Dorosłe relacje z rodzicami

123rf.com

Łatwo zwalać wszystko na dzieciństwo i toksycznych rodziców, ale jeśli chcesz ruszyć do przodu, musisz wyzwolić się ze schematów. Jak wejść na poziom dorosłych relacji z rodzicami?
Powiedz im to, co trudne
Urazy do rodziców zawsze odbijają się na naszych związkach uczuciowych, projektujemy bowiem na partnera obraz jednego z rodziców (w zależności od tego, do którego nasz partner jest psychologicznie podobny). Aby poprawić relację z partnerem, warto uzdrowić relację z rodzicami. W tym ćwiczeniu masz okazję do podzielenia się z rodzicami tym, czego nigdy im nie powiedziałaś (np. sekretem z dzieciństwa, słowami rozczarowania tym, jak się kiedyś wobec ciebie zachowali). Zrobisz to w bezpiecznych warunkach twórczej wizualizacji.

reklama

1. Przygotuj dwa krzesła i ustaw je naprzeciwko siebie. Usiądź na jednym z nich. Wyobraź sobie, że na drugim siada ten rodzic, z którym zdecydowałaś się teraz pracować.
2. Daj sobie czas na oswojenie się z „obecnością” rodzica. Mimo że jest to praca wyobrażeniowa, twoje ciało, serce i umysł zareagują w swoisty sposób na to wyobrażenie.
3. Zapytaj siebie, co jesteś gotowa powiedzieć mamie lub tacie. Zdanie możesz rozpocząć np. od słów: „Mamo (tato), zawsze chciałam ci powiedzieć, że…”, „Nigdy ci tego nie mówiłam, ale…”, „Chcę ci powiedzieć, że…”. Zaobserwuj, co się dzieje w twoim ciele, kiedy to wszystko mówisz.
4. Na koniec możesz powiedzieć: „Dziękuję ci za wysłuchanie”. Wyobraź sobie, że wyobrażona postać znika, a na jej miejsce pojawia się drugi rodzic, jeśli również z nim chcesz pracować. Powtórz punkty: 2, 3, 4.

Uwaga: Może się zdarzyć, że po wykonaniu tego ćwiczenia poczujesz potrzebę powiedzenia tych słów w realu. Daj sobie jednak chwilę na asymilację pracy, jaką wykonałaś, zanim podejmiesz kroki w świecie realnym.

Pomyśl, czego dobrego nauczyłaś się od rodziców
Skieruj uwagę na wszystko, co jest konstruktywne w twojej relacji z rodzicami. Czego dobrego się od nich nauczyłaś? Skup się zarówno na poważnych cechach (np. nauczyłam się wytrwałości, uczciwości itp.), jak i detalach (np. nauczyłam się gotować, utrzymywać porządek).

1. Weź kartkę papieru i przedziel ją pionową linią.
2. W kolumnie po lewej stronie napisz: „Wszystko, co pozytywne, czego nauczyłam się od mojej mamy i dzięki relacji z nią”.
3. W kolumnie po prawej stronie napisz: „Wszystko, co pozytywne, czego nauczyłam się od taty i dzięki  relacji z nim”.
4. Pisz strumieniem świadomości, czyli bez analizy krytycznego umysłu, wszystko, co ci się pojawi w pamięci.

Wyraź swoje emocje w liście
Jednym ze sposobów wyrażenia emocji do jednego z rodziców oraz trzymanej w sercu urazy jest napisanie listu.

1. Przygotuj kartkę papieru i coś do pisania, możesz również użyć papeterii i włożyć później list do koperty.
2. Przywołaj obraz rodzica, do którego kierujesz swój list. Daj sobie chwilę.
3. Następnie zacznij pisać strumieniem świadomości, czyli bez kontroli umysłu logicznego, wszystko to, co się przejawi: pisz o emocjach, o tym, co cię najbardziej zabolało, co cię nadal boli i smuci w tej relacji. Pozwól płynąć słowom, a wraz z nimi emocjom w twoim ciele.
4. Po dłuższej chwili zapytaj siebie, czy jesteś gotowa wybaczyć rodzicowi to, co zrobił bądź jak się zachowywał. Jeśli wyraźnie poczujesz gotowość do wybaczenia w ciele, umyśle i sercu –  napisz te słowa do rodzica.
5. Powtórz tę samą pracę z drugim rodzicem, pisząc na osobnej kartce. Na koniec sprawdź, czy jesteś w stanie napisać, że mu wybaczasz.
6. Listy możesz przechować w szufladzie i przeczytać raz jeszcze za jakiś czas. Możesz je również wyrzucić, wcześniej drąc na kawałeczki, albo rzeczywiście wysłać pocztą do rodziców lub jednego z nich. Pamiętaj, że ich reakcja może być inna, niż się spodziewasz. Zrób to zatem, jeśli naprawdę ugruntujesz się w swoich emocjach i nie będziesz oczekiwała od rodziców pełnego zrozumienia.

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu SENS

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »