Prezbiopia i wady wzroku

Wada wzroku to niezdolność oka do tworzenia prawidłowo zogniskowanego obrazu na siatkówce. Jest przyczyną nieostrego widzenia przedmiotów postrzeganych z bliska lub daleka. Wśród wad wzroku wyróżniamy nadwzroczność, krótkowzroczność i astygmatyzm. Prezbiopia to dotyczący wszystkich naturalny efekt starzenia się oka – tak jak zmarszczki w przypadku starzenia się skóry.

reklama

Prezbiopia (starczowzroczność)

Prezbiopia (inaczej starczowzroczność) to następstwo fizjologicznego procesu utraty zdolności akomodacyjnej oka, którego objawem jest oddalanie się od oka punktu bliży wzrokowej. Prezbiopia dotyczy wszystkich, bez względu na podstawową wadę refrakcji oczu, i pojawia się pomiędzy 35. a 50. rokiem życia. Najpowszechniejszą metodą radzenia sobie z tą dolegliwością jest stosowanie okularów – tzw. okularów do czytania. Najnowszym sposobem metody korekcji prezbiopii jest laserowy zabieg metodą IntraCOR, trwający zwykle około 15 minut (przy czym samo laserowanie trwa zaledwie około 15 sekund).

Astygmatyzm

Wada wzroku polegająca na tym, że promienie światła wpadające do oka w prostopadłych płaszczyznach są skupiane w różnych punktach, co powoduje nieostry i zniekształcony obraz. Wynika on z nieprawidłowego kształtu soczewki lub rogówki oka o zaburzonej sferyczności. Osoba z astygmatyzmem widzi obraz nieostro, w zaawansowanych przypadkach przedmioty mogą wydawać się zniekształcone, a nawet wykrzywione.

Nadwzroczność (dalekowzroczność)

Nadwzroczność (inaczej dalekowzroczność, bywa mylona z prezbiopią) to druga, obok krótkowzroczności, najczęściej spotykana wada wzroku. Powoduje problemy z ostrym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko i daleko. Dzieje się tak z powodu zbyt krótkiej gałki ocznej lub zbyt płaskiej rogówki – promienie wpadające równolegle do oka skupiają się za siatkówką. Nieskorygowana nadwzroczność może prowadzić do zaburzeń w całym układzie mięśniowym oka, w tym do zeza. Może być też przyczyną dodatkowych dolegliwości, np. bólu oka czy głowy.

Krótkowzroczność

Osoby krótkowzroczne widzą dobrze do bliży, natomiast do dali widzą nieostro. W przypadku krótkowzroczności promienie świetlne nie są prawidłowo skupiane na siatkówce oka, tylko przed nią. Wada ta najczęściej wynika ze zbyt długiej gałki ocznej lub zbyt dużej siły łamiącej rogówki. Inna nazwa krótkowzroczności to miopia – pochodzi od greckiego „myopia”, czyli „mrużyć” (jeśli jest wystarczająco jasno, krótkowidz pomaga sobie zwiększyć głębię ostrości widzenia mrużąc oczy, co zmniejsza rozproszenie obrazu na siatkówce).