Kto ty jesteś? Polak mały

123rf.com

Zastanawiamy się nieraz, na kogo wyrośnie nasze dziecko. Jakim będzie rodzicem, małżonkiem, pracownikiem, człowiekiem… Rzadko myślimy: a czy będzie patriotą?
To truizm, ale… Kim byśmy byli bez korzeni? Bez silnego poczucia przynależności? Mając za sobą oparcie w postaci wielowiekowej kultury, tradycji i historii, czujemy się silniejsi, bezpieczniejsi, umiemy dokonywać ważnych wyborów, intuicyjnie przestrzegamy konkretnych zasad etycznych. Patriotyzm to bycie świadomym tej zależności i szacunek dla niej.

reklama

Jako mądry rodzic pragniesz zapewne, żeby twoje dziecko odebrało dobrą edukację i nauczyło się przestrzegać przyjętych zasad społecznych i kulturowych, bo wiesz, że wtedy zwyczajnie więcej w życiu osiągnie. Spróbuj w podobny sposób spojrzeć na wychowanie go w duchu patriotyzmu. W to warto zainwestować czas i energię. Nie tylko dla Polski, ale przede wszystkim dla samego dziecka, bo ojczyzna, jakkolwiek pompatycznie by to nie zabrzmiało, z czysto psychologicznego punktu widzenia jest dla człowieka życiową podporą.

Bez szabli, ale z tornistrem

Patriotyzm to jedno z najtrudniejszych pojęć w pedagogice. Zmienia się wraz z aurą polityczną. Teraz, w czasach swobody, spokoju, braku granic i mieszania się kultur, stało się jeszcze trudniejsze do zdefiniowania. Skoro problem z tym mają sami rodzice, co ma powiedzieć dziecko? Przeważnie jest zagubione. „Nie ma wojny, nie mam z kim walczyć w obronie kraju. Co właściwie mam robić?” – pyta.

Najlepszą odpowiedzią jest dać mu przykład swoim postępowaniem. Przestrzegać prawa, dbać o rodzinę, dom, otoczenie, interesować się sprawami regionu, dobrze znać swój kraj, nieść pomoc innym, włączać się w różne inicjatywy, np. ochronę zabytków i przyrody, dbanie o bliższą i dalszą okolicę. W ten sposób pokazujesz dziecku, że patriotą można być w każdych warunkach. Także, choć pewnie maluch nie zdaje sobie z tego sprawy, pilnie się ucząc, pomagając kolegom w szkole, słuchając się rodziców czy poprawnie się zachowując.

Wychowujesz swoje dziecko na patriotę, jeśli:

  • Wdrażasz je w polską kulturę, np. ucząc hymnu, popularnych rodzimych wierszyków („Wlazł kotek na płotek” – wiedziałeś, że to zachowanie propatriotyczne?), tradycyjnych prostych rymowanek i piosenek („Szła dzieweczka do laseczka”, „O, mój rozmarynie…” czy „Drewniany mosteczek ugina się”).
  • Starasz się, żeby dziecko ładnie i poprawnie mówiło po polsku. Przywiązujesz wagę do tego, w jaki sposób formułuje myśli i chwalisz je za bogate słownictwo. Zaznajamiasz je z gwarami i dla żartu używasz w domu anachronizmów. Posługujesz się też przysłowiami, powiedzonkami, porzekadłami.
  • Czytasz mu te same książki, które tobie czytali rodzice. Wspominasz swoje dzieciństwo, pokazujesz zdjęcia dziadków. Patriotyzm musi mieć umocowanie w najbliższym otoczeniu dziecka. Do obrony spraw abstrakcyjnych potrzebna jest dojrzałość, dziecku zaś musimy dać konkret.

Artykuł pochodzi z archiwum magazynu SENS

ZOBACZ AKTUALNE WYDANIE »