Eurosieroctwo – gdy rodzice pracują za granicą

Gdy słyszymy termin „eurosieroctwo”, nasza uwaga skupia się na emocjonalnej krzywdzie dzieci.
Słusznie, bo one nie stanowią o swoim losie i zapłacą ogromną cenę za nie swoje decyzje. Ale czy rodzice skazujący się na życie bez własnego dziecka są niewarci współczucia? Czy oni nie cierpią? Każdy eurorodzic to zimny, wyrodny rodzic? Czy tylko dlatego, że podjął taką a nie inną decyzję, odbiera mu to prawo do cierpienia i tęsknoty?

reklama

Od strony dziecka

Największą tragedią, jaka może dotknąć dziecko, jest śmierć rodzica. Czy na pewno? Gdy rodzic umiera, sytuacja jest „czysta” emocjonalnie, gdy natomiast nie sprawuje opieki z powodu emigracji zarobkowej, jest wyjątkowo skomplikowana. Dzieci zawsze doskonale orientują się, czy rodzicie musieli coś zrobić, czy tylko chcieli. Jeśli byt rodziny jest zagrożony, rodzina nie ma żadnego dochodu, dziecko inaczej spojrzy na emigrację rodzica. Ale gdy wyjeżdżasz, żeby sobie poprawić sytuację, musisz mieć świadomość, że twoje dziecko będzie o tym wiedziało. Dzieci zawsze wiedzą i rozumieją więcej niż nam się zdaje, i mimo iż są zależne od naszych decyzji, mają też swoje środki silnego oddziaływania na rodziców.

Przygotuj się na to, że dziecko będzie cię karać. To się stanie na pewno. W zależności od wieku będzie manifestować następujące zachowania:

  • Może nie chcieć podchodzić do telefonu, a gdy nakłonione (lub przekupione) podejdzie, będzie przeklinać, uporczywie milczeć, będzie nieprzyjazne, aroganckie lub obojętne. Może też nieustannie chichotać i w ten sposób uniemożliwić rozmowę.
  • Może za karę mówić ci, jak pokochało babcię albo ciocię, że babcia jest lepsza i teraz bez ciebie mu lepiej. Będzie ci opowiadać co fajnego robiło z kimś innym, jak go teraz lubi i jakie jest przeszczęśliwe (w podtekście: bez ciebie).
  • Będzie sprawiać w szkole kłopoty, podświadomie będzie uzyskiwać negatywne oceny, stanie się kolekcjonerem uwag w dzienniczku, może zacząć bić inne dzieci, żeby cię ściągnąć z powrotem do domu.
  • Popadnie w pracoholizm, ponieważ wymyśli sobie, że uciekłeś od niego, bo źle się uczyło, było niedobrym dzieckiem, a jeśli będzie miało same szóstki, ty wrócisz.
  • Będzie wybierać formy spędzania czasu poza domem, na podwórku lub ulicy, bo tam nic mu nie przypomina o tym, że w domu ciebie nie ma.
  • Na znak protestu pozbędzie się wszystkich twoich zdjęć lub odwrotnie — obstawi swój pokój twoimi zdjęciami i będzie tak ustawiać kamerę podczas rozmów na Skype, żebyś to widział.
  • Odsunie się od rówieśników, ponieważ nie chce nikomu mówić, w jakiej jest sytuacji.
  • Może opowiadać w szkole, że umarłeś i dlatego przyprowadza je babcia; to dla dziecka bardziej komfortowa sytuacja, w ten sposób chce cię rozgrzeszyć z nieobecności.
  • Małe dziecko z powodu tęsknoty może przestać mówić, może zacząć moczyć się w nocy, jąkać, chorować — choroby psychosomatyczne są bardzo częste, gdy rodzica nie ma przy dziecku.
  • Gdy przyjedziesz na święta, dzieci nie będą chciały cię słuchać. Będą cię traktować