Wybaczanie rzadko jest łatwe, ale zawsze jest potrzebne. Przede wszystkim dlatego, że przynosi spokój temu, kto wybacza. Melancholijna otoczka listopada sprawia zaś, że w tym miesiącu wybaczanie może być ciut łatwiejsze – zarówno sobie, jak i innym. Zastanawiasz się, jak zrobić ten pierwszy krok? Zacznij od przejrzenia cytatów o wybaczaniu. Może to właśnie one będą impulsem, którego potrzebujesz.
„Listopad: jeden z dotkliwszych wrzodów na dwunastnicy roku” – pisał Julian Tuwim. I myślę, że wiele osób by się z nim zgodziło. Budzisz się – ciemno. Kończysz pracę – ciemno. Do tego nieustający deszcz, przenikający kości chłód i ta nieodparta chęć, by na każdym kroku ziewać. Z niecierpliwością czekamy na październikowe słońce i odliczamy dni do grudniowych dni wypełnionych blaskiem choinkowych lampek, a listopad traktujemy jako czas przejścia. Może niesłusznie? Może najwyższa pora nieco go odczarować?
Listopadowe warunki są wszak stworzone do tego, by zwolnić i zaopiekować się sobą – na rozmaitych poziomach. Na przykład dopuścić do siebie myśli, które do tej pory spychaliśmy na kraniec umysłu, pędząc od jednego zadania do drugiego. Melancholijny listopad jak żaden inny miesiąc sprzyja przecież refleksji – głównie w kontekście Święta Zmarłych, które mocno przypomina o kruchości życia. To czas tęsknoty, rodzinnych spotkań, ale też… wybaczania. W listopadzie bowiem więcej rozmyślamy o relacjach i o tym, co w życiu ważne, często dochodząc do wniosku, że szkoda czasu na noszenie w sobie gniewu. Wybaczanie zaś przynosi ukojenie nie tylko temu, komu się wybacza, ale głównie temu, kto wybacza. Nie chodzi przy tym o to, by zapomnieć czy natychmiastowo wrócić do tego, co było. To przede wszystkim pierwszy – trudny, ale jakże ważny – krok w stronę uwolnienia się od ciężaru, który nosisz.
Tak jak drzewa zrzucają liście na zimę, tak i my podświadomie czujemy potrzebę zrzucenia emocjonalnego balastu przed nadchodzącym nowym rokiem. Jeśli jesteś gotowa zamknąć przeszłość i otworzyć drzwi do przyszłości, może te cytaty okażą się dla ciebie przełomowe.
Czytaj także: „Niepotrzebnie zachmurzyć niebo, które może być niebieskie”. Prof. Bogdan de Barbaro o tym, dlaczego warto wybaczać bliskim
- „Wybaczenie to akt troski o samego siebie. Nie oznacza zgody na to, co się stało, ale rezygnację z bólu, który trzymasz w sercu”, Marshall B. Rosenberg
- „Nie chodzi o to, by usprawiedliwiać krzywdę, ale by przestać dawać jej władzę nad swoim życiem”, Marshall B. Rosenberg
- „Ludzie krzywdzą innych, gdy sami cierpią. Zrozumienie tego może być pierwszym krokiem do wybaczenia”, Thich Nhat Hanh
- „Wybaczenie to akt miłości wobec siebie, a nie uznanie win drugiej osoby za nieistotne”, Brené Brown
- „Trzymanie urazy jest jak picie trucizny i oczekiwanie, że zaszkodzi komuś innemu”, Nelson Mandela
- „Wybaczenie jest aktem siły, nie słabości”, Gandhi
- „Wybaczenie to dar, który dajesz przede wszystkim sobie”, Maya Angelou
- „Wybaczam Ci, bo widzę, że i Ty jesteś człowiekiem, który się zmaga, jak każdy z nas”, Thich Nhat Hanh
- „Trzymanie się gniewu jest jak chwytanie gorącego węgla z zamiarem rzucenia go komuś innemu; jesteś tym, który zostaje spalony”, Budda
- „Przebaczenie wyzwala duszę. Dlatego jest w nim taka siła”, Nelson Mandela
- „Pozwalaj sobie na wyrzuty sumienia. Opłakuj straty. Ale żyj. Nie pozwól, by to cię zniszczyło. Przebacz sobie”, Richelle Mead
- „Idąc przez życie, obrastamy w urazy i pretensje, które przywierają do naszej duszy niczym rzepy do skarpetek piechura. Ci »pasażerowie na gapę« z początku mogą się wydawać niegroźni, jednak z czasem, jeśli nie przystaniemy i się od nich nie uwolnimy, jest ich coraz więcej i stają się brzemieniem dla naszej duszy”, Rixhard Paul Evans
- „Nie chowaj nienawiści po wieczne czasy, ty, który sam nie jesteś wieczny”, Arystoteles
- „Nie potrafi przebaczać innym, kto sam nie zaznał przebaczenia”, Jan Paweł II
- „Przebaczyć to nie znaczy zapomnieć, bo zapomnieć się nie da. To znaczy żyć dalej razem: podjąć wspólną drogę, choć już nie na tej samej zasadzie”, Mieczysław Maliński