Rok z życia rodziny, w której rodzice decydują się na separację. Anna i Magnus mają trójkę dzieci i psa – rozstali się, chociaż wciąż spędzają ze sobą czas, sklejając nową rzeczywistość. Ten przejmujący i pełen humoru film o separacji może skraść wasze serca, szczególnie jeśli macie za sobą podobne doświadczenia.
Jeśli kochacie kino w stylu nordic slow cinema, z pewnością zakochacie się w tym małym arcydziele. „Miłość, która zostaje” to poruszająca i zaskakująco lekka opowieść o rozpadzie rodziny, a także zagubieniu mężczyzny w zmieniającym się świecie, jednak pokazana z niezwykłą wrażliwością i formalnym rozmachem. Film łączy w sobie przeciwieństwa: jest czuły i ironiczny, melancholijny i momentami slapstickowy, realistyczny i oniryczny. Innymi słowy: to zaskakująca hybryda emocji i stylów, a także jeden z najpiękniejszych filmowych portretów miłości ostatnich lat.
„Miłość, która zostaje” (Fot. materiały prasowe)
Ten islandzki film to czuły portret rodziny na życiowym zakręcie
Hlynur Pálmason, twórcy takich tytułów jak „Zimowi bracia”, „Biały, biały dzień” czy „Godland”, portretuje w nim rodzinę na życiowym zakręcie oraz odmalowuje stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich dzieci. Magnus – marynarz na statkach rybackich, który więcej czasu spędza na morzu niż z bliskimi – i Anna, artystka wizualna, która wciąż marzy o przełomie w karierze, przechodzą przez proces separacji. Wraz z trójką pociech próbują poskładać to, co się rozpada, spotykając się tak często, jak pozwalają im na to życiowa sytuacja i zobowiązania zawodowe, ale to właśnie Magnus wydaje się najbardziej zagubiony – jakby wypadł poza nawias.
Czytaj także: Zabawna i podnosząca na duchu opowieść o życiu w separacji? Tak, to możliwe. Recenzja filmu „Miłość, która zostaje”
Fot. Zwierciadlo.pl
Poprzez serię subtelnych scen i nieco surrealistycznych zdarzeń, Pálmason eksploruje złożoność relacji rodzinnych, miłości i wpływu wspólnych wspomnień. Z typową dla siebie precyzją i wizualną maestrią przygląda się też emocjom bohaterów, zestawiając ich wewnętrzne rozedrganie z chłodnym islandzkim krajobrazem i zbliżeniami na maszyny, które – podobnie jak ludzie – bywają kruche i uparte (Pálmason bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania). Studium rozstania jest również dla twórcy okazją do przyjrzenia się mężczyznom – dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. To zatem kino niezwykle dojrzałe; łączące w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru, a także elementy tragikomedii z poetyckimi obrazami surowego krajobrazu Islandii.
Czytaj także: Mężczyźni mówią: „Ten film jest o mnie”, kobiety wychodzą z kina w ciszy. „Zapiski śmiertelnika” uderzają w najczulszy punkt współczesnej męskości
„Miłość, która zostaje”: zwiastun i data premiery
Polska premiera kinowa filmu „Miłość, która zostaje” została zaplanowana na 20 marca. Oficjalny zwiastun z polskimi napisami możecie obejrzeć poniżej: