Insulinooporność, czyli alarm przed cukrzycą

fot.123rf

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że są zagrożone cukrzycą, a o insulinooporności słyszą pierwszy raz. O chorobie i jej objawach mówi Alicja Kalińska, dietetyk.
Na czym polega insulinooporność?

Nasz organizm przestaje prawidłowo gospodarować glukozą. W wyniku zaburzenia funkcjonowania tkanek – tłuszczowa i mięśniowa są mniej wrażliwe na insulinę. W efekcie nie mogą one we właściwy sposób wykorzystać glukozy, która została dostarczona organizmowi wraz z pożywieniem. Insulina pełni bardzo ważną rolę w metabolizmie węglowodanów, białek i tłuszczów. Bodźcem do jej produkcji jest zwiększenie stężenia glukozy we krwi po posiłku.

Jakie objawy świadczą o tym, że chorujemy na nią?

Pierwszym sygnałem, że z naszym organizmem dzieje się coś niepokojącego, jest uczucie głodu pojawiające się tuż po zjedzeniu posiłku. Należy zwrócić uwagę również na podwyższoną masę ciała i otyłość typu brzusznego tj. tkanka tłuszczowa gromadzi się głównie w okolicach talii. Insulinooporności towarzyszy podwyższony poziom insuliny, choć nie jest to zawsze jednoznaczne, często również cholesterolu i trójglicerydów oraz kwasu moczowego w surowicy krwi. Ponadto rozwija się nadciśnienie.

Czy istnieje niebezpieczeństwo, że niektórych oznak choroby możemy nie zauważyć?

Objawy mogą być również niespecyficzne. Chorzy uskarżają się wtedy na dolegliwości, które często występują w przypadku innych chorób: trudności z koncentracją, wzdęcia lub zaparcia, senność po posiłku, trudności z utratą wagi mimo przejścia na dietę, spadek nastroju i depresja, plamy pigmentacyjne na szyi, w okolicach pach i pachwin, ciągłe uczucie głodu.

Co świadczy o nasilonej insulinooporności?

Tzw. objawy hiperglikemiczne, czyli wzmożone pragnienie, oddawanie większych ilości moczu, wzmożona senność, trudność z koncentracją uwagi, suchość skóry i skłonność do nawracających infekcji grzybiczych (kandydoz). Znacznie podwyższony poziom glukozy we krwi może oznaczać początki stanu przedcukrzycowego.

Powszechnie się mówi, że insulinooporność to ostatni dzwonek przed cukrzycą…

Cukrzyca jest schorzeniem charakteryzującym się podwyższonym poziomem glukozy we krwi, która wynika z defektu produkcji lub działania insuliny. Defekt ten rozwija się chociażby poprzez nadmierną produkcję insuliny przez trzustkę, jej przedwczesne wyeksploatowanie idące w parze z obniżoną wrażliwością tkanek na insulinę. W momencie, kiedy pacjent ma świadomość, że rozwinęła się u niego insulinooporność, może zmienić dietę, wdrożyć aktywność fizyczną, zmienić tryb życia lub zastosować odpowiednie leczenie. Wszystkie te czynniki pomogą w obniżeniu i ustabilizowaniu poziomu insuliny we krwi, przyczynią się także do zwiększenia wrażliwości tkanek na insulinę i jednocześnie odsuną w czasie rozwój cukrzycy.