy (nie jest to proste, ale to doskonałe ćwiczenie dla rąk). Wszystkie składniki wrzucamy do garnka na rozgrzane klarowane masło. Dodajemy połamaną gorzką czekoladę i całość bardzo dokładnie mieszamy, żeby wszystkie składniki dobrze się połączyły. Wylewamy na blaszkę wyłożoną papierem i odstawiamy do przestygnięcia. Gdy „ciasto” będzie już miało stałą konsystencję, kroimy je na mniejsze kawałki.

Jeżeli macie w domu fanów czekolady (a chyba w każdym domu tacy się znajdują), to nie ma lepszego sposobu na „przemycenie” suszonych owoców i migdałów niż przygotowanie takiego „ciasta”. Przyjemnie chrupie, jest słodkie i pięknie pachnie.

Tira MISIU

Fot. iStock, z książki 'Zdrowa kuchnia rodzinna'Fot. iStock, z książki "Zdrowa kuchnia rodzinna"

  • 400 g mrożonych malin
  • 300 g biszkoptów włoskich (języczków)
  • 200 g śmietanki 36%
  • 200 g serka homogenizowanego waniliowego
  • 1 łyżka cukru
  • 1 kostka (!) gorzkiej czekolady

Śmietankę ubijamy na sztywno (bez cukru). Ubitą mieszamy delikatnie z serkiem waniliowym. Maliny gotujemy w garnuszku z cukrem, aż zredukujemy płyn co najmniej o połowę. Mieszamy od czasu do czasu, żeby maliny się nie przypaliły. Studzimy. Na spodzie wyłożonej papierem foremki układamy biszkopty. Polewamy połową sosu malinowego. Na sos nakładamy 1 /2 śmietanki z serkiem. Ponownie układamy biszkopty, a na nie sos i śmietankę z serkiem. I top of the top – całość posypujemy startą na tarce gorzką czekoladą. Uwaga! Wystarczy dosłownie jedna kostka!

Ciasto cukiniowe

Fot. iStock, z książki 'Zdrowa kuchnia rodzinna'Fot. iStock, z książki "Zdrowa kuchnia rodzinna"

  • 1 szklanka białej mąki orkiszowej
  • szklanki masła klarowanego
  • ½ średniej cukinii
  • 1 jajko
  • 50 g cukru trzcinowego
  • 50 g migdałów
  • ½ jabłka (np. ligol)
  • ½ łyżeczki sody
  • 1 szczypta proszku do pieczenia
  • 1 szczypta soli

Cukinię ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Jabłko obieramy i kroimy w malutką kostkę. Migdały szatkujemy. Do miski wrzucamy jajko i mieszamy, żeby połączyć żółtko z białkiem. Następnie dodajemy cukier, klarowane masło oraz cukinię, migdały i jabłko. Cały czas mieszamy. Dorzucamy przesianą mąkę, sodę, proszek do pieczenia i sól. Foremkę do pieczenia wykładamy papierem, a papier smarujemy masłem. Ciasto wylewamy do foremki (ok. 20x25 cm). Pieczemy w temperaturze 150°C (góra/ dół) przez około 45 minut, aż ciasto się ładnie przyrumieni.

  1. Kuchnia

Włoska Francja - przepisy kuchni francuskiej

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)
(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)
Gdyby tylko Henryk Walezy nie uciekł z Polski i został mężem Anny Jagiellonki, być może już w końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęłaby się kuchenna rewolucja. Teściową polskiej królowej byłaby wówczas Katarzyna Medycejska, florencka księżniczka, która w ciągu jednego pokolenia na zawsze zmieniła kuchnię Francuską. Zupa cebulowa, kaczka w pomarańczach, cukry i świeże sałaty – dania dworu Medyceuszów byłyby w italofilskim Krakowie przyjęte jeszcze chętniej niż w Paryżu.

Katarzyna de Medici, prawnuczka Wawrzyńca Wspaniałego, przybyła na dwór francuski, by zostać żoną delfina, późniejszego Henryka II. Florencka księżniczka, zanim zabrała się do polityki, bardzo świadomie zajmowała się kuchnią. Zapewne trudno było jej zrezygnować ze smaków dzieciństwa. To ona przywiozła Francuzom widelec, beszamel, czyli włoską salsa colla, naleśniki – po francusku crêpe, a więc florenckie crespelle ze szpinakiem i ricottą – kaczkę w pomarańczach, zupę cebulową, czyli znaną od wieków w Toskanii carabaccię, oraz makaroniki. Konfitowane kasztany, smażone w głębokim tłuszczu serca karczochów, jajka po florentyńsku, sorbety i cukier, w dużych ilościach. To dzięki niej Francuzi, a za nimi reszta Europy, odeszli od zamorskich przypraw na rzecz lokalnych ziół, porzucili zagęszczanie potraw chlebem na rzecz mącznej zasmażki i zaprzyjaźnili się z warzywami liściastymi. Mit wkładu Katarzyny Medycejskiej do kuchni francuskiej mówi o trzech „a”: asperge, artichaut, aubergine, czyli o szparagach, karczochu i bakłażanie – składnikach kuchni arabskiej, które przez Hiszpanię trafiły na stoły Włoch, a wraz z nową królową – do Francji.
Wpływy kuchni włoskiej w swojej słynnej książce odnotowuje François de La Varenne, wielki kucharz XVII wieku. Stulecie to kulinarnie należeć będzie do Francji, która odbierze Włochom wpływy w kuchniach europejskich dworów.


Wiek XVII zmieni w tej dziedzinie wszystko i na zawsze. Tak naprawdę jesteśmy dziećmi tamtej rewolucji, która przyniosła lekką zasmażkę, beszamel i inne bezmięsne sosy, klarowne buliony, zioła z ogródka i wszechobecność masła. Jednak nie byłoby La Varenne’a bez tego, co z Florencji do Paryża wwiozła Katarzyna. Najbardziej „francuskie” dziś dania mają czytelny północnowłoski rodowód, a o skali ówczesnych zmian niech świadczy fakt, że przed przybyciem włoskiej księżniczki we Francji nie istniał zwyczaj jadania surowej sałaty.

Choux à la crème (Ptysie z kremem)

Składniki na ciasto

szklanka wody,
125 g masła,
szklanka mąki,
4 jajka,
szczypta soli.

Składniki na Crème Pâtissière

500 ml mleka,
5 żółtek, laska wanilii,
80 g cukru,
50 g mąki ziemniaczanej lub kukurydzianej

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

W garnku zagotować wodę z masłem i solą. Gdy zacznie wrzeć, zmniejszyć ogień, wsypać mąkę i energicznie mieszać 2–3 minuty. Ciasto jest gotowe, gdy jest szkliste i odchodzi od ścianek garnka. Zdjąć z palnika. Do ostudzonej masy dodać jajka i utrzeć na gładką masę. Ciasto przełożyć do worka cukierniczego i wyciskać niewielkie porcje (mogą być lekko skręcone) na wyłożoną papierem do pieczenia blachę. Piec w 200 stopniach przez 25–30 minut. Po upieczeniu wyjąć, wystudzić, przekroić w poprzek na dwie części.

Z laski wanilii wyciągnąć ziarenka. Do garnka wlać mleko. Dodać laskę wanilii i ziarenka. Zagotować. Zdjąć, wyrzucić laskę wanilii, zostawić ziarenka, przykryć i odstawić.
Żółtka z cukrem utrzeć w mikserze na jasną, puszystą masę. Pod koniec ucierania dodać mąkę. Do masy wlewać stopniowo gorące mleko z wanilią. Jednorodną masę przelać do garnka i postawić na ogniu, mieszając. Kiedy masa stężeje, zdjąć z ognia. Gorącą masę w garnku przykryć bezpośrednio folią spożywczą (folia powinna dokładnie stykać się z masą, co zapobiegnie powstaniu twardego kożucha na powierzchni kremu). Po przestudzeniu odkleić folię, przełożyć krem do worka cukierniczego i wyciskać między rozkrojone ptysie.

Fagiolini in umido alla contadina (Fasolka w pomidorach po chłopsku)

500 g zielonej fasolki szparagowej,
750–800 g obranych pomidorów lub pomidorów z puszki,
2 główki cebuli,
3 ząbki czosnku,
oliwa do smażenia,
sól, pieprz
Ewentualnie kilka płatków suszonego chili.

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

W głębokiej patelni lub sporym rondlu o grubym dnie rozgrzać oliwę. Przesmażyć pokrojoną w piórka cebulę i płatki chili. Kiedy cebula zmięknie, dodać pokrojony w cienkie plasterki czosnek. Kiedy będzie miękka i szklista, dodać pomidory. Kiedy i te zmiękną, starannie je porozgniatać drewnianą łyżką. Posolić i popieprzyć. Dodać umytą i oczyszczoną fasolkę (jeśli nie jest pierwszej młodości, warto obciąć jej końce). Dusić pod przykryciem przez 20–30 minut do miękkości fasolki. W wersji kanonicznej do cebuli na etapie smażenia dodaje się pokrojoną w kostkę pancettę. Na wydaniu całość można (choć nie trzeba) posypać parmezanem.

Crêpes à la ricotta aux épinards (Naleśniki z ricottą i szpinakiem)

na 10 naleśnikówL
szklanka mąki,
dwa jajka,
szklanka mleka,
3/4 szklanki wody gazowanej,
sól,
3 łyżki roztopionego masła.

farsz:
300 g ricotty,
300 g szpinaku,
60 g tartego parmezanu,
2 ząbki czosnku,
oliwa,
pieprz i sól

beszamel:
pół kostki masła,
200 g mąki,
tłuste mleko,
sól, pieprz

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

Składniki ciasta starannie wymieszać w misce, rozgrzać patelnię do naleśników (lub inną płaską) i wylewać na nią ciasto za pomocą chochelki. Równo rozprowadzić ciasto po patelni, po mniej więcej 30 sekundach przełożyć naleśnik na drugą stronę.
Po kolejnych 30 sekundach zdjąć. Umyty szpinak wrzucić do garnka z wrzątkiem. Wyjąć po 5 minutach, odsączyć. Na patelni o grubym dnie rozgrzać oliwę i podsmażyć na niej czosnek. Zanim zbrązowieje, wrzucić na patelnię szpinak, posolić, popieprzyć, smażyć przez 5 minut. Wyłączyć, przez chwilę studzić. Na patelnię wrzucić ricottę, bardzo dobrze wymieszać wszystkie składniki.
Gotowy farsz nakładać na naleśnik, układając wałek ze szpinaku kilka centymetrów od brzegu placka. Zawinąć możliwie ściśle, brzegi podwinąć. Naleśniki układać w blasze do pieczenia lub naczyniu żaroodpornym.
W rondelku na wolnym ogniu roztopić masło, powoli wsypywać mąkę, stale mieszając, by było jak najmniej grudek. Następnie powoli wlewać mleko, aż do uzyskania jednolitej masy. Uwaga – mleka trzeba wlać tylko tyle, ile jest konieczne do rozprowadzenia grudek mąki, w przeciwnym razie sos będzie zbyt rzadki. Posolić, popieprzyć. Kiedy beszamel zgęstnieje, zdjąć z ognia i polać nim naleśniki. Oprószyć parmezanem. Włożyć do pieca rozgrzanego do 200 stopni. Zapiekać przez 10 minut. Wyjąć i odstawić na 10 minut przed podaniem, aż stężeje.

Artichauts à l’aïoli (Karczochy z sosem aïoli)

karczochy,
ząbek czosnku,
sok z jednej cytryny,
oliwa,
sól,
żółtko,
ewentualnie papryczka z Espelette w proszku

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

Karczochy oczyścić: odciąć łodygę, usunąć dolne, twarde liście, odciąć czubek karczocha na wysokości 2–3 centymetrów. Wrzucić do osolonego wrzątku, wlać połowę soku z cytryny, gotować do miękkości przez pół godziny. W tym czasie przygotować sos: w misie miksera wymieszać pokrojony ząbek czosnku, sok z cytryny, sól i odrobinę papryczki. W trakcie mieszania powoli dolewać oliwę (niedużo, 2–3 łyżki). Wymieszać, aż sos zgęstnieje. Karczochy wyjąć z wody, osączyć i natychmiast podawać. Jeść po jednym listku, mocząc jego dolną część w sosie i ściągając zębami jego zawartość.

Marrons glacés (Kasztany w cukrze)

kasztany jadalne,
woda,
brązowy cukier,
ewentualnie laska wanilii. Ważne, żeby cukru było dwa razy więcej niż kasztanów.

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

Jeśli kasztany są już obrane, wystarczy je przepłukać, jeśli w skorupkach – trzeba je obrać. Aby sprawnie obrać kasztany: naciąć skorupkę każdego z nich i wrzucić na wrzątek. Po kilku minutach, kiedy skorupki lekko napęcznieją, wyjąć i nieco ostudzić. Zdejmować skorupkę palcami, począwszy od nacięcia. Następnie, przy użyciu małego nożyka, zdjąć z kasztanów włochatą skórkę. Ugotować kasztany do miękkości (trzeba sprawdzać; gotowanie może trwać nawet pół godziny). Ponieważ zależy nam na zachowaniu kasztanów w całości i na tym, by się nie rozpadły, najbezpieczniej gotować je na parze.
Następnie w garnku o grubym dnie wymieszać wodę z cukrem w proporcjach 1:1, dodać nasiona wanilii. Kiedy powstanie jednorodny syrop, włożyć do niego kasztany i gotować przez 5–7 minut na bardzo małym ogniu (nie chcemy, żeby się rozpadły). Odstawić i zostawić w naczyniu na noc. Na drugi dzień wyjąć kasztany z syropu, syrop doprowadzić do wrzenia, zmniejszyć ogień, włożyć kasztany, gotować na maleńkim ogniu przez 5 minut, zdjąć z ognia, zostawić w syropie na noc. Czynność tę należy powtarzać jeszcze przez 3–4 dni. Następnie wyjąć kasztany z resztek syropu, położyć na kracie, żeby obciekły i wyschły. Można posypać cukrem pudrem. Najlepiej podawać z gorzkimi napojami.

Canard aux oranges (Kaczka w pomarańczach)


kaczka bez wnętrzności i szyi,
szklanka soku z pomarańczy,
2 pomarańcze,
masło,
sól,
pieprz,
pieprz cayenne lub curry,
ewentualnie majeranek oraz 2 łyżki likieru Cointreau

(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)(Fot. Łukasz Modelski, stylizacja Katarzyna Miśkowiec)

Kaczkę umyć, osuszyć, rozgrzać piekarnik do 160 stopni. Pokrojone w kostkę pomarańcze wymieszać z przyprawami i nafaszerować nimi kaczkę. Szczelnie spiąć ją wykałaczkami, starannie posmarować masłem, włożyć do brytfanki, przykryć folią aluminiową. Piec przez 2–2,5 godziny, co pół godziny polewając sokiem z pomarańczy (lub sokiem wymieszanym z cointreau) i tłuszczem wytopionym z kaczki. Kiedy będzie miękka, zdjąć folię, polać kaczkę, podnieść temperaturę do 200 stopni i piec, aż skórka będzie chrupiąca, a kaczka z wierzchu zbrązowieje.

Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Manufakturze Nakomiady. manufaktura.nakomiady.pl. portret katarzyny medycejskiej: getty images/gallo images.

  1. Kuchnia

„Jajeczne” szparagi

Frittata ze szparagami (fot. iStock)
Frittata ze szparagami (fot. iStock)
Kompozycja wszystkim dobrze znana: szparagi z jajkiem. Wersje tego połączenia mogą być jednak różne. Poniżej propozycja dwóch dań, w których jajka i szparagi są podstawą. Jeden przepis jest bardziej codzienny, drugi – wyszukany, w sam raz na elegancką przekąskę.

Frittata ze szparagami

  • 1 pęczek cienkich zielonych szparagów
  • 4 kurze jajka lub 2 gęsie
  • 2 łyżki tartego parmezanu
  • 1 łyżka masła
  • 2 łyżki oliwy
  • Sól, pieprz

Szparagi myjemy, odcinamy twarde końcówki, a część jadalną kroimy na 2 lub 3 części. Smażymy lekko posolone na oliwie. Następnie wrzucamy do miski z roztrzepanymi jajkami i parmezanem. Lekko doprawiamy solą i pieprzem. Całość smażymy na roztopionym maśle. Można zostawić kilka szparagów do udekorowania gotowej frittaty. Dobrze podawać z pomidorami lub z sałatą, którą skropimy cytryną (dla przełamania smaku).

Szparagi z zabajone na białym winie

Fot. iStockFot. iStock

  • 1 pęczek zielonych szparagów
  • 4 żółtka
  • 60 g masła
  • 1/2 szklanki białego wina
  • Sól, pieprz

Szparagi myjemy, czyścimy, odcinamy twarde końcówki i obieramy dolną część łodygi skrobaczką. Wiążemy z powrotem w pęczek i wstawiamy pionowo do garnka z wrzątkiem, tak by czubki wystawały nad wodę. Gotujemy przez kwadrans. Szparagi rozkładamy promieniście na talerzu.

Sos zabajone kręcimy w między czasie w kąpieli wodnej. Należy uważać, aby gorąca woda w większym garnku nie zaczęła się gotować (wtedy żółtka się zetną i sos wyjdzie grudkowaty). Żółtka roztrzepujemy trzepaczką i stopniowo dodajemy roztopione masło. Kiedy po paru minutach sos nabierze kremowej konsystencji, powoli dolewamy wino i dalej mieszamy. Po paru minutach otrzymamy żółty sos zabajone. Doprawiamy solą i pieprzem. Na rozłożonych szparagach kręcimy kółko-słoneczko z sosu.

Przepis pochodzi z książki „Kuchnia Dantego” (Wydaw. Nisza).

  1. Kuchnia

Dania i sałatki z pokrzywą – 5 przepisów

Pokrzywa, oprócz szparagów, jest największą skarbnicą witamin, aminokwasów i minerałów w tym wiosennym okresie. Dawniej często używana w polskiej kuchni, znowu wraca do łask. (Fot. iStock)
Pokrzywa, oprócz szparagów, jest największą skarbnicą witamin, aminokwasów i minerałów w tym wiosennym okresie. Dawniej często używana w polskiej kuchni, znowu wraca do łask. (Fot. iStock)
Zdrowa i odżywcza, od starożytności stosowana w medycynie. Jej walory lecznicze doceniali m.in. Egipcjanie, którzy leczyli pokrzywą zapalenie stawów. Roślina ma nie tylko właściwości przeciwzapalne. Posiada też wiele składników wzmacniających organizm. Bogata jest w żelazo, wapń, magnez, potas, witaminy (A, C i K), a do tego we wszystkie niezbędne aminokwasy. Napary czy soki z pokrzywy cieszą się więc dużym powodzeniem.

Liście pokrzywy można zblendować lub wycisnąć w wyciskarce i dodać do ulubionych soków. Teraz jest na to najlepszy czas. Korzystajmy z jej właściwości! Pokrzywa ma tak wiele witamin i związków mineralnych, że gdybyśmy zgubili się w lesie, moglibyśmy przeżyć wiele dni na pokrzywie (zwałkowane w palcach liście, które położymy na języku - nie parzą; w jakimś stopniu parzące właściwości neutralizuje też ślina).

Pokrzywa od wieków stosowana jest także w kuchni, głównie w przepisach na sałatki lub zupy. Jej popularność rośnie też w ostatnich latach. Trudno się zresztą dziwić. Roślina jest łatwo dostępna. Występuje w dużych skupiskach w lasach, na łąkach, nad brzegami rzek. Możemy z niej korzystać, dopóki nie zakwitnie. Dlatego to już ostatnie tygodnie na zrywanie pokrzyw. Pamiętajmy, żeby szukać ich w czystych miejscach, z dala od dróg. Rośliny nie są już tak młode jak w kwietniu i na początku maja. Wystarczy jednak sięgać po górne części pędów.

Risotto z pokrzywą

Fot. iStockFot. iStock

Na początek proponuję włoski przepis. W Italii dania z pokrzywą także są dość popularne. Na włoskich stronach internetowych znajdziemy przepisy na ravioli z pokrzywą, lasagne, gnocchi czy makarony. Jednym z najbardziej popularnych dań jest jednak risotto, serwowane dość często w restauracjach.

Składniki:

  • 320 g ryżu (Arborio lub Carnaroli)
  • 200 g pokrzyw (ilość po obraniu)
  • 3 łyżki oliwy extravergine
  • 50 ml białego wytrawnego wina
  • 100 g pora
  • 40 g masła
  • 40 g parmezanu (Parmigiano Reggiano)
  • 1 litr bulionu warzywnego (do przygotowania włoskiej wersji bulionu wystarczą 2 marchewki, 1 cebula i łodyga selera naciowego)

Aby przygotować risotto z pokrzywy, najpierw zacznij od przygotowania bulionu warzywnego. Do 1,5 l osolonej wody włóż warzywa i gotuj przez około pół godziny, aż pozostanie litr wywaru. W czasie, gdy bulion będzie się gotował, wyczyść pokrzywy (używaj rękawiczek). Usuń łodygi, a następnie to, co zostanie (około 200 g liści z łodyżkami) wypłucz w zimnej wodzie i odcedź. Wlej łyżkę oliwy na patelnię. Do rozgrzanej oliwy dodaj pokrzywy, przykryj pokrywką, a gdy będą lekko podduszone dodaj trochę wody i dalej gotuj. Po około 10 minutach pokrzywy będą gotowe. Wyłącz ogień i przenieś je do wąskiego i wysokiego naczynia. Zmiksuj blenderem na gładki krem. Następnie przyrządź risotto. Pokrój drobno por i wrzuć na osobną patelnię z pozostałą ilością oliwy. Duś na małym ogniu przez 4-5 minut, po czym dodaj także ryż i podgrzewaj go mieszając. Gdy zmieni kolor, wlej białe wino. Dopiero, gdy alkohol wyparuje, dodaj kilka kadzi gorącego bulionu. Gotuj risotto (na wolnym ogniu, nie przykrywając patelni) przez około 5 minut, następnie dodaj miksowane pokrzywy, zamieszaj i zakończ gotowanie risotto kontynuując dodawanie tylko gorącego bulionu w razie potrzeby. Po ugotowaniu ryżu wyłącz ogień, dodaj masło, parmezan i mieszaj. Można podać z dodatkowym tartym parmezanem.

Zupa pokrzywowa

Fot. iStockFot. iStock

Przepisy na zupy z pokrzyw można znaleźć w książkach kucharskich z dawnych czasów (przykładem jest książka wydana jeszcze w XIX wieku „365 obiadów za pięć złotych” Lucyny Ćwierczakiewiczowej). Współcześnie trudno byłoby zliczyć ilość podobnych receptur. Proponuję jednak prosty, klasyczny przepis:

Składniki:

  • 1 pęczek włoszczyzny (najlepiej młodej)
  • 4 – 5 dużych ziemniaków
  • 3 garści umytych i drobno pokrojonych pokrzyw
  • 4 łyżki oliwy
  • 1–2 ząbki czosnku
  • 1 żółtko
  • 3 łyżki gęstej śmietany
  • Sól i pieprz do smaku
  • Sok z cytryny (opcjonalnie)

Włoszczyznę obieramy i gotujemy w 2 - 3 litrach lekko osolonej wody. Po 20 minutach wyławiamy warzywa na płaski talerz. W międzyczasie podgrzewamy oliwę na patelni i podsmażamy pokrzywę z drobno posiekanym czosnkiem. Lekko solimy. Obrane ziemniaki kroimy w kostkę i wrzucamy do bulionu (po wyłowieniu warzyw). Po 10 minutach gotowania dorzucamy (najlepiej prosto z patelni) pokrzywę i gotujemy jeszcze około 10 minut. Można dodać część rozgniecionych marchewek lub nawet całą włoszczyznę (jeśli chcemy np. dodatkowo zagęścić zupę). Na koniec zaprawiamy żółtkiem i śmietaną. Doprawiamy do smaku. Polecam dodać do zupy odrobinę soku z cytryny. Niektórzy polecają też lubczyk jako dodatek.

