Wielbiciele sztuki będą mieć powody do zadowolenia. Rok 2026 obfitować będzie w wystawy, dla których warto ruszyć w podróż. Już teraz trwają monumentalne retrospektywy Yayoi Kusamy (w Riehen) i Gerharda Richtera (w Paryżu). Florencja pokaże dzieła Marka Rothko, Bazylea - Roya Lichtensteina. Londyn uczci setne urodziny ikony kina Marilyn Monroe i modowy dorobek Elsy Schiappareli. Usatysfakcjonowani powinni być też miłośnicy dzieł francuskich mistrzów. Prace Cézanne'a, Matisse'a i Renoire'a można będzie podziwiać w tym roku aż na pięciu wystawach!
Rok w Normandii (szczegół), 2020-2021, obraz kompozytowy na iPadzie © David Hockney
Po gigantycznym sukcesie ubiegłorocznej wystawy dzieł Davida Hockneya w paryskiej siedzibie Fundacji Louis Vuitton, artysta zgodził się zaprezentować swoje dzieła w Londynie. W Serpentine Gallery, jednej z najważniejszych brytyjskich galerii, zagości po raz pierwszy. 88-letni impresjonista pokaże prace, które stworzył na iPadzie wiosną 2020 roku, w ciągu zaledwie kilku tygodniu pandemicznego lockdownu. „Praca cyfrowa pozwala artyście szybko i precyzyjnie uchwycić istotę każdej sceny. Podobnie jak impresjoniści, Hockney umiejętnie rejestruje zmiany światła i pogody, ale używa żywej, promiennej palety. Jego kompozycje łączą płaskie obszary wyrazistych kolorów z zabawnymi popowymi akcentami. Z upływem dni, gdy lockdown ustępował, a wiosna przechodziła w lato, a następnie w jesień i zimę. Hockney nie poprzestał na malowaniu wiosny, uchwycił cały cykl roku” - podaje Serpentine Gallery. Wystawę będzie można zwiedzać bezpłatnie. Warto, choćby dla największej atrakcji jaką będzie 90-metrowe dzieło „A Year in Normandie” - w Londynie nie pokazywane nigdy wcześniej.
„David Hockney: A year in Normandie and some other thoughts about painting”, Serpentine Gallery (Londyn), 12 marca - 23 sierpnia
Kusama with yellow tree / Living Room at the Aichi Triennale, 2010
© Yayoi Kusama, Dzięki uprzejmości Ota Fine Arts, Victoria Miro, David Zwirner
Jeszcze tylko przez kilka dni, do 25 stycznia, można zobaczyć w szwajcarskim Rehen wystawę retrospektywną Yayoi Kusamy. Każda okazja, by zobaczyć w Europie dzieła tej wybitnej japońskiej artystki nowoczesnej jest wielkim wydarzeniem i w tym przypadku nie jest inaczej. Jej prace nie są po prostu do oglądania – są do doświadczania. Jej lustrzane instalacje i rozległe przestrzenie wciągają widzów w percepcyjne i emocjonalne stany zawieszenia i zanurzenia. W ten sposób Kusama przekształca osobiste zmagania we wspólne doznania. Jej sztuka staje się przestrzenią połączenia, a charakterystyczne motywy – kropki, siatki, lustra i powtarzalne formy – odzwierciedlają głęboką medytację nad cyklami życia i śmierci.
Fundacja Beleyer, w ścisłej współpracy z artystką, zgromadziła ponad 300 prac z Japonii, Singapuru, Holandii, Niemiec, Austrii, Szwecji, Francji i Szwajcarii, podkreślając nieprzemijający wpływ artystycznego dziedzictwa Kusamy. Do końca wystawy zostało już tylko kilka dni, więc warto się pospieszyć.
„Yayoi Kusama”, Fundacja Beleyer (Rehen, Szwajcaria), do 25 stycznia
Portret aktorki Marilyn Monroe trzymającej kwiat, wykonany w apartamencie Cecila Beatona w hotelu Ambassador w Nowym Jorku w lutym 1956 roku. (Fot. Cecil Beaton/Conde Nast via Getty Images)
Od najwcześniejszych zdjęć pin-up, które stworzyła jako młoda modelka Norma-Jeane, po najbardziej poruszające zdjęcia zrobione na plaży w Malibu w 1962 roku tuż przed śmiercią... Marilyn Monroe była jedną z najczęściej fotografowanych osób na świecie. Wywarła decydujący wpływ na pop kulturę, urzekając publiczność rolami w takich filmach, jak choćby „Pół żartem, pół serio” .
W latach 50. i 60. popularność sprawiła, że zainteresowali się nią artyści jak Richard Hamilton, Pauline Boty i Andy Warhol, którego portrety „Marilyn” należą do najcenniejszych dzieł sztuki na świecie. Aktorka nadal fascynuje artystów, a gdyby żyła, w tym roku skończyłaby 100 lat.
Właśnie z okazji setnych urodzin hollywoodzkiej gwiazdy, we współpracy z jej spadkobiercami w londyńskiej National Portrait Gallery zostanie otwarta wystawa „Marilyn Monroe: A Portrait”. Przybliży ona życie, karierę i spuściznę Marilyn Monroe poprzez portrety stworzone przez najwybitniejszych fotografów i artystów XX i XXI wieku.
Zaprezentowane zostaną prace takich artystów, jak Andy Warhol, Pauline Boty, Marlene Dumas, James Gill, Rosalyn Drexler i Audrey Flack, a także ponad 20 wybitnych fotografów, m.in. Cecila Beatona, Bernarda of Hollywood, André de Dienesa, Eve Arnold, Miltona Greene'a, Sama Shawa i Richarda Avedona.
Na wystawie znajdą się również przedmioty osobiste, takie jak książki, scenariusze i ubrania, które pomogą lepiej zrozumieć kobietę kryjącą się za wizerunkiem.
„Marilyn Monroe: A Portrait”, National Portrait Gallery (Londyn), 4 lipca - 6 września
Tracey Emin My Bed 1998 © Tracey Emin. Zdjęcie: dzięki uprzejmości The Saatchi Gallery, Londyn / Zdjęcie: Prudence Cuming Associates Ltd.
„Bardzo się cieszę z wystawy w Tate Modern. Dla mnie to jedno z najwspanialszych międzynarodowych muzeów sztuki współczesnej na świecie, a znajduje się właśnie tutaj, w Londynie. Czuję, że ta wystawa zatytułowana „Drugie życie” będzie dla mnie punktem odniesienia. Momentem w moim życiu, kiedy spojrzę wstecz i spojrzę w przyszłość. Prawdziwą celebracją życia” - powiedziała Tracey Emin, jedna z najważniejszych współczesnych artystek.
Sercem tej wystawy będą dwie ważne w jej karierze instalacje: „Egzorcyzm ostatniego obrazu, jaki kiedykolwiek stworzyłam” z 1996 roku oraz „Moje łóżko” z 1998 roku. Pierwsza dokumentuje trzytygodniowy okres, w którym Emin zamknęła się w sztokholmskiej galerii, próbując pogodzić się z malarstwem, które porzuciła sześć lat wcześniej po aborcji. Następnie prezentowana jest ikoniczna instalacja Emin, nominowana do Nagrody Turnera, dokumentująca jej powrót do zdrowia po załamaniu alkoholowym. Te niezwykłe prace przenoszą widza z pierwszego życia Emin do jej drugiego, po chorobie i operacji.
Doświadczenia artystki związane z rakiem, operacją i niepełnosprawnością są bezpośrednio poruszane na wystawie, podkreślając jej lekceważenie podziału na sferę osobistą i publiczną. Do niedawno wykonanej rzeźby z brązu „ Ascension 2024”, eksplorującej nową relację Emin z ciałem po poważnych operacjach raka pęcherza moczowego, dołączono zdjęcia z nowego filmu dokumentalnego, którego premiera odbyła się w Tate Modern, ukazującego stomię, z którą obecnie żyje.
„Tracey Emin: A Second Life”, Tate Modern (Londyn), 27 luty - 31 sierpnia
Image © FMGB Guggenheim Bilbao
Museoa, photo Erika Barahona
Mark Rothko, niekwestionowany mistrz amerykańskiej sztuki nowoczesnej, po raz pierwszy odwiedził Florencję w 1950 roku, podczas podróży do Włoch z żoną Mell. Był wówczas głęboko poruszony freskami Fra Angelica w bazylice San Marco oraz architektoniczną wizją Michała Anioła w przedsionku Biblioteki Medicea Laurenziana. Co ciekawe - w niektórych z jego delikatniejszych dzieł można dostrzec wpływ sztuki włoskiej XV wieku, a w szczególności techniki freskowej Angelica.
Jego miłość do miasta i sztuki renesansu znajdzie odzwierciedlenie w najważniejszej włoskiej wystawie poświęconej artyście. „Rothko in Florence” to wyjątkowy projekt, stworzony specjalnie dla Palazzo Strozzi, aby uczcić szczególną więź artysty z Florencją. To także niezwykła okazja, by zobaczyć ponad 70 obrazów malarza (od lat 30. do 60. ubiegłego stulecia), które na co dzień znajdują się w najważniejszych muzech międzynarodowych i prestiżowych kolekcjach prywatnych, w tym w Museum of Modern Art (MoMA) i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Tate w Londynie, Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou w Paryżu oraz National Gallery of Art w Waszyngtonie.
„Rothko in Florence”, Palazzo Strozzi (Florencja), 14 marca - 23 sierpnia
Paryż i Londyn: trzy oblicza Renoira
Taniec w Moulin de la Galette
Pierre-Auguste Renoir
1876. © Musée d'Orsay, Dist. RMN – Grand Palais / Patrice Schmidt
Ten rok to doskonała okazja, by zwrócić uwagę na dzieła wybitnego impresjonisty Pierre'a-Augusta Renoira. W paryskim Muzeum Orsay odbędą się w tym roku jednocześnie (!) aż dwie jego wystawy. Jedna z nich, „Renoir ilustrator”, to pierwsza w historii wystawa rysunków artysty.
Z kolei w londyńskiej Galerii Narodowej wystawa „Renoir i miłość” skupi się na odkrywaniu talentu Renoira do ukazywania miłości, przyjaźni i codziennych emocji. Zobaczysz pary tańczące walca na tle letniego powietrza, kochanków ukradkiem zerkających na siebie, rodziny spędzające chwilę w ciszy i przyjaciół wznoszących toast – wszystko oczami artysty, który niezrównanie uchwycił złożoność relacji międzyludzkich.
Poznasz Renoira u szczytu jego kariery, przypadającego na lata 60. i 80. XIX wieku, gdy eksperymentował ze stylem i tematyką, stając się innowatorem impresjonizmu. Przespacerujesz się z nim po Montmartre, podziwiając jego kultowy obraz „Bal w Moulin de la Galette” (1876) z Muzeum Orsay w Paryżu, który po raz pierwszy będzie wystawiany w Wielkiej Brytanii. I odkryjesz skąpane w słońcu ogrody i tętniące życiem sale taneczne Paryża, oglądając 40 obrazów zebranych z kolekcji z całego świata.
„Renoir dessinateur”
Muzeum Orsay (Paryż), 17 marca - 5 lipca
„Renoir et l'amour. La modernité heureuse (1865-1885)
Muzeum Orsay (Paryż), 17 marca - 19 lipca
„Renoir and Love”, Galeria Narodowa (Londyn), 3 października - 31 stycznia 2027 r.
Gerhard Richter, Gudrun, 1987 (CR 633)
Olej na płótnie, 250 x 250 cm
Fondation Louis Vuitton, Paris
© Gerhard Richter 2025 (18102025)
Do 2 marca 2026 r. w paryskiej Fundacji Louis Vuitton można obejrzeć dużą retrospektywę prac Gerharda Richtera – powszechnie uważanego zajednego z najbardziej wpływowych współczesnych artystów. To kolejny po Basquiaciei, Joan Mitchell, Marku Rothko i Davidzie Hockneyowi artysta, któremu Fundacja Louis Vuitton oddała wszystkie swoje galerie. To wyjątkowa retrospektywa – zarówno pod względem skali, jak i chronologii, bo obejmuje 275 prac z ponad sześciu dekad twórczości Gerharda Richtera. Na wystawie znajdują się obrazy olejne, rzeźby ze szkła i stali, rysunki ołówkiem i tuszem, akwarele oraz zamalowane fotografie.
„Gerhard Richter”, Fundacja Louis Vuitton (Paryż), do 2 marca 2026 roku
Schiaparelli Haute Couture Fall Winter 2024 Look 26. Photo © Giovanni Giannoni. Zdjęcie dzięki uprzejmości Patrimoine Schiaparelli, Paris
„W trudnych czasach moda zawsze jest ekstrawagancka” – mawiała Elsa Schiaparelli, jedna z najbardziej innowacyjnych projektantek mody XX wieku. „Schiaparelli odznaczała się żywą wrażliwością artystyczną. Przekształcając zwykłe przedmioty w innowacyjne ubrania, akcesoria i biżuterię, tworzyła najbardziej pamiętne mody swoich czasów. Jej dom mody, najbardziej komentowany w międzywojennym Paryżu, na nowo zdefiniował standardy stylu i definicje piękna” - podało muzeum Wiktorii i Alberta zapowiadając na wiosnę wielką wystawę poświęconą projektantce.
Obejmie ona lata 20. XX wieku aż do dziś, przedstawiając historię i wpływ Elsy Schiaparelli na modę. Ekspozycja prześledzi początki założonego przez nią domu mody - od pierwszych, przełomowych projektów, aż po jego obecną inkarnację w rękach dyrektora kreatywnego, Daniela Roseberry'ego. Zobaczymy ponad 200 obiektów, w tym ubrania, akcesoria, biżuterię, obrazy, fotografie, rzeźby, meble, perfumy i materiały archiwalne.
Różnorodność stylów i tematów uhonoruje nieograniczoną kreatywność domu mody Schiaparelli. W V&A znajdują się jedne z najbardziej radykalnych projektów Elsy Schiaparelli. Na wystawie zaprezentowane zostaną sukienki „Skeleton” i „Tears”, a także
kapelusz w kształcie odwróconego buta, wszystkie zaprojektowane we współpracy z Salvadorem Dalí. Pokazane zostaną również dzieła Pabla Picassa, Jeana Cocteau i Mana Raya.
„Schiaparelli: Fashion Becomes Art”, Muzeum Viktorii i Alberta (Londyn), 28 marca - 1 listopada
© Estate of Roy Lichtenstein / 2025, ProLitteris, Zurych.
Kunstmuseum Basel, Kupferstichkabinett, Ankauf
Autor zdjęcia: Martin P. Bühler
Roy Lichtenstein, grafik, uważany za legendę amerykańskiego pop-artu. Dzięki niedawnej hojnej darowiźnie Fundacji Roya Lichtensteina, w Muzeum Sztuki w Bazylei po raz pierwszy zaprezentowana zostanie najważniejszy zbiór prac artysty poza Stanami Zjednoczonymi - około 35 barwnych, ironicznych i pełnych energii prac z każdego okresu jego twórczości.
Od ikonicznych, komiksowych eksplozji po żartobliwe przeróbki sztuki klasycznej, wystawa oferuje żywe spojrzenie na pięć dekad eksperymentów Roya Lichtensteina. Akwaforty, linoryty, litografie, sitodruki i drzeworyty ukazują, jak Lichtenstein czerpał z kultury wizualnej i przekształcał ją w nowy język artystyczny.
„Roy Lichtenstein: Sweet Dreams, Baby!”, Muzeum Sztuki w Bazylei (Szwajcaria), 22 sierpnia – 3 stycznia 2027 r.
Juergen Teller, Young Pink Kate, Londyn 1998 © Juergen Teller, Wszelkie prawa zastrzeżone
Edward Enninful, były redaktor naczelny brytyjskiego Vogue'a i jedna z najbardziej wpływowych postaci dzisiejszego świata mody przygotował w londyńskim Tate Modern wystawę, która odwołuje się do naszej nostalgii za latami 90-tymi. „The 90s” prezentuje kultowe zdjęcia takich fotografów jak Juergen Teller, Nick Knight, David Sims i Corinne Day. Będą one prezentowane obok prac takich artystów jak Damien Hirst, Gillian Wearing i Yinka Shonibare, a także kolekcji mody projektantów, którzy zdefiniowali daną dekadę, takich jak Vivienne Westwood, Alexander McQueen i Hussein Chalayan.
„The 90's”, Tate Modern (Londyn), 8 października - 14 lutego 2027 r.
Londyn: spojrzenie na życie i dziedzictwo Fridy Kahlo
Frida Kahlo (Meksykanka, 1907–1954), Bez tytułu [Autoportret z naszyjnikiem z cierni i kolibrem] , 1940. Olej na płótnie naklejonym na deskę. Kolekcja Sztuki Meksykańskiej Nickolasa Muraya, 66.6. Harry Ransom Center.
Jak Frida Kahlo stała się jedną z najbardziej wpływowych artystek wszech czasów, fenomenem kulturowym i ikoną o międzynarodowej renomie? Wystawa „Frida: The Making of an Icon” w londyńskiej Tate Modern zaprezentuje prace artystki, które przybliżają jej „wiele osobowości”: oddaną żonę, intelektualistkę, nowoczesną artystkę i aktywistkę polityczną. Na wystawie znajdzie się ponad 130 prac Kahlo, jej współczesnych oraz artystów, których inspirowała z późniejszych pokoleń. Znajdzie się na niej kilka jej najsłynniejszych obrazów, a także dokumenty, fotografie i pamiątki z archiwów Kahlo.
Zapowiada się wyjątkowa podróż, która oferuje fascynujący wgląd w transformacyjną rolę artystek w XX wieku, intrygującą ideę fandomu i różnorodność społeczności, które uważają Fridę za swoją.
„Frida: The Making of an Icon”, Tate Modern (Londyn), 25 czerwca - 3 stycznia 2027 r.
Paul Cezanne, Pommes et oranges (Jabłka i pomarańcze), ok. 1899
Olej na płótnie, 74 × 93 cm
© GrandPalaisRMN (Musée d'Orsay) / Hervé Lewandowski
Po raz pierwszy w historii szwajcarska Fundacja Beyeler poświęci monograficzną wystawę pionierowi sztuki nowoczesnej Paulowi Cézanne’owi (1839–1906). Wystawa koncentruje się na ostatnim i najważniejszym okresie twórczości francuskiego malarza, prezentując Cézanne’a u szczytu jego możliwości. Zobaczysz na niej enigmatyczne portrety, idylliczne sceny z kąpiącymi się, poruszające pejzaże jego rodzinnej Prowansji i niezmiennie nowatorskie przedstawienia jego ulubionego motywu, Góry Świętej Wiktorii. Pracując w swojej pracowni na południu Francji, Cézanne wykorzystywał swoją mistrzowską intuicję, aby stworzyć obrazy, które inspirują pokolenia artystów do dziś. Wystawa, gromadząca około 80 obrazów olejnych i akwarel z renomowanych kolekcji instytucjonalnych i prywatnych, ukazuje artystę, który z każdym pociągnięciem pędzla na nowo odkrywał malarstwo – ugruntowując swoją pozycję „ojca sztuki nowoczesnej” lub, jak ujął to Pablo Picasso, „ojca nas wszystkich”.
„Cézanne”, Fondation Beyeler (Riehen, Szwajcaria), 25 stycznia - 25 maja