W „Małżeństwie po włosku” Sophia Loren i Marcello Mastroianni tworzą parę, której trudno nie oglądać z emocjami. Vittorio De Sica opowiada tę historię z humorem, choć powodów do śmiechu bywa w niej zaskakująco mało.
(Fot. materiały prasowe)
Filumena Marturano (Sophia Loren) poznaje Domenica Soriano (Marcello Mastroianni) jako bardzo młoda dziewczyna pracująca w neapolitańskim domu publicznym. Pochodzi z biednej, wielodzietnej rodziny i ma niewiele możliwości, aby zmienić swoje życie. Zamożny Domenico imponuje jej swobodą, pieniędzmi i pozycją. Ich znajomość z czasem przeradza się w wieloletni związek.
Dzięki niemu Filumena porzuca pracę w domu publicznym. Zostaje jego stałą kochanką, zajmuje się domem, opiekuje jego matką i pomaga prowadzić interesy. Domenico może wyjeżdżać, wracać i korzystać z życia, wiedząc, że na miejscu ktoś wszystkiego dopilnuje.
Przez dwadzieścia lat Filumena bierze na siebie obowiązki żony, ale nie otrzymuje należnego jej miejsca w jego życiu. Wciąż liczy na śkub. Domenico najwyraźniej nie widzi powodu, aby zmieniać układ, który tak dobrze mu służy.
Kiedy wreszcie zgadza się na ślub, okoliczności są dalekie od romantycznych: Filumena leży podobno na łożu śmierci. Jej zaskakujący powrót do zdrowia uruchamia rozgrywkę, podczas której oboje będą musieli wrócić do swojej wspólnej przeszłości.
(Fot. materiały prasowe)
Domenico potrafi być czarujący, ale jego urok nie zmienia tego, jak traktuje Filumenę. Przyjmuje jej troskę i pracę, korzysta z jej przywiązania, a jednocześnie zachowuje dla siebie swobodę. Jego potrzeby wyznaczają zasady tej relacji.
Filumena przez lata próbuje zasłużyć na zmianę. Jakby kolejne obowiązki, cierpliwość i lojalność mogły w końcu przekonać go, że powinien potraktować ją poważnie.
Tyle że jej oddanie z czasem staje się dla Domenica czymś oczywistym. Nie musi o nie zabiegać ani odpowiadać podobnym zaangażowaniem.
De Sica pokazuje, jak łatwo przyzwyczaić się do cudzych poświęceń, kiedy samemu nie ponosi się ich kosztów. Domenico ma u boku kobietę, która współtworzy jego codzienność, ale może zachowywać się tak, jakby niczego jej nie zawdzięczał.
Istotne jest również pochodzenie Filumeny. Jej przeszłość pozwala otoczeniu patrzeć na nią z góry, podczas gdy mężczyzna korzystający z usług domu publicznego nie musi mierzyć się z podobnym osądem. Zawarcie małżeństwa oznacza więc dla niej także społeczne uznanie i bezpieczeństwo. To możliwość wyjścia z roli kobiety, którą można trzymać przy sobie, a zarazem odsuwać, gdy staje się niewygodna.
(Fot. materiały prasowe)
Loren nie sprowadza Filumeny do roli cierpliwie cierpiącej kochanki. Jej bohaterka bywa czuła, dumna, gwałtowna i wyrachowana. Potrafi długo znosić upokorzenie, ale umie też wykorzystać słabości człowieka, którego zna lepiej niż ktokolwiek inny.
Aktorka pokazuje Filumenę na różnych etapach życia. Zmieniają się jej sposób poruszania, spojrzenie i zachowanie wobec Domenica. Widać, jak młodzieńcze oczekiwania ustępują doświadczeniu, a nadzieja coraz mocniej miesza się z rozczarowaniem.
Mastroianni daje jej partnera jednocześnie ujmującego i irytującego. Domenico jest przyzwyczajony, że to wokół niego wszystko się obraca. Tym zabawniej ogląda się momenty, w których traci pewność siebie i odkrywa, że Filumena nie zamierza już jedynie czekać na jego decyzje.
Ich sceny mają energię kłótni ludzi, którzy doskonale wiedzą, gdzie uderzyć, żeby zabolało. Pod wzajemnymi pretensjami pozostaje jednak przywiązanie. Dzięki temu ta relacja nie daje się łatwo uporządkować ani jednoznacznie ocenić.
(Fot. materiały prasowe)
„Małżeństwo po włosku” z Sophią Loren i Marcellem Mastroiannim można obejrzeć na platformie CDA Premium.