Bert Hellinger: Ustawienia rodzinne

fot. iStock

Uzdrowienie czy też pojednanie z innymi i światem możliwe jest z uszanowaniem trzech praw rządzących dynamiką każdego systemu rodzinnego: więź, porządek i wyrównanie. Więź odpowiada za gotowość spotkania się z każdą bliską osobą z naszej rodziny, by przyjmować i dawać. Nierówne relacje, w których jedna osoba daje lub bierze znacznie więcej od drugiej, muszą się rozpaść. Ten kto daje, czuje się wolny i niewinny, a przez to uprawniony, by stawiać żądania. Ten, kto bierze, czuje się zobowiązany, gorszy. Kluczowe jest, by obie strony osiągnęły umiejętność zarówno dawania, jak i brania ¬ wtedy następuje wyrównanie. Porządek jest opowieścią o hierarchii, której Hellinger pilnował, namawiając m.in. do pokłonienia się swoim przodkom czy ustąpienia miejsca starszemu rodzeństwu. Tworzy to tzw. porządek miłości, który musi również oznaczać włączanie wykluczonych i okazywanie wdzięczności za wszystko, co nas spotyka, także za zło, które bywa przyczynkiem do rozwoju.

reklama

Na własną odpowiedzialność

Negatywne oceny metody ustawień rodzinnych związane są z jej nieuporządkowanym przebiegiem, brakiem weryfikacji osób prowadzących oraz ryzykiem wmówienia komuś nieistniejącego problemu. Ustawienia trwają zazwyczaj od jednego do trzech dni, a potem osoba, która brała w nich udział, pozostaje sama, często w dużym napięciu emocjonalnym i niepokoju intelektualnym. Pod wpływem perswazji niektórzy mogą uwierzyć w konieczność wybaczenia komuś, mimo że nie są na to gotowi, albo obarczać siebie poczuciem winy za to, że nie potrafią sprostać założeniom zmuszającym ich do miłości wobec tego, do kogo czują niechęć.

Ustawienia stosowane są nie tylko w relacjach ¬można ustawiać firmę, chorobę, bohaterów książki, nad którą się pracuje. Metoda nie jest jednak rekomendowana osobom, które potrzebują klinicznej pomocy, interwencji kryzysowej lub mierzą się z traumą. Materiały i relacje wideo można znaleźć m.in. na polskiej stronie Berta i Sophie Hellingerów (www.hellingerpolska.pl).

Co zamiast ustawień

Terapia systemowa – znacznie bardziej uporządkowana, pozbawiona pierwiastka duchowego czy nadprzyrodzonego, a skupiająca się również na pracy z grupą, rodziną, całym systemem; www.wtts.edu.pl.

Praca z ciałem – taniec, oddychanie, relaksacja mięśni Jacobsona, trening autogenny Schultza i wszelkie inne formy pracy pozawerbalnej zmuszającej ciało do ruchu.

Szamanizm – spotkanie z szamanami i ayahuasquero w krajach Ameryki Południowej (Peru, Brazylia) lub Czechach podczas ceremonii ayahuaski.

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu SENS

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »