Polskie spektakle, międzynarodowe jury, ponad 150 gości z całego świata - tak zapowiada się 9. edycja Polskiej Platformy Tańca, która odbędzie się w dniach 17–20 września we Wrocławiu. Miłośników tańca nie może tam zabraknąć.
Polska Platforma Tańca to najważniejsze w naszym kraju profesjonalne wydarzenie networkingowe o potencjale budowania międzynarodowej obecności i współpracy polskiego oraz zagranicznego środowiska tanecznego. Do udziału w nim zapraszani są zagraniczni managerowie, prezenterzy, producenci, promotorzy tańca, dyrektorzy festiwali oraz przedstawiciele platform tańca z całego świata. W ramach PPT2026 będą prezentowane polskie produkcje taneczne wybrane w drodze konkursu, organizowane spotkania, warsztaty i panele dyskusyjne.
- Wpisujemy się w międzynarodowy kalendarz wydarzeń tanecznych, zacieśniamy wieloletnie współprace i podkreślamy, jak silne jest obecnie miejsce polskiego tańca współczesnego. Fakt, że tegoroczna edycja Polskiej Platformy Tańca odbywa się we Wrocławiu jest także doskonałą okazją do ukazania potencjału lokalnie działającego, prężnego środowiska sztuk performatywnych – mówiła Dyrektor Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca, Joanna Szymajda podczas konferencji prasowej dot. Polskiej Platformy Tańca Wrocław 2026.
W tym roku – w drodze otwartego konkursu – współorganizatorem tego prestiżowego przedsięwzięcia został Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. – Wrocław stał się stolicą tańca i to nie tylko symbolicznie. Przez kilka miesięcy będziemy zapraszać mieszkańców do udziału w wydarzeniach tanecznych w różnych przestrzeniach miasta, a kulminacją będzie wrześniowa Polska Platforma Tańca. Wrocław od lat organizuje także potańcówki na Rynku i placu Wolności, które cieszą się dużym zainteresowaniem i pokazują, jak bardzo lubimy wspólnie tańczyć. Wydarzenia przyciągają tysiące osób, w tym seniorów, rodziny z dziećmi oraz młodych ludzi. Chcemy, aby taniec był widoczny nie tylko na scenach, ale też na ulicach, w parkach i w codziennym życiu mieszkańców – mówił Jarosław Perduta, dyrektor Departamentu Kultury i Sportu UM Wrocław.
Podczas 9. edycji wydarzenia, którego finał odbędzie się w dniach 17–20 września, zobaczymy dziewięć najciekawszych polskich spektakli wyłonionych przez jury złożone z przedstawicieli i przedstawicielek środowisk tanecznych z Litwy, Francji, Włoch, Bułgarii i Japonii. Zwycięskie projekty, docenione za oryginalność, wysoki poziom artystyczny oraz innowacyjne podejście do sztuki tańca, zaprezentowane zostaną nie tylko festiwalowej publiczności – do Wrocławia przyjadą bowiem krytycy i krytyczki, kuratorzy i kuratorki oraz reprezentanci i reprezentantki festiwali i instytucji kulturalnych z całego świata. – Jury było całkowicie międzynarodowe i było to pięć osób, które są rozpoznawalnymi międzynarodowo znakomitymi programerami i kuratorami tańca współczesnego. (…) Mamy nadzieję, że międzynarodowość jury przełoży się na silniejszy efekt obecności polskiego tańca współczesnego na świecie. (…) Spektakle, które zostały wybrane są silnie zaangażowane w dyskurs społeczny – wiele poruszają i wiele znaczą, stwierdziła dr Maria Opałka, kierowniczka Działu Projektów Kreatywnych i Rozwoju NIMiT.
- „Glory Game” – choreografia: Dominik Więcek, produkcja: Teatr Komuna Warszawa. Spektakl bada mechanizmy rywalizacji i dążenia do sukcesu w świecie sztuk performatywnych. Twórcy analizują cenę, jaką artysta płaci za obecność w świetle reflektorów oraz granice między ambicją a wycieńczeniem.
- „Rapeflower” – choreografia: Hana Umeda, produkcja: Teatr Komuna Warszawa. Przejmująca opowieść o cielesności, która staje się polem walki i manifestacji traumy. Choreografia skupia się na procesie odzyskiwania podmiotowości i siły w obliczu doświadczeń granicznych.
- „To bitch or not to bitch” – choreografia: Hertz Haus (Magdalena Kowala, Natalia Murawska-Zydek, Joanna Woźna, Anna Zglenicka), produkcja: Stowarzyszenie Córy Kultury. Spektakl w innowacyjny sposób wchodzi w dialog z poematem Szekspira „Gwałt na Lukrecji”. Twórczynie skupiają się na śladach, jakie przemoc pozostawia na kobiecej psychice, unikając dosłowności na rzecz fizjologii i filozofii ciała.
- „Kocham balet” – choreografia: Ramona Nagabczyńska, produkcja: Teatr Komuna Warszawa. Spektakl, który z ironią i czułością dekonstruuje mit o idealnym świecie baletu klasycznego. Autorka obnaża dyscyplinę, ból i opresyjne wzorce ukryte pod warstwą estetycznego piękna i eteryczności.
- „The Spell” – choreografia i produkcja: Marta Kosieradzka i Marta Luiza Jankowska. Solowa praca badająca moc rytuału i hipnotycznego ruchu w budowaniu scenicznej magii. Autorka zaprasza widza do świata, w którym powtarzalność gestu staje się zaklęciem zmieniającym percepcję czasu i przestrzeni.
- „Threesome/Trzy” – choreografia: Wojciech Grudziński, produkcja: Fundacja 910113, Nowy Teatr. Brawurowy hołd dla trzech legendarnych polskich tancerzy: Szymańskiego, Wiesiołłowskiego i Wilka. Grudziński przywołuje ich duchy, by opowiedzieć o queerowej tożsamości, walce o wolność i ucieczce przed marginalizacją w powojennej Polsce.
- „Rooms by the Sea. Ćwiczenia w słuchaniu”, produkcja: Krakowskie Centrum Choreograficzne – Nowohuckie Centrum Kultury, Joanna Leśnierowska SFX. Inspirowany malarstwem Edwarda Hoppera spektakl o samotności, świetle i ciszy. Choreografia staje się wizualną i dźwiękową medytacją nad intymnością oraz relacją człowieka z pustą, surową przestrzenią.
- „Who Cares” – choreografia i produkcja: Agnieszka Brzezińska. Projekt poświęcony tematyce troski i empatii w zindywidualizowanym społeczeństwie. Autorka stawia pytania o odpowiedzialność za drugiego człowieka i granice emocjonalnego zaangażowania w relacjach międzyludzkich.
- „WoW” – choreografia: Marta Wołowiec, produkcja: Przestrzenie Sztuki Taniec – Wrocławski Teatr Pantomimy. Energetyczny pokaz skupiony na badaniu przepływu energii i wibracji w ciele tancerza. Spektakl jest poszukiwaniem stanu euforii i totalnego zanurzenia w ruchu, który staje się formą komunikacji bez słów.
W trakcie wrześniowego festiwalu zapowiada się bogaty program wydarzeń towarzyszących zaproponowany przez Instytut Grotowskiego we współpracy z kuratorem tej części, Markiem Gluzińskim. Polską Platformę Tańca 2026 otworzy premiera stworzona specjalnie na tę okazję przez Marię Stokłosę, jedną z najważniejszych polskich choreografek. To ukłon w stronę lokalnego środowiska – spektakl będzie efektem kilkumiesięcznej pracy z wrocławskimi tancerzami i tancerkami wyłonionymi w otwartym naborze. Zobaczymy również „My Home, No Home”, najnowszy spektakl Nazareth Panadero i Michaela Streckera, tancerzy legendarnej niemieckiej grupy Tanztheater Wuppertal założonej przez pionierkę tańca współczesnego, Pinę Bausch. Z kolei Studio WACHOWICZ/FRET zaprezentuje „Materiały do Pokojówek” – spektakl o kobietach uchodźczyniach, tożsamości oraz kształtującym się języku ich doświadczenia. Program towarzyszący to także performatywny spacer w Parku Szczytnickim, klub festiwalowy w Sikalafą Freaky Neon Bar, warsztaty, panele dyskusyjne, prezentacje oraz spotkania branżowe.
Wrocław tańczy!
Po raz pierwszy w historii Polskiej Platformy Tańca przygotowany został bardzo bogaty program zapowiadający jesienny festiwal. Ma otwartą strukturę i rośnie wraz z lokalnym środowiskiem. Są to wydarzenia trwające już od końca kwietnia pod hasłem „Wrocław tańczy!”
Przez cały czas trwania programu organizowane są potańcówki, warsztaty, lekcje otwarte i pokazy, w tym wydarzenia międzypokoleniowe i dedykowane seniorom. Program wydarzeń dostępny jest na www.polskaplatformatanca.pl oraz w mediach społecznościowych Polskiej Platformy Tańca.
Wydarzenia festiwalu odbywać się będą w przestrzeniach Instytutu im. Jerzego Grotowskiego, Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie – Filii we Wrocławiu, Narodowego Forum Muzyki, Wrocławskiego Teatru Współczesnego, Wrocławskiego Instytutu Kultury, a także w klubie festiwalowym Sikalafą Freaky Neon Bar. Szczegółowy program główny oraz fakultatywny znajduje się na stronie polskaplatformatanca.pl
Bieżące informacje na temat programu Wrocław tańczy! dostępne są w mediach społecznościowych Platformy na FB i Instagramie
Pierwsza Platforma w Polsce odbyła się w 2003 r. w Warszawie, kolejne w 2008, 2010 i 2012 r. w Poznaniu, w 2014 r. w Lublinie, w 2017 r. w Bytomiu, w 2019 r. w Gdańsku, a w 2024 r. w Łodzi. Od 2013 roku głównym organizatorem PPT jest Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Aby lepiej zrozumieć jak ewoluowało to wydarzenie, zapraszamy do zagłębienia się w jej historię. Anna Królica w tekście „Platforma Tańca jako świadek zmian” opowiedziała pięknie o kolejnych platformach z pozycji zarówno obserwatorki, jak i kuratorki oraz niezależnej krytyczki. Autorka w latach 2008, 2012, 2017 pracowała także jako członkini komisji platformowych. Jej artykuł nie tylko porządkują historię ostatniego 25-lecia polskiego tańca współczesnego ale też pomaga zrozumieć ważne konteksty: (…) Niewątpliwie pojawienie się tanecznych platform w polskim świecie tańca było znakiem przyjęcia nowego stylu myślenia, nowej polityki kulturalnej wobec choreografii i tańca. W tym geście przechwycenia znanych narzędzi i strategii z innych części świata tanecznego na polski grunt była chęć dołączenia do krajów z dobrze prosperującą polityką tańca. Stanowiło to coś w rodzaju odpowiednio odrobionej lekcji zatytułowanej „Dogonić Europę (Zachodnią)”. Z pewnością koncept platform przyspieszył instytucjonalizację i profesjonalizację środowiska ludzi tańca dzięki zastosowaniu rozpoznawalnego systemu zasad, w tym zadbaniu o widzialność polskich artystów na zagranicznej scenie². (…) – pisze Anna Królica
Zachęcamy do zapoznania się z całym artykułem na stronie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca.