Pierwsze symptomy anoreksji

fot.123rf

Wiek dorastania najbardziej sprzyja anoreksji. To najtrudniejszy biologicznie i emocjonalnie okres w życiu człowieka.

reklama

Pierwsze symptomy:

• Melancholijne usposobienie, lękliwość, wycofanie społeczne mogą zapowiadać anoreksję.

• Niepokój powinny wzbudzić: obsesyjne skupienie nastolatka na wyglądzie i na ilości jedzenia, rezygnacja z ulubionych aktywności.

• Alarmem dla rodziców są: restrykcyjna dieta lub głodówka, środki przeczyszczające, prowokowanie wymiotów, wielogodzinne ćwiczenia.

• Anorexia nervosa zaczyna się przy wskaźniku BMI (Body Mass Index – współczynnik masy ciała, który obliczamy, dzieląc masę ciała podaną w kilogramach przez wzrost podniesiony do kwadratu podany w metrach) poniżej 17,5.

Oprac. na podstawie książki „Nastolatki na głodzie” Agnieszki Sztyler-Turovsky.

Jak powinni zareagować rodzice:

• Wysłuchajmy, nie osądzajmy. Nie obwiniajmy siebie. Chory potrzebuje bezpieczeństwa i wsparcia.

• Nie zwlekajmy z wizytą u internisty, szybsza diagnoza zwiększa szanse całkowitego wyleczenia.

• Niezbędne BADANIA to: elektrokardiogram, badania laboratoryjne (morfologia pełna z rozmazem, OB, mocznik, kreatynina, cukier, enzymy wątrobowe; elektrolity (potas, magnez, sód, fosforany, chlor), lipidogram.

• Ważne jest skierowanie do psychiatry! Nie wystarczy psycholog.

• Często wymagane jest leczenie farmakologiczne.

Anoreksja w domu oznacza ciągły konflikt, bo chory nie je, manipuluje bliskimi. Z miłością, ale stanowczo egzekwujmy jedzenie.

• W trakcie choroby najlepiej unikać komentowania wyglądu, każda pochwała nasila lęk, że się przytyło.

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu ZWIERCIADŁO

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »