Boisz się, co ludzie powiedzą? Te książki sprawią, że przestaniesz przejmować się opinią innych

„Teoria »Pozwól im«. Odmieniające życie narzędzie, o którym mówią miliony ludzi”, Mel Robbins

Ile razy odtwarzałaś w głowie rozmowę, zastanawiając się, czy nie zabrzmiałaś głupio? Albo rezygnowałaś z czegoś, bo bałaś się, że ktoś uzna to za zły pomysł? Mel Robbins bierze pod lupę właśnie tę część codzienności, w której zdecydowanie za dużo miejsca zajmują cudze reakcje, opinie i oczekiwania. Autorka zauważa, że próbując przewidzieć zachowanie innych i zadbać o to, żeby wszyscy byli zadowoleni, oddajemy im mnóstwo własnej energii.

Jej metoda opiera się na dwóch prostych słowach: „pozwól im”. Pozwól ludziom się z tobą nie zgadzać, mieć własne zdanie, podejmować decyzje, które ci się nie podobają. A potem zrób coś równie ważnego: pozwól sobie nie brać za to odpowiedzialności. To książka dla tych, którzy są zmęczeni ciągłym analizowaniem innych i chcą wreszcie odzyskać uwagę dla własnego życia. Nie obiecuje, że cudze opinie przestaną istnieć, za to pokazuje, jak sprawić, żeby przestały kierować twoimi decyzjami.

Czytaj także: Książki, które pomagają żyć. Te poradniki będą twoim wsparciem na co dzień

„Odwaga bycia nielubianym”, Ichirō Kishimi i Fumitake Kogi

To jedna z tych książek, które potrafią lekko zirytować – właśnie dlatego, że trafiają w czuły punkt. Bo przecież łatwo powiedzieć „żyj po swojemu”, kiedy nie trzeba potem mierzyć się z czyimś rozczarowaniem, krytyką czy dezaprobatą. „Odwaga bycia nielubianym” stawia sprawę mocniej: jeśli całe życie próbujesz być taką osobą, jakiej oczekują od ciebie inni, trudno mówić o prawdziwej wolności.

Ichirō Kishimi i Fumitake Koga, czerpiąc z filozofii Alfreda Adlera, prowadzą czytelnika przez rozmowę filozofa z młodym człowiekiem, który nie potrafi pogodzić się z takim spojrzeniem na życie. Z czasem pojawia się jednak ważna myśl: nie musisz kontrolować tego, jak widzą cię inni, możesz za to zdecydować, jak chcesz żyć. Dla wielu czytelników ta książka jest właśnie takim intelektualnym „otrząśnięciem” – przypomnieniem, że cudza niechęć nie musi oznaczać, że robisz coś źle. A czasem pierwszym krokiem do spokojniejszego życia jest zaakceptowanie tego, że nie wszystkim będziesz się podobać.

„Syndrom grzecznej dziewczynki. Jak przestać zadowalać wszystkich wokół”, Marta Martínez Novoa

„Nie rób problemu”, „bądź miła”, „pomyśl, co poczuje druga osoba”. Wiele kobiet słyszy podobne komunikaty od dzieciństwa, a potem jako dorosłe osoby nadal żyją tak, jakby za cudzy dobry humor odpowiadały osobiście. Mówią „tak”, kiedy chcą powiedzieć „nie”, przepraszają, choć nie mają za co, i długo zastanawiają się, czy postawienie granicy nie sprawi, że ktoś przestanie je lubić.

Marta Martínez Novoa przygląda się temu mechanizmowi bez pobłażania. Pokazuje, że potrzeba bycia dobrą, pomocną i bezproblemową może z czasem zamienić się w życie podporządkowane cudzym oczekiwaniom. Najważniejsza zmiana zaczyna się od zgody na to, że nie musisz być wygodna dla wszystkich. Ta książka może być szczególnie uwalniająca, jeśli masz wyrzuty sumienia po każdym „nie”, boisz się konfliktów albo automatycznie stawiasz potrzeby innych przed własnymi. Po lekturze łatwiej zobaczyć, że dbanie o siebie nie jest egoizmem – i że czyjeś niezadowolenie nie zawsze jest problemem, który trzeba natychmiast naprawić.

Czytaj także: Syndrom grzecznej dziewczynki ‒ 5 cech i zachowań, po których go u siebie rozpoznasz

„Mózg odporny na krytykę. Neuronaukowe i psychologiczne metody radzenia sobie z lękiem przed oceną i hejtem”, Justyna Żejmo

Nie trzeba być szczególnie wrażliwą osobą, żeby przejmować się tym, co myślą o nas inni. Wystarczy czyjaś nieprzychylna uwaga, krytyka w pracy, komentarz dotyczący wyglądu albo jedno zdanie, które wraca do nas jeszcze długo po zakończeniu rozmowy. W świecie mediów społecznościowych takich sytuacji jest dziś szczególnie dużo – cudze opinie są dosłownie na wyciągnięcie ręki, a anonimowy komentarz potrafi zaboleć równie mocno jak słowa wypowiedziane prosto w twarz.

Justyna Żejmo przygląda się temu, co właściwie dzieje się w naszym mózgu, kiedy czujemy się oceniani, skąd bierze się potrzeba krytykowania innych i dlaczego tak trudno zachować dystans wobec cudzych słów. Łączy wiedzę z zakresu neuronauki i psychologii z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi budowania poczucia własnej wartości i reagowania na krytykę czy hejt. To książka dla tych, którzy chcieliby mniej analizować cudze słowa i nie pozwalać, by jedna opinia potrafiła podważyć ich wiarę w siebie. Bo nie chodzi o to, żeby krytyka nigdy nas nie dotykała, a o to, żeby nie decydowała o tym, jak o sobie myślimy.

„Dary niedoskonałości. Jak przestać się przejmować tym, kim powinniśmy być, i zaakceptować to, kim jesteśmy”, Brené Brown

Perfekcjonizm potrafi być podstępny. Z zewnątrz wygląda jak ambicja i wysokie wymagania wobec siebie, w środku często oznacza jednak nieustanne pilnowanie, żeby nie popełnić błędu, nie wypaść źle i nie dać nikomu powodu do krytyki. Zamiast cieszyć się tym, co już mamy, wciąż sprawdzamy, czego jeszcze nam brakuje.

Brené Brown proponuje inne spojrzenie: niedoskonałość nie jest czymś, co trzeba za wszelką cenę ukrywać. Nie jesteś idealna? I bardzo dobrze. Można popełniać błędy, nie wiedzieć wszystkiego, czasem wypaść niezręcznie i nadal czuć się wartościowym człowiekiem. Autorka zachęca do rezygnacji z życia według wyobrażenia o tym, jacy „powinniśmy” być, na rzecz większej autentyczności i akceptacji siebie. To może przynieść sporą ulgę osobom, które są dla siebie znacznie bardziej surowe niż dla kogokolwiek innego. Bo kiedy przestajesz bez końca poprawiać siebie pod cudze oczekiwania, zostaje więcej miejsca na coś znacznie przyjemniejszego: zwyczajne życie, w którym można po prostu być sobą, bez ciągłego zastanawiania się, jak wypadamy w oczach innych.

Czytaj także: „Chcesz być szczęśliwa? Przestań próbować być doskonałą”. 25 inspirujących cytatów Brené Brown