Co to jest insulinooporność i jakie są jej przyczyny?

Obecnie mówi się o dwóch najważniejszych przyczynach rozwoju insulinooporności – gromadzeniu się lipidów w komórkach mięśni i wątroby oraz ich kumulacji w komórkach tłuszczowych i rozwijający się na skutek tego stan zapalny spowodowany przerostem tkanki tłuszczowej. Insulinooporność bezspornie jest głównym czynnikiem rozwoju cukrzycy typu 2. Wszystkie choroby metaboliczne mogą być również powiązane ze stopniową utratą wrażliwości tkanek wątroby, mięśni szkieletowych i tkanki tłuszczowej na insulinę.

Mechanizm rozwoju insulinooporności jest trudny i złożony, ale warto go poznać, aby lepiej zrozumieć tę chorobę. Wyróżnia się insulinooporność:

a. Przedreceptorową, która związana jest z obecnością w surowicy krwi przeciwciał wiążących cząsteczki insuliny lub z nieprawidłową budową insuliny, zwiększoną jej degradacją lub obecnością hormonów, które działają wobec niej antagonistycznie (np. kortyzol, hormon tarczycy).

b. Receptorową, na skutek mutacji powodujących zmiany struktury lub czynności receptorów insulinowych, zmniejszenie ich liczby oraz powinowactwa do insuliny.

c. Postreceptorową na skutek zaburzeń w procesach sygnalizujących przyłączenie insuliny do receptora, nasilonej lipolizy i zahamowania glikozy oraz nieprawidłowości w budowie i działaniu transporterów glukozy do wnętrza komórki.

Insulinooporność powoduje spadek zdolności tkanek docelowych do pobierania i wykorzystywania glukozy oraz wywołuje inne procesy, które skutkują uwalnianiem insuliny przez trzustkę i powstaniem niebezpiecznej hiperinsulinemii (za wysoki poziom insuliny), prowadzącej do nieodwracalnych zmian w budowie i funkcji komórek. Hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi) osłabia również system antyoksydacyjny komórek, zwiększając ryzyko rozwoju stanu zapalnego i chorób przewlekłych.

W rozwoju insulinooporności pelnią rolę wolne kwasy tłuszczowej (FFA – free fatty acid), których stężenie w tkankach obwodowych jest wyższe u osób z nadmierną masą ciała. Cały proces biochemiczny związany z insulinoopornością jest niezmiennie skomplikowany, ale dla nas ważne jest, że prowadzi do zmniejszenia wrażliwości komórek trzustki i zahamowania wydzielania insuliny, a to szybko niesie za sobą rozwój pełnoobjawowej cukrzycy.

 

Więcej na ten temat w książce „Insulinooporność. Leczenie dietą” Hanny Stolińskiej-Fiedorowicz, wyd. Zwierciadło. Książka dostępna w naszym sklepie internetowym.

 

Otrzymujesz tę wiadomość ponieważ Twój adres został zapisany w naszej bazie osób zainteresowanych informacjami z Wydawnictwa Zwierciadło. aby nie otrzymywać wiadomości z grupy mailingowej Zwierciadlo.pl, wypisz się z niej, odwiedzając ten link