Klaudia Mizerska - Książki, które trzymają w napięciu. Te powieści dostarczą ci niezapomnianych wrażeń – to dla nich zarwiesz noc
00:00
06:25
Przepis na udany thriller, kryminał czy horror? Musi trzymać w napięciu – i to takim, które od pierwszych stron wywołuje ciarki ekscytacji i sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Wybrałam pięć powieści, które ten warunek spełniają na szóstkę z plusem. To książki, przy których „jeszcze tylko jeden rozdział” bardzo szybko zamienia się w zarwaną noc.
„Noc kłamstw”, Izabela Janiszewska
Izabela Janiszewska słynie z powieści, które uwodzą gęstą atmosferą niepokoju i napięciem rosnącym z każdym rozdziałem. Nie inaczej jest w przypadku „Nocy kłamstw” – thrillera psychologicznego z elementami kryminału, który od pierwszych stron tak mnie zaintrygował, że kolejne pochłaniałam w zawrotnym tempie.
Książka skupia się na małżeństwie Anny i Mikołaja Tochmanów. Ona jest autorką książek dla dzieci, on prowadzi niewielką kawiarnię. Na co dzień uchodzą za udaną parę z pięknym domem i trójką cudownych dzieci. Wszystko zmienia się w noc, gdy ginie Nina Frycz – młoda dziewczyna zatrudniona w kawiarni Mikołaja, która pracowała także jako opiekunka ich dzieci. Podejrzenia szybko padają na Tochmanów, a śledztwo prowadzone przez komisarza Leona Mruka stopniowo zaczyna burzyć obraz pozornie idealne życia, odsłaniając znacznie więcej tajemnic, niż ktokolwiek mógł przypuszczać.
Czytaj także: Książki, które pochłania się jak seriale Netflixa. 5 lekkich i wciągających tytułów
Tak naprawdę niemal każdy thriller Freidy McFadden mógłby trafić do zestawienia książek trzymających w napięciu. Wybrałam „Pomoc domową”, bo pochłonęłam ją najszybciej ze wszystkich, a chęć poznania kolejnych szczegółów wygrała nawet z potrzebą snu. I choć bardziej doświadczeni miłośnicy gatunku mogą domyślić się, jaką pułapkę na czytelnika zastawiła autorka (winna!), zupełnie nie odbiera to przyjemności z lektury.
Powieść jest pierwszą częścią serii o Millie Calloway – młodej dziewczynie z kryminalną przeszłością, która podejmuje pracę jako tytułowa pomoc domowa. Ma sprzątać posiadłość Winchesterów, odbierać ich córkę ze szkoły i przygotowywać pyszne kolacje. Nina i Andrew wydają się idealnym małżeństwem, jednak im więcej czasu spędza z nimi Millie, tym więcej pęknięć dostrzega. Gdy w końcu przekracza granicę, której nie powinna przekroczyć, odkrywa, że wcale nie trafiła do zwyczajnego domu. Ale Winchesterowie również nie mają pojęcia, kim naprawdę jest dziewczyna, którą wpuścili pod swój dach.
Choć książka została zakwalifikowana jako horror, ja bym ją raczej określiła jako thriller psychologiczny z mrocznym, dusznym klimatem. To właśnie atmosfera niepokoju sprawia, że tej pozycji trudno się oprzeć i jeszcze trudniej odłożyć ją przed końcem. I choć uczciwie muszę uprzedzić, że zakończenie może zostawić z lekkim niedosytem (tak było w moim przypadku), to i tak nie pożałujesz, że sięgnęłaś po tę powieść.
Jej bohaterkami są Eve i jej dziewczyna Charlie, które dopiero co zamieszkały w starym domu na malowniczym wzgórzu otoczonym lasem. Pewnego zimowego dnia przed ich drzwiami staje mężczyzna z rodziną. Thomas Faust twierdzi, że kiedyś tu mieszkał i chciałby pokazać dzieciom miejsce, w którym spędził dzieciństwo. Mimo że w głowie Eve rozbrzmiewa sygnał alarmowy, kobieta wpuszcza nieznajomych do środka. Kiedy jednak śnieżyca odcina jedyną drogę wyjazdową, wizyta zaczyna się niebezpiecznie przedłużać. Atmosfera robi się coraz bardziej napięta, a gdy rano Charlie znika, Eve jest gotowa zrobić wszystko, by pozbyć się nieproszonych gości. Problem w tym, że kiedy oni już wejdą, nigdy nie wychodzą…
Ta urzekająca mrocznym klimatem historia wywołuje ciarki na plecach, które pozostają jeszcze długo po przewróceniu ostatniej strony. „Szczelina” Jozefa Kariki to bez dwóch zdań jedna z najbardziej niepokojących książek, a jej największa siła tkwi w pytaniu: czy to wszystko wydarzyło się naprawdę?
Według bohatera książki, Igora N. – tak. Mężczyzna miał skontaktować się z Jozefem Kariką, by opowiedzieć mu swoją historię ku przestrodze. Podczas prac budowlanych w miejscu po dawnym zakładzie psychiatrycznym Igor odkrywa tajemniczy sejf. Znajduje w nim płyty gramofonowe sprzed kilkudziesięciu lat, które dokumentują przebieg leczenia jednego z pacjentów. Walter Fisher w 1939 roku przez ponad trzy miesiące błąkał się w górach Trybecza. To pasmo górskie na Słowacji, o którym od dziesięcioleci krążą legendy – właśnie tam ludzie znikają bez śladu. Ale Fisher się odnalazł. Tylko co tak naprawdę się z nim działo i czego doświadczył? Igor, wraz z trójką innych osób, postanawia rozwikłać tę zagadkę i na własne oczy przekonać się, co czai się w słowackich tatrach.
Czytaj także: Literatura grozy dla miłośników mocnych emocji. 5 książek, po których nie zaśniesz spokojnie
„Córkę mordercy” przeczytałam w ekspresowym tempie, a po drodze wymyślałam najróżniejsze teorie na temat tego, co tak naprawdę się wydarzy. Jenny Blackhurst nie można odmówić pomysłowości – jej powieść jest pełna zwrotów akcji i ani na chwilę nie zwalnia tempa.
Gdy Kathryn miała pięć lat, jej ukochany tata zabił jej przyjaciółkę – Elsie. Teraz, jako dorosła kobieta, regularnie odwiedza ojca w więzieniu, próbując dowiedzieć się, gdzie ukrył ciało dziewczynki. Niestety bezskutecznie. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują, gdy w 25. rocznicę śmierci Elsie znika kolejna dziewczynka… z tego samego domu, z którego wcześniej zniknęła Elsie. Kathryn wraca w rodzinne strony, by pomóc w poszukiwaniach zaginionej Abigail i wreszcie uzyskać odpowiedzi.