Zakochanie – czym jest i po co się przydarza?

123rf.com

Jak żyć, jak kochać – tego się uczymy, wchodząc relacje z drugim człowiekiem. A zaczynają się one w radosnym uniesieniu, naiwnym zapatrzeniu. Czyli w zakochaniu. Wokół tego zjawiska powstało wiele teorii.
Jedna z definicji zakochania, cytowana za książką Martina Rogersa „Uzdrowić miłość” brzmi: „Zakochanie nie jest autentyczną formą miłości, ponieważ nie jest aktem całkowicie wolnej woli czy wolnego wyboru. Jest bodźcem dla zachowania gatunku, ale nie jest aktem nakierowanym na jego rozwój czy duchowy wzrost. Jest jednak bliskie miłości, ponieważ służy nawiązaniu międzyosobowych więzi, z których może zrodzić się prawdziwa miłość”. Inna jest taka: „Zakochanie jest czymś, co uderza w nas jak światłość i dlatego tak bardzo przypomina przeżycie mistyczne. W istocie nie wiemy, jak ludzie doświadczają obydwu tych rzeczywistości, tak samo jak nie wiadomo dlaczego one zachodzą. Jeśli ktoś jest tak szczęśliwy, że doświadcza ich obydwu, to odwrócenie od nich oznaczałoby wzgardę dla życia”.

Teoria koktajlu miłości utrzymuje, że zakochanie jest jak wypicie substancji chemicznej, w skład której wchodzą społeczne uwarunkowania. Jest to uczucie, które zdarza nam kilka, a nawet więcej razy w życiu. W chwili, gdy patrzymy w oczy ukochanego, chemiczne substancje takie jak dopamina, fenyletamina i oksytocyna, biorą w nas górę i sterują naszym zachowaniem. Rozum ustępuje miejsca chemii. Naukowcy dowodzą, że władza tej chemii może trwać od sześciu miesięcy do sześciu lat. Zakochanie to intensywna relacja, dająca zakochanym złudzenie wieczności tego stanu, pełni, trwania „najszczęśliwszych dni w życiu”.

Elementy, które sprzyjają zakochaniu to: siła podniecenia, uczuciowe uniesienie, cechy ukochanego.Przy pierwszym zafascynowaniu ogromną rolę wydają się odgrywać podobieństwa. Ostanie badania przytoczone przez Martina Rogersa wykazują, że właśnie podobieństwa wydają się istotnym czynnikiem, który powoduje wzajemne zainteresowanie i ułatwia rozwój związku. Zakochani wskazują na podobieństwa swoich rodzin, osobistych cech, sposobów myślenia, celów,