Niektórzy zarzucali mu grafomaństwo, inni uważali za wieszcza. Nakłady jego książek sięgały jednak tysięcy, a spotkania z nim gromadziły po kilkaset osób, co jest wynikiem wręcz niemożliwym dla współcześnie wydawanej twórczości poetyckiej. „Jego poezja kształtowała gusta estetyczne Polaków” – pisał dziennikarz i politolog Mateusz Wyrwich w tekście „Poety życiorys nieprosty”. Ernest Bryll, wybitny polski poeta, prozaik, dramaturg, tłumacz i krytyk filmowy, zmarł 17 marca 2024 roku w wieku 89 lat. Informację o śmierci artysty podało w mediach społecznościowych Stowarzyszenie Pisarzy Polskich.
„Żegnamy wybitnego poetę, wielkiego pisarza” – głosi wpis opublikowany w mediach społecznościowych przez Stowarzyszenie RWE im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Do posta dołączono wiersz „Na wyspy”. Informacja o odejściu Ernesta Brylla pojawiła się także na jego profilu na Facebooku, gdzie dodatkowo zamieszczono wiersz „Nasz dom już głębiej…”. – Przez moje wiersze widziałem świat o wiele mądrzej niż przez moje kombinacje i myślenie polityczne – mówił Bryll w 2020 roku w rozmowie z Polską Agencją Prasową przeprowadzonej z okazji jubileuszu 85-lecia.
Ernest Bryll urodził się 1 marca 1935 roku w Warszawie. Pochodził z rodziny chłopskiej wywodzącej się z Kujaw, znad jeziora Gopło. Wychowywał się w Komorowie Starym oraz w Gdyni. W czasie okupacji był członkiem najmłodszej drużyny Szarych Szeregów, natomiast krótko po wojnie konspirował w podziemnym skautingu. Maturę zdał jako szesnastolatek i po krótkim epizodzie robotniczym w gdyńskiej elektrowni portowej rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył również studium wiedzy filmowej przy Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi.
Był dziennikarzem, szefem zespołów filmowych, kierownikiem teatrów, tłumaczem, autorem musicali, dramaturgiem i dyplomatą (w latach 1991–1995 pełnił funkcję ambasadora RP w Irlandii), ale przede wszystkim – cenionym poetą. Zadebiutował w 1958 roku utworem „Wigilie wariata”. Opublikował prawie 40 tomów wierszy, m.in.: „Autoportret z bykiem”, „Sztuka stosowana”, „Mazowsze”, „Czasem spotykam siebie”, „Adwent”. Był również autorem często wystawianych dramatów: „Rzecz listopadowa”, „Kurdesz” i „Wieczernik”. Napisał też oratorium „Kolęda-Nocka” oraz teksty do widowisk „Po górach, po chmurach” i „Na szkle malowane”.
Bryll był także autorem tekstów kilku przebojów, m.in. słynnego „Psalmu stojących w kolejce” Krystyny Prońko. Jego utwory od 1965 roku śpiewali także m.in.: Maryla Rodowicz, Halina Frąckowiak, Stan Borys, Jerzy Połomski Michał Bajor, Marek Grechuta, Halina Kunicka, Czesław Niemen, Danuta Rinn i Urszula Sipińska oraz popularne zespoły: Skaldowie, 2 plus 1 oraz Myslovitz. – Nigdy nie pisałem specjalnie tekstów piosenek, bo jak się za to zabierałem, zawsze były do chrzanu. Jeden kompozytor powiedział mi kiedyś: nie pisz piosenek, nie myśl o tym. Pisz wiersze i pozwalaj nam, muzykom, w nich buszować – mówił Bryll.
Został odznaczony Orderem Kawalera Irlandzkiego Rodu Królewskiego O’Conor (1995) oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006). Był laureatem szeregu nagród literackich, m.in.: Nagrody Czerwonej Róży (1961), Nagrody im. W. Broniewskiego w dziedzinie poezji (1964), Nagrody im. Stanisława Piętaka za tom poezji „Mazowsze” (1968) oraz Nagrody Miasta Stołecznego Warszawy (2009). W 2010 roku został także odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a w 2023 roku – Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.