Psychologia Styl Życia Seks Parenting Moda i uroda Zdrowie Przepisy Kultura Rozwój Księgarnia Sklep Cyfrowy

Kryształki Zwierciadła – plebiscyt

Pięć wyjątkowych młodych kobiet. Specjalistek w swoim fachu. Każda z nich zaryzykowała, podjęła życiowe wyzwanie i wyszła z tej próby zwycięsko. Mają na koncie pierwsze sukcesy, przed nimi kolejne. To wy zadecydujecie, która zostanie wyróżniona w naszym plebiscycie i zdobędzie tegoroczny Kryształek Zwierciadła. Głosujcie i wygrywajcie atrakcyjne nagrody.

ZDJĘCIA: RAFAŁ MASŁOW, MARCIN KALIŃSKI, TATIANA JACHYRA/FORUM, MARCIN STĘPIEŃ/AGENCJA GAZETA.


Maria Andrejczyk

Rocznik 1996. Lekkoatletka specjalizująca się w rzucie oszczepem. Jej debiut na olimpiadzie w Rio był wydarzeniem. I to mimo że do podium zabrakło Marii dwóch centymetrów. Za to ustanowiła nowy rekord Polski, a także została najmłodszą w historii igrzysk kobietą, która rzuciła oszczepem ponad 67 metrów. Przy okazji swoim spontanicznym zachowaniem i optymizmem – mimo łez zawodu z powodu niezdobytego medalu – zyskała ogromną sympatię publiczności. Majka, bo tak nazywają Marię rodzina i znajomi, pochodzi z maleńkiej miejscowości Kukle koło Sejn, znajdującej się na skraju Puszczy Augustowskiej. Jako dziecko była niezwykle żywa, wchodziła na wszystkie okoliczne drzewa. W czwartej klasie podstawówki zdobyła mistrzostwa szkoły we wszystkich dyscyplinach lekkoatletycznych. Na sejneńskim stadionie zwrócił na nią uwagę nauczyciel WF-u, a obecnie jej trener Karol Sikorski. Dziś Majka ma na koncie m.in. rekord Polski seniorów i juniorów, złoty medal na mistrzostwach Europy juniorów (2015) i mistrzostwo Polski seniorów (2016). Na igrzyskach poprawiła także swój dotychczasowy życiowy rekord.

Nominowana za ogromny hart ducha, zaraźliwy entuzjazm i wolę walki.

Katarzyna Konieczka

Rocznik 1982. Projektantka mody. Już jako nastolatka eksperymentowała z ubraniami, dochodząc do własnego, rozpoznawalnego dziś w świecie mody stylu. Amber Rose w kolorowym kostiumie jej projektu sfotografował David LaChapelle. Jej oryginalne stroje wypożyczają do sesji styliści takich gwiazd, jak Jennifer Lopez, Lady Gaga, Madonna. Konieczka bardziej niż ubrania kreuje raczej instalacje, rzeźby, które można założyć na siebie, tworząc jakąś postać. To projekty kobiece, ale i mroczne jak z opowieści o doktorze Frankensteinie. Całości dopełniają metalowe elementy: na przykład kołnierz i przymocowany do niego wielki okular-lupa, który w teledysku „Skłam” nosiła Justyna Steczkowska. Konieczkę chwalono m.in. na portalu magazynu „Vogue”, a także w telewizji CNN, gdzie zaliczono ją do projektantów przyszłości. Mieszka w rodzinnym Sopocie, sama wychowuje syna. Jest finalistką i laureatką wielu konkursów, m.in. Złotej Nitki z roku 2009.

Nominowana za unikalny styl i wrażliwość artystyczną.

Zofia Kowalewska

Rocznik 1995. Reżyserka, studentka PWSFTviT w Łodzi. Jej dokument jako jedyny film krótkometrażowy z Polski był na short liście do tegorocznych Oscarów. Nad „Więziami” Zofia zaczęła pracować w klasie maturalnej, a na głównych bohaterów wybrała swoich najbliższych: – Kłaniam się nisko moim dziadkom, którzy z zaufaniem, odwagą i otwartością podzielili się ze mną swoją historią – mówiła po ogłoszeniu short listy. To opowieść o Barbarze i Zdzisławie, małżeństwie z 45-letnim stażem. Różnie między nimi bywało, ale znowu są razem, próbując na nowo ułożyć sobie życie. W zeszłym roku jury Krakowskiego Festiwalu Filmowego, mile zaskoczone artystyczną dojrzałością 21-letniej reżyserki, wyróżniło „Więzi” Srebrnym Smokiem. Kowalewska ma na koncie też m.in. Jantara przyznanego podczas 35. Festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie, nagrodę jury International Documentary Film Festival w Amsterdamie, a z wrocławskich Nowych Horyzontów wróciła z trzecią nagrodą w Konkursie Polskich Filmów Krótkometrażowych. W sumie „Więzi” zgarnęły 17 nagród w Polsce i za granicą.

Nominowana za ożywcze spojrzenie i umiejętność wydobywania głębi z pozornie błahych spraw.

Dr Anna Łosiak

Rocznik 1982. Geolożka planetarna, badająca pozaziemskie ciała Układu Słonecznego i skutki ich zderzeń z Ziemią. W 2006 roku otrzymała stypendium Fulbrighta, dzięki któremu na Uniwersytecie Stanu Michigan zaczęła się jej przygoda z Czerwoną Planetą. Od tego czasu pracowała dla NASA w Houston i zrobiła doktorat na Uniwersytecie Wiedeńskim. Brała udział w badaniach, które wykazują, że północny biegun Marsa jest prawdopodobnie jednym z najbardziej przyjaznych dla życia miejsc poza Ziemią. Otrzymała prestiżowe stypendium naukowe Marii Skłodowskiej-Curie. Obecnie jest związana z Instytutem Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk. Więcej na str. 46.

Nominowana za dokonania naukowe i odwagę w wyborze życiowej drogi.

Michalina Olszańska

Rocznik 1992. Zanim zaczęła studia na Akademii Teatralnej, była obiecującą skrzypaczką. Występowała jako solistka z orkiestrami symfonicznymi w Katowicach, Rzeszowie, Łomży, Słupsku, Berlinie. Zamieszanie wywołał też jej literacki debiut – miała 15 lat, kiedy wydała książkę „Dziecko gwiazd. Atlantyda”, dwa lata później ukazała się druga: „Zaklęta”. Aktorskie początki to m.in. rola w serialu „Barwy szczęścia” czy filmie „Miasto 44”. Przełomem w jej karierze były jednak „Córki dancingu”, obsypany nagrodami musical w reżyserii Agnieszki Smoczyńskiej. Olszańska wciela się w filmie w jedną z dwóch wyrzuconych na brzeg Wisły syren, które stają się gwiazdami PRL-owskiego nocnego klubu. Emocje po sukcesach „Córek…” jeszcze nie opadły, a o Michalinie znowu było głośno. Tym razem za sprawą czesko-słowacko-polskiej produkcji „Ja, Olga Hepnarová” Tomása Weinreba i Petra Kazdy. To historia młodej kobiety, która w 1973 roku w Pradze
z premedytacją wjechała ciężarówką w ludzi stojących na przystanku. Ta rola Michaliny  to jedna z najmocniejszych aktorskich kreacji zeszłego roku, która została wyróżniona na festiwalach w Mińsku i Koszycach, a także nagrodą Czeskich Krytyków Filmowych.

Nominowana za aktorską intuicję i niepodważalny talent.

Maj jest najgorętszym miesiącem w roku. Dla nas, redakcji Zwierciadła. Odliczamy wtedy dni do corocznej gali z okazji rozdania „Kryształowych Zwierciadeł“. Przeczytaj więcej

Historia