Komosa ryżowa z pokrzywą

Fot. iStockFot. iStock

To wyjątkowo zdrowe i lekkie danie:) Może też występować jako dodatek do innych potraw.

Składniki:

  • 1 szklanka quinoa
  • 1 cytryna
  • 3 garści umytych liści pokrzywy
  • 1 garść świeżej mięty
  • 1/2 pęczka natki pietruszki
  • 2 garści rukoli (opcjonalnie, jeśli chcemy uzyskać ostrzejszy smak)
  • 3-4 łyżki oliwy
  • 2 łyżki oleju z czarnuszki
  • 2 łyżki oleju konopnego (zamiennie można użyć innego oleju, w zależności od upodobań; bazą jest oliwa)

Kaszę quinoa płuczemy i prażymy chwilę w garnku. Solimy i zalewamy wrzątkiem (proporcje 1:2). Po ugotowaniu zostawiamy w przykrytym garnku i czekamy aż ostygnie. Umytą i osuszoną zieleninę bardzo drobno kroimy i mieszamy z ostudzoną kaszą. Sok wyciśnięty z cytryny mieszamy z oliwą i olejami, następnie polewamy kaszę. Całość dokładnie mieszamy.

Omlet (a’la frittata) z pokrzywą

Fot. iStockFot. iStock

Chyba najprostszym daniem, które bardzo szybko można przyrządzić, jest omlet. Jeśli komuś zależy, żeby bardziej czuć smak pokrzywy, może zrezygnować z cebuli. Jednak omlet z dodatkiem cebuli (lub pora) jest wyraźniejszy w smaku.

Składniki:

  • 5-6 jajek
  • 1 cebula (lub kawałek pora)
  • 2-3 garści umytych pokrzyw (bez długich łodyg)
  • 4 łyżki oliwy
  • 1 łyżka masła
  • Sól i pieprz do smaku

Cebulę lub por oraz pokrzywę siekamy osobno. Na rozgrzaną oliwę wrzucamy najpierw cebulę i podsmażamy. Potem dodajemy pokrzywę i również trochę podsmażamy. W salaterce roztrzepujemy jajka z solą i pieprzem. Następnie do jajek dodajemy podsmażoną cebulę z pokrzywą. Całość mieszamy i wylewamy na patelnię (na której wcześniej roztapiamy masło). Zostawiamy na wolnym ogniu. Gdy omlet przyrumieni się na spodzie przerzucamy go na drugą stronę (najlepiej przy użyciu dużego talerza lub płaskiej pokrywki). Podsmażamy z drugiej strony i podajemy na ciepło (najlepiej z sałatką z pomidorów). Wariacji omletowych może być więcej, np. z dodatkiem innych warzyw (papryka, brokuł), a pokrzywę traktujemy wówczas jako jeden z dodatków.

Sałatka z pokrzywą

Fot. iStockFot. iStock

Nie podejrzewałam, że może być tak smaczna. Jedynym minusem jest to, że trzeba pokrzywę przebrać, poobrywać liście i dokładnie je umyć (dość czasochłonne).

Składniki:

  • 3 garści liści pokrzyw (dobrze umytych i odsączonych)
  • 4-5 łyżek oliwy
  • sok z cytryny (z jednej małej lub z połówki dużej)
  • 2-3 łyżki pestek słonecznika
  • 2 łyżki płatków migdałowych
  • 2 gruszki lub jedno jabłko (polecam jabłko, sałatka jest bardziej „rześka”)
  • garść suszonych ciemnych moreli (ewentualnie rodzynek)

Do umytych i osuszonych liści dodajemy sok z cytryny i oliwę. Mieszamy i zostawiamy na 5 – 10 minut. Następnie dorzucamy pokrojone gruszki lub jabłka (mogą być inne owoce) i drobno pokrojone morele. Lekko mieszamy i na koniec posypujemy pestkami słonecznika oraz płatkami migdałowymi (płatki migdałowe można zastąpić włoskimi orzechami lub pestkami dyni).