Jak postępować z dzieckiem „wysokich wymagań”?

Co możesz zrobić, gdy jesteś rodzicem High Need Baby, czyli dziecka o wyjątkowych potrzebach? Najpierw zadbaj o swój komfort i wprowadź proste zmiany.

  1. Zatrudnij gosposię. Ponieważ dzieci HNB, i to nawet tych kilkuletnich, nie da się ani na chwilę zostawić bez trzymania za rękę, noszenia, głaskania lub patrzenia na nie, konieczna jest pomoc kogoś, kto ogarnie dom.
  1. Oddawaj dziecko rodzinie. High Need Babies trudno skupić na dłużej uwagę na zabawkach czy jakichkolwiek innych przedmiotach – one potrzebują kontaktu wzrokowego, obserwacji twarzy, podziwiania lub naśladowania mimiki drugiego człowieka. Dlatego zadbaj, by mieć w sąsiedztwie kilka osób, które akceptują twoje dziecko i które odciążą cię co jakiś czas, a najlepiej codziennie. Pamiętaj, że dzieci HNB potrzebują ciągle czyjejś obecności, dlatego jednej osobie ciężko z tym zadaniem sobie poradzić.
  1. Znajdź zajęcia dodatkowe. Dzieci wysokich wymagań potrzebują wielu różnych bodźców. Zapewnić je mogą zajęcia typu pływanie, rytmika, gra na instrumencie, nauka języka dla maluszków. Trzeba mieć grupę wsparcia. Każdemu z nas pomaga świadomość, że nie tylko ja borykam się z jakimś problemem. Dzieci HNB żadnym problemem nie są, ale każdej mamie po prostu przyda się inny rodzic, który ją zrozumie, bo sam mierzy się z podobnymi wyzwaniami. Grupy wsparcia to często pierwszy krok do życiowych przyjaźni, dlatego warto je wokół siebie budować.
  1. Zawczasu przygotuj się na krytyczne komentarze. Ludzie lubią krytykować innych i będą to robić, a pouczanie, jak wychowywać dziecko, należy do grupy ulubionych tematów. Na spokojnie, bez obecności dziecka, zastanów się, jakie zdania obcych (lub bliskich) ludzi ranią cię najbardziej. Wypisanie ich wszystkich, rozebranie na kawałki, przemyślenie, dlaczego niby to ma cię urażać, pomoże nie reagować emocjonalnie, gdy ktoś skrytykuje twoje zachowanie albo zachowanie dziecka.
  2. Nie zmuszaj dziecka do spania osobno. Dziecko HNB potrzebuje spać z w łóżku z mamą, być z uwagą karmione, noszone, zabawiane, dopieszczane. Nie ma co ulegać psychozie konieczności odseparowania dziecka od siebie. Szkoda czasu i nerwów. Niech śpi z rodzicami, dopóki będzie chciało (samo zrezygnuje, gdy tylko zobaczy, że koledzy tego nie robią). Nie warto miesiącami walczyć o to, żeby dziecko zasypiało na kilka minut tylko dlatego, że dzieci znajomych śpią same. Ludzie uwielbiają dręczyć takimi opowieściami umordowane macierzyństwem matki. Nie daj sobie wmówić, że zmuszanie dziecka do spania osobno to stawianie mu zdrowych granic. Dziecko HNB potrzebuje dotyku jak inne dzieci jedzenia.

Ewa Nowak pedagog, terapeutka, autorka książek dla dzieci i młodzieży.