Zapiski

Głowa do góry,każdy, kto tylko ma podmiot swej kreacji i jest soba,jest geniuszem.

Czym jest poezja? Zabawą.

Mam kilka nagród poetyckich i jakoś nie potrafię ich docenić.

Tyle wierszy napisałam, bzdurnych,chmurnych, durnych i mądrych szlachetnie,a tam. Jastrun Tomek dobrze napisał o poezji kiedyś,wciąż kręci mnie stara jędzę kilka jego tekstów,cholernie ok. tekstów,jeśli chodzi o sztukę i życie.

Jak to jest,że dzieło mistrza  czasami Tomaszu przerasta autora?

Piszą tu o twoich potknięciach a już kolejnej grupce licealistów ciebie draniu czytać każę,w podręcznikach znajduję, CV uwieczniam z najnowszymi info.

Można człeka nie polubić aż tak a to,co tworzy kochać. Schizofreniczni jesteśmy.

Ja minęłabym wać T.J.obojętnie,on by z boku spojrzał na starą jędzę i tyle byłoby kontaktu,powiedziałby ktoś dzień dobry? Wątpię. A sztuka niejakiego T.J.żyje w mojej pracy.

Oprócz Jastruna mam innych „poetyckich kochanków” i publicystów,za którymi szaleję w metaforze. Wiem,ile bolesnej wrazliwości ,ile cierpienia duszy,kąsających myśli i przeżyć,kosztuje każda twórczość w tym przede wszystkim poetycka.To platyna duszy. Niemniej za sektę smoleńską podrapałabym ci czółko waszeć i mam pazury,żałuj swej śliczności jak tak dalej zamierzasz.

Tomasz Jastrun ma na granicy geniuszu spostrzeżenia,gdy rzuca politykę i żyje w ascezie,ale jak znowu ta szmata go zniewala i za piętę Achillesa ciągnie do wyra skołtunionego przez starych zgrywusów, traci swą miesternie tkaną poetyckość duszy. Niestety.

Piszecie,że nie umiecie pisać a ja wam mówię,że jastrunowe i jankowe córki bywacie.

Fajne teksty wam wychodzą  nawet jak i mi niektóre na poziomie,dowydania. Oto próbki wasze i duetu z wysoka

„Widzę wierzchołek a droga rozmyta listami motywującymi

Rozmyta drogocennymi kwarcami ludzkich marzeń

Widzę te kamienie, widzę, podnoszę je, pocieram

Widzę te zadziorowate i muszlowe

Bliżej nieokreślone a jednak określone

Słupowe, igiełkowe, pseudoregularne

kruche, delikatne(…)”

„Co to za miasto, gdzie sanki za rogiem, papierosy i kawa,

gdzie park z drzewami, mosty i górki?

Co to za miasto, gdzie piasek na butach wciąż do domu przynoszę?

Co to za miasto?”   ”

nie wiedziałam, że życie tak szybko mija

nie wiedziałam, że nie daje sie powtórzyć

myślałam – zawsze będę młoda mam czas

mam tyle przed sobą

jeszcze zdążę pomarzyć

zdążę złapać Pana Boga za piętę..

z marzeń uczynię plany, plany zrealizuję.. a tu..

nie to, nie tak, nie teraz..

zaczynam się oglądać, zamiast patrzeć w przód”

Tęsknota

Tęsknota to jest słowo na „ż”:

żarzy się, żagwi, żegna, żałuje, żebrze.

Tęsknota to jest słowo na „b”:

boli, blisko, bardzo, beznadziejnie, bez końca.

Tęsknota to jest słowo na „t”:

Ty”

Samotna

Opuszcza rolety

Opuszcza pończochy

Zamyka oczy

Podciąga kołdrę

Jest jak żywy owad Przekłuty szpilką swojej płci

Słyszy jak skrzypi łóżko Za ścianą

I jak w studnię przełyku Spada kamyk śliny”

Rozpoznajcie siebie  a ja sumuję E.P.Estes „Trwaj i wciąż szukaj.Rób swoje,a w końcu odnajdziesz drogę.” Po trudach tułaczki każda z was przeobrazi się z brzydkiego kaczątka w pięknego łabędzia,członka stada.

No i wypada pochwalić się Twardowskim z „księdza Paradoksa” tym ,co tak martwią się sobą „Wobec rodziny Janek nie powiedział nic wesołego.Pamiętam raz przyszliśmy na Elektoralną z wizytą,on się przywitał i poszedł zaraz do swojego kąta.Rodzina patrzyła na niego (…).Mówiono,że to dziwak i nieudany chłopak. ”